Pumunta sa nilalaman

Alindao (bayan)

Alindao
Alindao noong 2018
Alindao noong 2018
Alindao is located in Central African Republic
Alindao
Alindao
Lokasyon sa Republika ng Gitnang Aprika
Mga koordinado: 5°2′0″N 21°13′0″E / 5.03333°N 21.21667°E / 5.03333; 21.21667
Bansa Central African Republic
PrepekturaBasse-Kotto
Pamahalaan
 • Sub-prepektJean Gilbert Gbangoudou[1]
 • AlkaldeGuy Maurice Mbonzomon-Sesse[2]
Lawak
 • Kabuuan18.76 milya kuwadrado (48.58 km2)
Taas
1,555 tal (474 m)
Populasyon
 (2003)
 • Kabuuan14,401

Ang Alindao ay isang bayan at sub-prepektura na matatagpuan sa prepektura ng Basse-Kotto sa Republika ng Gitnang Aprika. Ito ay nasa sangandaan ng Pambansang Ruta 2 at 22. Ang Alindao ay may populasyon na 14,401 ayon sa senso noong 2003; at ang kinakalkulang populasyon noong 2013 ay 15,213.[3] Ang bayan ay ang sentro ng Diyosesis ng Romano Katoliko ng Alindao. Mayroon itong maliit na paliparan, ang Paliparan ng Alindao. Isang Misyong Katoliko ang itinatag sa Alindao noong panahon ng pananakop ng mga Pranses sa ilalim ng Gineyang Ekwador ng Pransiya.[4]

Isang kubo sa Alindao noong 1924.

Noong 1912, ang pinuno ng mga taong Banda-Ngbugu sa Alindao, Aju, ay nanumpa ng katapatan sa mga mananakop na Pranses. Gayunpaman, pinamunuan niya ang isang lokal na pag-aalsa noong 1925 at nabihag at pinatay nang sumunod na taon.[5]

Noong 1927, itinatag ng misyonerong Norwegian na si Oscar Cesar Berntz-Lanz ang Elim Mission sa Boybinga sa subprefecture ng Alindao. Ito ay kabilang sa mga unang misyong Protestante sa kolonya at kinabibilangan ng isang maliit na dispensaryo at isang paaralan. Nang sumiklab ang Ikalawang Digmaang Pandaigdig noong 1939, lumipat ang pamilya sa Timog Aprika.[5]

Noong Enero 5, 2013, kinontrol ng mga rebeldeng Séléka ang Alindao.[6] Noong Mayo 9, 2017, inatake ito ng Anti-balaka na naitaboy ng Unyon para sa Kapayapaan sa Republika ng Gitnang Aprika.[7] Noong Nobyembre 15, 2018, hindi bababa sa 112 katao ang namatay at 27 ang nasugatan sa mga pag-atake ng UPC at Anti-balaka sa kampo ng mga refugee sa Alindao. Noong Marso 18, 2021, nabawi ang Alindao ng mga puwersa ng gobyerno na sinuportahan ng mga puwersang paramilitar ng Rusya.[8]

Ang ekonomiya ay nakabatay sa mga pananim na pagkain at mga pananim na pangkalakal (pangunahin na kape), at pagproseso ng mga produktong agrikultural. Ang pangingisda,[9] pangangaso, kalakalan, at mga gawaing pangkamay ay mga lokal na gawain din sa paghahanapbuhay ngunit ang karamihan ay nabubuhay sa kahirapan. Ang mga lokal ay naninirahan sa mga bahay na may malalaking bubong na pawid at mga dingding na putik na pininturahan ng kulay na luwad.[10]

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. ↑ Oubangui Medias, Oubangui Medias. "Centrafrique : Décrets portant nomination des Gouverneurs, des Préfets et des Sous-Préfets". oubanguimedias.com. Oubangui Medias. Nakuha noong 6 June 2024.
  2. ↑ Ndeke Luka, Ndeke Luka. ""La ville d'Alindao renait progressivement de ses cendres"". radiondekeluka.org. Radio Ndeke Luka. Nakuha noong 25 April 2023.
  3. ↑ "Central African Republic: largest cities and towns and statistics of their population". World Gazetteer. Inarkibo mula sa orihinal noong 17 Hunyo 2013. Nakuha noong 30 March 2013.
  4. ↑ Thompson, Virginia McLean; Adloff, Richard (1960). The emerging States of French Equatorial Africa. Stanford University Press. p. 419. ISBN 978-0-8047-0051-1. Nakuha noong 30 March 2013. {{cite book}}: ISBN / Date incompatibility ()
  5. 1 2 Bradshaw, Richard; Fandos-Rius, Juan (2016). Historical Dictionary of the Central African Republic (ika-New (na) labas). Lanham, Maryland: Rowman & Littlefield. pp. 66, 116, 543. ISBN 9780810879911.
  6. ↑ Rebels in Central African Republic seize another town
  7. ↑ "Central African Republic. Operational Update" (PDF). May 2017.
  8. ↑ RCA : détonations d’armes à Alindao, les mercenaires russes affrontent les rebelles de la CPC Naka-arkibo 2021-03-18 sa Wayback Machine., 18 March 2021
  9. ↑ Deceuninck, Valère (July 2006). Du poisson en Centrafrique (sa wikang Pranses). Harmattan. p. 143. ISBN 978-2-296-14803-1. Nakuha noong 30 March 2013.
  10. ↑ Auzias, Dominique; Labourdette, Jean-Paul (27 September 2012). République Centrafricaine 2013-14 (avec cartes et avis des lecteurs). Collectif, Petit Futé. p. 156. ISBN 978-2-7469-5970-5. Nakuha noong 30 March 2013.