Silangang Hanay (Ikalawang Digmaang Pandaigdig)
Mukhang kailangan pong ayusin ang artikulo na ito upang umayon ito sa pamantayan ng kalidad ng Wikipedia. (Marso 2024)
Makakatulong po kayo sa pagpapaunlad sa nilalaman po nito. Binigay na dahilan: Kailangan ayusin ang balarila at pakakasulat. Kailangan din isalin ang mga banyagang salita. |
| Silangang Hanay | |||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Bahagi ng Teatrong Europeo ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig | |||||||||
Kaliwang hanay (itaas pababa): Kolumna ng tangkeng Aleman sa opensiba sa linyang riles ng Murmansk (Hulyo 1941); labanan sa Stalingrado (Pebrero 1943); pagtatanim ng bandilang Sobyetiko sa bubong ng Reichstag (Mayo 1945) Kanang hanay (itaas pababa): crew ng isang M4 anti-aircraft machine gun sa bubong ng Hotel Moskva , Agosto 1941; Ang mga tanke ng T-34 sa pakikipagtulungan sa infantry ay nag-counter-attack sa kaaway sa Labanan ng Kursk, Hulyo 1943; Paglagda ni Mariskal ng Kampo Wilhelm Keitel sa kapitulasyon ng Alemanya sa Karlshorst (8 Mayo 1945) | |||||||||
| |||||||||
| Mga nakipagdigma | |||||||||
| Kapangyarihang Aksis: | Kapangyarihang Alyados: Former Axis powers: Padron:Clist | ||||||||
| Mga kumander at pinuno | |||||||||
| Padron:Clist | Padron:Clist | ||||||||
| Lakas | |||||||||
|
| ||||||||
| Mga nasawi at pinsala | |||||||||
|
Total: 5.1 million dead
4.5 million captured See below. |
Total: 8.7–10 million dead
4.1 million captured See below. | ||||||||
|
Civilian casualties: 18–24 million civilians dead See below. | |||||||||
Ang Silangang Hanay, kinikilala bilang Dakilang Digmaang Makabayan sa Unyong Sobyetiko (Ruso: Вели́кая Оте́чественная война́) at Digmaang Aleman–Sobyetiko (Aleman: Deutsch-Sowjetische Krieg), sa kontemporaryong historyograpiyang Aleman, ay isang teatro ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig na nilaban sa pagitan ng kapangyarihang Alyados (partikular na Unyong Sobyetiko at Polonya) at kapangyarihang Aksis sa Europa na pinangunahan ng Alemanyang Nazi. Sinaklaw nito ang Hilagang Europa (Pinlandiya at rehiyong Baltiko), Gitnang Europa, Silangang Europa, Timog-Silangang Europa (Balkanes), at Karagatang Arktiko. Naging mapagpasya ito sa pagtukoy ng kahihinatnan sa teatrong Europeo at ang pangunahing dahilan ng pagkatalo at pagkabuwag ng mga pasistang bansa sa blokeng Aksis. Sa tinatayang 70–85 milyong nasawi sa buong gera, humigit-kumulang 30 milyon ang nagmula sa silangang hanay, kabilang ang 9 milyong kabataan.
Ang mga pwersang Axis, na pinamumunuan ng Nazi Germany, ay nagsimula sa kanilang pagsulong sa Unyong Sobyet sa ilalim ng codename Operation Barbarossa noong 22 Hunyo 1941, ang petsa ng pagbubukas ng Eastern Front. Noong una, hindi napigilan ng mga pwersang Sobyet ang mga pwersang Axis, na lumapit sa Moscow. Sa kabila ng kanilang maraming pagtatangka, nabigo ang Axis na makuha ang Moscow at hindi nagtagal ay tumutok sa mga patlang ng langis sa Caucasus. Sinalakay ng mga pwersang Aleman ang Caucasus sa ilalim ng planong Fall Blau ("Case Blue") noong 28 Hunyo 1942. Matagumpay na napigilan ng mga Sobyet ang karagdagang pagsulong ng Axis sa Stalingrad — ang pinakamadugong labanan sa digmaan — ang paggastos sa Axis ay nagpapalakas sa kanilang moral at nagiging turning point ng harapan.
