Purchasing power parity

Mula sa Tagalog na Wikipedia, ang malayang ensiklopedya

Tumalon sa: nabigasyon, hanapin

Ang purchasing power parity (Tagalog: pagkakatulad ng lakas ng pagbili) ay teoriya na gumagamit ng mahabang-terminong timbang ng halaga ng palitan (exchange rate) sa dalawang pananalapi upang ipantay ang kanilang lakas ng pagbili. Ginawa ni Gustav Cassel noong 1920, batay ito sa batas ng iisang presyo: ang kaisipan na, sa mahusay na pamilihan, mayroon lamang iisang halaga ang magkakatulad na mga produkto o goods.

Mga pansariling kagamitan