Katapatan

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin

Ang katapatan, na tinatawag ding katapatang-loob, pagkamatapat na loob, o pagkamatapat, ay ang pagkakaroon ng debosyon at pananalig sa isang tao, bansa, pangkat, o layunin. Hindi nagkakasundu-sundo ang mga pilosopo hinggil sa kung saang mga bagay na maaaring maging tapat ang isang tao. Ang ilan ay nangangatwiran na ang isang tao ay magiging matapat sa isang malawak na saklaw ng mga bagay, habang ang ilan naman ay ikinakatwiran na maaaring lamang na ibigay ang katapatan sa ibang tao at iyan ay mahigpit na interpersonal.

Makapal na panitik==Tingnan din==


Sikolohiya Ang lathalaing ito na tungkol sa Sikolohiya ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.