Cornelio Villareal

Cornelio T. Villareal
Ispiker ng Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas
Panunungkulan 1962 – 1967
Sinundan si	Daniel Romualdez
Sinundan ni	Jose Laurel, Jr.
Ispiker ng Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas
Panunungkulan 1971 – 1972
Sinundan si	Jose Laurel, Jr.
Sinundan ni	Querube Makalintal
Kinatawan, Ikalawang Distrito ng Capiz
Panunungkulan 1941 – 1972
Sinundan si	Jose A. Dorado
Sinundan ni	seat abolished
Kinatawan, Ikalawang Distrito ng Capiz
Panunungkulan 1987 – 1992
Sinundan si	Bagong gawa
Sinundan ni	Vicente J. Andaya, Jr.
Kapanganakan	Setyembre 11, 1904(1904-09-11) Mambusao, Capiz, Pilipinas
Kamatayan	Disyembre 22, 1992 (edad 88) Kalakhang Maynila, Pilipinas
Kabansaan	Pilipino
Partidong politikal	Partido Liberal
Asawa	Angeles Lerma
Alma mater	Pamantasang Silliman, Philippine Law School
Hanapbuhay	abogado

Si Cornelio T. Villareal (Setyembre 11, 1904 – Disyembre 22, 1992) ay isang politiko sa Pilipinas na naglingkod bilang Ispiker ng Kapulungan ng mga Kinatawan ng Pilipinas mula 1962 hanggang 1967, at muli mula 1971 hanggang 1972. Kilala bilang Kune, nagtagal ng anim na dekada ang larangan niya sa kongreso bilang kinatawan ng Ikalawang Distrito ng Capiz.

Pampulitika Karera

Pampulitika karera ng Villareal ay nagsimulang sa 1934, kapag siya ay pinili bilang ng nakatalagang sa 1935 Konstitusyon Convention. Noong 1941, Villareal won kanyang unang halalan bilang isang Miyembro ng kapulungan ng mga kinatawan, na kumakatawan sa Ikalawang Distrito ng Capiz. Ang kanyang termino ay naantala ng Japanese paglusob sa late 1941, ngunit siya reassumed kanyang upuan sa 1945 [4] Siya ay muling inihalal noong 1946 sa ilalim ng banner ng ​​Liberal Party, at Hinahain patuloy hanggang 1972. Noong 1951, Villareal unsuccessfully hinahangad halalan sa Senado ang Philippine, para sa upuan na vacated sa pamamagitan ng Fernando Lopez kapag halalan ang huli bilang Bise-Presidente. Villareal ay unang pinili Tagapagsalita ng kapulungan ng mga kinatawan sa panahon ng ika-5 Kongreso, sa Marso 1962. Sa panahon ng ika-6 na Kongreso, siya ay unseated bilang speaker sa 1967 sa pamamagitan ng Jose Laurel, Jr ng Nacionalista Party. Villareal mabawi ang ispikerato mula sa Laurel, Jr sa panahon ng 7 Kongreso noong 1971, at hinahain sa kapasidad na hanggang sa Kongreso ay buwag kapag ang deklarasyon ng batas militar sa pamamagitan ng Pangulo Ferdinand Marcos noong Setyembre 1972. Villareal withdrew mula pulitika hanggang sa Kongreso ay naibalik ng pagsunod sa pagpapawala ng pagkamay-ari ng Marcos. Sa edad na 83, muli siya ay inihalal sa kanyang pakongreso upuan sa Ikalawang Distrito ng Capiz sa 1987. Siya ay ang pinakamatandang miyembro ng ika-8 Kongreso, habang ang kanyang mga kasamahan mula sa Capiz, Gerardo "Dinggoy" Roxas, Jr, ang bunsong miyembro ng Kongreso. Ironically, Roxas ay mawalan ng kasaysayan Villareal lamang sa pamamagitan ng ilang mga buwan.

Villareal ay hindi humingi ng muling halalan ng pagsunod sa mga pag-expire ng kanyang termino sa Hunyo 1992. Namatay siya ng anim na buwan mamaya, may edad na 88.

Mga sanggunian

Sinundan: Daniel Romualdez	Ispiker ng Kapulungan ng mga Kinatawan 1962–1967	Susunod: Jose Laurel, Jr.
Sinundan: Jose Laurel, Jr.	Ispiker ng Kapulungan ng mga Kinatawan 1971–1972	Susunod: Querube Makalintal
Sinundan: Jose A. Dorado	Kinatawan, Ikalawang Distrito ng Capiz 1941–1972	Susunod: seat abolished
Sinundan: Bagong gawa	Kinatawan, Ikalawang Distrito ng Capiz 1987–1992	Susunod: Vicente J. Andaya, Jr.

Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas at Politiko ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.