Aleksandr Vasilevsky
Aleksandr Mikhaylovich Vasilevsky | |
|---|---|
Александр Михайлович Василевский | |
 Vasilevsky in 1946 | |
| Ministro ng Digmaan | |
| Nasa puwesto 25 Pebrero 1950 – 15 Marso 1953 | |
| Premiyer | Josef Stalin (1950–1953) Georgy Malenkov (1953) |
| Ministro ng Sandatahang Lakas | |
| Nasa puwesto 24 Marso 1949 – 25 Pebrerp 1950 | |
| Premiyer | Josef Stalin |
| Nakaraang sinundan | Nikolai Bulganin |
| Pansariling Detalye | |
| Isinilang | 30 Setyembre 1895 Novaya Golchikha, Russian Empire |
| Yumao | 5 Disyembre 1977 (82 taong gulang) Mosku, Unyong Sobyetiko |
| Himlayan | Kremlin Wall Necropolis |
| Mga parangal | Hero of the Soviet Union (2) Order of Victory (2) Order of Suvorov, 1st Class Order of Lenin (8) Order of the Red Banner (2) Virtuti Militari |
| Serbisyo sa militar | |
| Katapatan | |
| Ranggo | Marshal of the Soviet Union |
| Atasan | Chief of the General Staff 3rd Belorussian Front Far East Command |
| Labanan/Digmaan | |
Si Aleksandr Mikhaylovich Vasilevsky (30 Setyembre [O.S. 10 Setyembre] 1895 - 5 Disyembre 1977) ay isang heneral ng Sobyet na nagsilbi bilang isang nangungunang kumander noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig at nakamit ang ranggo ng Mariskal ng Unyong Sobyetiko. Noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig, nagsilbi siya bilang pinuno ng Pangkalahatang Kawani at representante ng Ministro ng Depensa, at kalaunan ay nagsilbi bilang Ministro ng Depensa mula 1949 hanggang 1953.
Ipinanganak sa gitnang Russia, sinimulan ni Vasilevsky ang kanyang karera sa militar sa Imperial Russian Army noong Unang Digmaang Pandaigdig at nakuha ang ranggo ng kapitan noong 1917. Pagkatapos ng Rebolusyong Oktubre ng 1917 at pagsisimula ng Digmaang Sibil ng Russia, siya ay na-conscript sa Red Army at nakibahagi sa Polish-Soviet War. Kasunod ng digmaan, mabilis na tumaas si Vasilevsky sa mga ranggo, at noong 1931 ay hinirang sa Direktor ng Pagsasanay sa Militar. Noong 1939, pagkatapos ng Great Purge ni Joseph Stalin, siya ay hinirang na deputy chief of operations ng Red Army.
Di-nagtagal pagkatapos ng pagsalakay ng Aleman sa Unyong Sobyet noong Hunyo 1941, si Vasilevsky ay na-promote sa pinuno ng mga operasyon at representante na pinuno ng pangkalahatang kawani sa rekomendasyon ng kanyang tagapagturo na si Boris Shaposhnikov. Noong Hunyo 1942, pinalitan niya si Shaposhnikov bilang pinuno ng pangkalahatang kawani, at naging representante din ng ministro ng depensa noong Oktubre. Sa mga kapasidad na ito, nag-coordinate si Vasilevsky sa mga front at madalas na nagplano ng mga opensiba sa pakikipagtulungan ni Georgy Zhukov, partikular na sa Labanan ng Kursk noong 1943 at sa Operation Bagration noong 1944. Ginawa siyang Marshal ng Unyong Sobyet noong Pebrero 1943 pagkatapos maglaro ng mahalagang papel sa Labanan ng Stalingrad. Noong Pebrero 1945, nakuha ni Vasilevsky ang utos ng 3rd Belorussian Front sa Alemanya at bumaba bilang pinuno ng pangkalahatang kawani. Pagkatapos ng pagsuko ng Alemanya, siya ay hinirang na commander-in-chief ng mga pwersang Sobyet sa Malayong Silangan noong Hulyo 1945 at isinagawa ang pagsalakay sa Manchuria noong Agosto.
Pagkatapos ng digmaan, muling nagsilbi si Vasilevsky bilang hepe ng pangkalahatang kawani mula 1946 hanggang 1948, at bilang Ministro ng Depensa ng Sobyet mula 1949 hanggang pagkamatay ni Stalin noong 1953. Pagkatapos ng pagbangon ni Nikita Khrushchev sa pamumuno ng Sobyet, inalis si Vasilevsky sa kanyang mga posisyon noong 1957. Pagkatapos ng kanyang kamatayan noong 1977, siya ay nasa Kremlincrognited Wall na Necropolis noong 1977. serbisyo at kontribusyon sa kanyang bansa.