Panahon ng Tansong Pula

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Isang higanteng panseremonyang punyal na uring Plougrescant-Ommerschans sa Plougrescant, Pransiya, 1500–1300 BK.

Ang Panahon ng Tansong Pula, Panahon ng Tansong Dilaw, o Panahon ng Bronse ay, pakundangan sa isang binigay na lipunan bago ang kasaysayan, ang panahon sa lipunang iyon kung saan kabilang sa pinakamaunlad na metalurhiya (sa sistematiko at laganap na gamit) ang patunaw ng tanso at lata mula likas na pagkahayag ng mambato ng tanso at lata, na lumilikha ng haluang metal na tanso sa pamamagitan ng pagtunaw ng mga metal na iyon ng sama-sama, at paghahagis sa kanila sa tansong artepakto. Tipikal na kabilang ang arseniko sa likas na mambatong ito bilang karaniwang impuridad. Bibihira ang mambatong tanso/lata, dahil sa maliwanag na katotohanan na walang latang tanso sa kanlurang Asia bago ang 3000 BC. Pinapalagay ang Panahon ng Tanso bilang pangalawang bahagi sa tatlong-panahong sistema para sa mga lipunan bago ang kasaysayan, bagaman, may mga kulturang may malawak na sinulat noong sarili nilang Panahon ng Tanso. Sa sistemang ito, sa ilang mga lugar sa mundo, sinundan ng Panahong Neolitiko ang Panahon ng Tanso.

Tingnan din[baguhin]