Nang makita ang pag-urong ng Axis mula sa Stalingrad, nilusob ng Unyong Sobyet ang mga pwersa nito at nabawi ang mga teritoryo sa kapinsalaan nito. Ang pagkatalo ng Axis sa Kursk ay nagwakas sa lakas ng opensiba ng Aleman at nag-alis ng daan para sa mga opensiba ng Sobyet. Ang mga pag-urong nito ay naging sanhi ng maraming bansang nakikipagkaibigan sa Alemanya na lumihis at sumapi sa mga Allies, tulad ng Romania at Bulgaria. Ang Eastern Front ay nagtapos sa pagbihag sa Berlin, na sinundan ng paglagda sa German Instrument of Surrender noong 8 Mayo, isang araw na nagmarka ng pagtatapos ng Eastern Front at ang Digmaan sa Europa.
Ang mga labanan sa Eastern Front ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig ay bumubuo ng pinakamalaking paghaharap ng militar sa kasaysayan.[1] Sa pagtugis ng " nito Lebensraum" settler-colonial agenda, naglunsad ang Nazi Germany ng digmaan ng paglipol (Vernichtungskrieg) sa buong Silangang Europa. Ang mga operasyong militar ng Nazi ay nailalarawan sa pamamagitan ng mabagsik na kalupitan, mga taktika ng pinaso sa lupa, walang habas na pagsira, malawakang pagpapatapon, sapilitang pagkagutom, pakyawan na terorismo, at mga patayan. Kasama rin dito ang mga kampanyang genocidal ng Generalplan Ost at Hunger Plan, na naglalayong puksain at linisin ang etniko ng higit sa isang daang milyong katutubo sa Silangang Europa.
Ang dalawang pangunahing naglalaban na kapangyarihan sa Eastern Front ay ang Germany at ang Unyong Sobyet, kasama ang kani-kanilang mga kaalyado. Bagama't hindi sila kailanman nagpadala ng mga sundalong nasa lupa sa Eastern Front, ang Estados Unidos at ang United Kingdom ay pareho. nagbigay ng malaking materyal na tulong sa Unyong Sobyet sa anyo ng programang Lend-Lease, kasama ng suporta sa hukbong-dagat at himpapawid. Ang pinagsamang German–Finnish operations sa pinakahilagang hangganan ng Finnish–Soviet at sa Murmansk region ay itinuturing na bahagi ng Eastern Front. Bilang karagdagan, ang Sobyet-Finnish Continuation War ay karaniwang itinuturing na hilagang bahagi ng Eastern Front.
Mga detalye
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ang Alemanya at Unyong Sobyet ay nanatiling hindi nasisiyahan sa ang kinalabasan ng World War I (1914–1918). Soviet Russia ay nawalan ng malaking teritoryo sa Silangang Europa bilang resulta ng Tratado ng Brest-Litovsk (Marso 1918), kung saan ang Bolshevik sa Petrograd ay pumayag sa mga kahilingan ng Aleman at ibinigay ang kontrol ng Polonya, Lithuania, Estonia, Latvia, Finland, at iba pang mga lugar, sa Central Powers. Kasunod nito, nang ang Alemanya naman ay sumuko sa Mga Kaalyado (Nobyembre 1918) at ang mga teritoryong ito ay naging mga malayang estado sa ilalim ng mga tuntunin ng Paris Peace Conference noong 1919 sa Versailles, ang Soviet Russia ay nasa gitna ng isang civil war at hindi kinilala ng mga Allies ang Bolshevik government, kaya walang Soviet Russian. representasyong dumalo.[2]
Mga pananda
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ Hungary voluntarily participated in the conflict until March 1944, when it submitted to German occupation. In October the same year, a puppet government was installed which ensured Hungary's participation until the end of the conflict.
- ↑ Slovakia voluntarily participated in the conflict until August 1944, when it submitted to German occupation which ensured Slovakia's participation until the end of the conflict.
- ↑ Croatian army units fought as part of German and Italian units. Croatian Air Force pilots also operated as part of the German Air Force.
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ the-eastern-front/100150/ "World War II: The Eastern Front". The Atlantic. 18 September 2011. Nakuha noong 26 November 2014.
{{cite web}}: Check|url=value ()[patay na link] - ↑ Donald Hankey (3 Hunyo 2015). com/books?id=MPzOBAAAQBAJ&pg=PA50 The Supreme Control at the Paris Peace Conference 1919 (Routledge Revivals): A Commentary. Routledge. p. 50. ISBN 978-1-317-56756-1.
{{cite book}}: Check|url=value ()