Ammon ng Juda

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
(Idinirekta mula sa Amon ng Juda)
Ammon
Amon rex.png
Guhit ni Amon ni Guillaume Rouillé's Promptuarii Iconum Insigniorum, 1554
Kaharian ng Juda
Panunungkulan 643/642 – 641/640 BCE ayon kay Thiele[1][2]
Sinundan Manasses ng Juda, ama
Humalili Josias, anak
Isyu Josias
Ama Manasses ng Juda
Ina Meshullemeth[3]
Kapanganakan Kaharian ng Juda
Kamatayan Herusalem
Libingan Hardin ng Uzza[4]
Relihiyon Politeismo
Manasseh, Amon and Josiah (16th century print)

Si Amon ng Juda[a] ay hari ng Kaharian ng Juda na ayon sa Bibliya ay humalili sa kanyang amang si Manasses ng Juda. Siya ay inilarawan sa Bibliya na isang masamang tao na nagpatuloy ng mga kasamaan ng kanyang. Ang politeismo ni Amon ay nagtulak sa isang himagsikan laban sa kanya at kanyang asasinasyon.Ayon sa 2 Hari 21:18-26, siya ay naging hari sa edad na 22 at naghari ng dalawang taon. Ayon kay William F. Albright, siya ay naghari mula 642–640 BCE samantalang ayon kay E. R. Thiele ay naghari mula 643/642 hanggang 641/640 BCE.[1] Ang kronolohhiya ni Thiele ay batay sa paghahari ng anak ni Amon na si Josias na ang kamatayan sa kamay ng Paraon na si Necho II ay nangyari noong ca. 609 BCE.

Siya ay ninuno ni Hesus ayon sa Ebanghelyo ni Mateo 1:10.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang source]

  1. 1.0 1.1 Edwin R. Thiele (1983). "9". The Mysterious Numbers of the Hebrew Kings (ika-3rd (na) edisyon). Grand Rapids, Michigan: Kregel Publications. ISBN 978-0-8254-3825-7.
  2. Leslie McFall (1991). "A Translation Guide to the Chronological Data in Kings and Chronicles" (PDF). Bibliotheca Sacra. Dallas Theological Seminary. 148: 3–45. Tinago mula sa orihinal (PDF) noong July 21, 2011.
  3. Flavius Josephus (c. 93 CE). Antiquities of the Jews. Book X, Chapter 3, Section 2. Translated from the Latin by William Whiston from The Christian Classics Ethereal Library.
  4. Charles J. Mendelsohn; Kaufmann Kohler; Morris Jastrow (1906). "Amon, King of Judah". Jewish Encyclopedia. Bol. I (ika-1st (na) edisyon). Funk & Wagnalls. pa. 526–527.
  1. Hebreo: אָמוֹן’Āmōn; Griyego: Αμων; Latin: Amon