Cornelio Villareal

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Cornelio T. Villareal

Panunungkulan
1962 – 1967
Sinundan si Daniel Romualdez
Sinundan ni Jose Laurel, Jr.

Panunungkulan
1971 – 1972
Sinundan si Jose Laurel, Jr.
Sinundan ni Querube Makalintal[1]

Panunungkulan
1941 – 1972
Sinundan si Jose A. Dorado
Sinundan ni seat abolished

Panunungkulan
1987 – 1992
Sinundan si Bagong gawa
Sinundan ni Vicente J. Andaya, Jr.

Kapanganakan 11 Setyembre 1904(1904-09-11)
Mambusao, Capiz, Pilipinas
Kamatayan 22 Disyembre 1992 (edad 88)
Kalakhang Maynila, Pilipinas
Kabansaan Pilipino
Partidong politikal Partido Liberal
Asawa Angeles Lerma
Alma mater Pamantasang Silliman, Philippine Law School
Hanapbuhay abogado

Si Cornelio T. Villareal (11 Setyembre 1904 – 22 Disyembre 1992) ay isang politiko sa Pilipinas na naglingkod bilang Ispiker ng Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas mula 1962 hanggang 1967, at muli mula 1971 hanggang 1972. Kilala bilang Kune, nagtagal ng anim na dekada ang larangan niya sa kongreso bilang kinatawan ng Ikalawang Distrito ng Capiz.

Pampolitika Karera[baguhin | baguhin ang batayan]

Pampolitika karera ng Villareal ay nagsimulang sa 1934, kapag siya ay pinili bilang ng nakatalagang sa 1935 Konstitusyon Convention. Noong 1941, Villareal won kanyang unang halalan bilang isang Miyembro ng kapulungan ng mga kinatawan, na kumakatawan sa Ikalawang Distrito ng Capiz. Ang kanyang termino ay naantala ng Japanese paglusob sa late 1941, ngunit siya reassumed kanyang upuan sa 1945 [4] Siya ay muling inihalal noong 1946 sa ilalim ng banner ng ​​Liberal Party, at Hinahain patuloy hanggang 1972. Noong 1951, Villareal unsuccessfully hinahangad halalan sa Senado ang Philippine, para sa upuan na vacated sa pamamagitan ng Fernando Lopez kapag halalan ang huli bilang Bise-Presidente. Villareal ay unang pinili Tagapagsalita ng kapulungan ng mga kinatawan sa panahon ng ika-5 Kongreso, sa Marso 1962. Sa panahon ng ika-6 na Kongreso, siya ay unseated bilang speaker sa 1967 sa pamamagitan ng Jose Laurel, Jr ng Nacionalista Party. Villareal mabawi ang ispikerato mula sa Laurel, Jr sa panahon ng 7 Kongreso noong 1971, at hinahain sa kapasidad na hanggang sa Kongreso ay buwag kapag ang deklarasyon ng batas militar sa pamamagitan ng Pangulo Ferdinand Marcos noong Setyembre 1972. Villareal withdrew mula politika hanggang sa Kongreso ay naibalik ng pagsunod sa pagpapawala ng pagkamay-ari ng Marcos. Sa edad na 83, muli siya ay inihalal sa kanyang pakongreso upuan sa Ikalawang Distrito ng Capiz sa 1987. Siya ay ang pinakamatandang miyembro ng ika-8 Kongreso, habang ang kanyang mga kasamahan mula sa Capiz, Gerardo "Dinggoy" Roxas, Jr, ang bunsong miyembro ng Kongreso. Ironically, Roxas ay mawalan ng kasaysayan Villareal lamang sa pamamagitan ng ilang mga buwan.

Villareal ay hindi humingi ng muling halalan ng pagsunod sa mga pag-expire ng kanyang termino sa Hunyo 1992. Namatay siya ng anim na buwan mamaya, may edad na 88.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Congress abolished in 1972, substituted by the Batasang Pambansa from 1978 to 1986


Sinundan:
Daniel Romualdez
Ispiker ng Kapulungan ng mga Kinatawan
1962–1967
Susunod:
Jose Laurel, Jr.
Sinundan:
Jose Laurel, Jr.
Ispiker ng Kapulungan ng mga Kinatawan
1971–1972
Susunod:
Querube Makalintal
Sinundan:
Jose A. Dorado
Kinatawan, Ikalawang Distrito ng Capiz
1941–1972
Susunod:
seat abolished
Sinundan:
Bagong gawa
Kinatawan, Ikalawang Distrito ng Capiz
1987–1992
Susunod:
Vicente J. Andaya, Jr.



PilipinasPolitiko Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas at Politiko ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.