Emperador Renzong ng Song
Emperador Renzong ng Song | |
|---|---|
| Kapanganakan | 30 Mayo 1010 (Huliyano)
|
| Kamatayan | 30 Abril 1063 (Huliyano)
|
| Libingan | Yongzhao Mausoleum |
| Mamamayan | Song dynasty Northern Song dynasty |
| Trabaho | ruler, aristocrat, alagad ng sining |
| Opisina | Emperor of China (23 Marso 1022 (Huliyano)–30 Abril 1063 (Huliyano)) crown prince (1018 (Huliyano)–23 Marso 1022 (Huliyano)) |
| Asawa | Empress Guo Empress Cao Wencheng Zhaojie guifei Yu-defei Feng xianfei Zhaoshu guifei Consort Zhang |
| Anak | Zhao Fang, Zhao Xin, Zhao Xi, Tang, Shang, Xu, Luguo, Princess Qingshou, Chen, Fukang, Zhen, Gun, Yu, Deng, Chu, Baoshou |
| Magulang |
|
| Pamilya | Princess Huiguo, Princess Shengguo Dazhang, Zhao You, Zhao Qi |
| Pirma | |
Si Emperador Renzong ng Song (Mayo 30, 1010 – Abril 30, 1063), na may personal na pangalang Zhao Zhen, ay ang ikaapat na emperador ng Dinastiyang Song ng Hilagang Tsina. Naghari siya nang humigit-kumulang 41 taon mula 1022 hanggang sa kanyang kamatayan noong 1063, na siyang dahilan kung bakit siya ang pinakamahabang nagharing emperador ng Dinastiyang Song. Siya ang ikaanim na anak ng kanyang hinalinhan, si Emperador Zhenzong, at hinalinhan ng anak ng kanyang pinsan, si Zhao Shu na umupo sa trono bilang Emperador Yingzong dahil ang kanyang sariling mga anak ay maagang namatay.
Pamumuno
[baguhin | baguhin ang wikitext]Kung ihahambing sa ibang mga tanyag na emperador ng Tsina, hindi gaanong kilala si Emperador Renzong. Ang kanyang pamumuno ay kumakatawan sa rurok ng impluwensya at kapangyarihan ng Dinastiyang Song, ngunit ito rin ang naging hudyat ng unti-unting paghina na nagpatuloy sa loob ng mahigit isang siglo at kalahati.[1] Ang patakarang panlabas ng dinastiya noong panahon ng kanyang panunungkulan ay maaaring isa sa mga salik na nag-ambag sa paghinang ito.
Mga repormang pampulitika at pang-ekonomiya
[baguhin | baguhin ang wikitext]Kilala si Renzong sa kanyang pagtatangkang reporma na kilala bilang Mga Reporma ng Qingli (庆历新政, Qingli Xinzheng), na sinimulan noong bandang 1040–1045, ay kumakatawan sa isang mahalagang kilusang reporma na naglalayong palakasin ang pamahalaan at mapabuti ang kahusayan sa administrasyon. Itinaguyod ng mga estadistang sina Fan Zhongyan, Fu Bi, Han Qi, at Ouyang Xiu, ang mga reporma ay naglalayong palakasin ang produksyon ng agrikultura, bawiin ang mga lupain, bawasan ang mga sub-opisyal na yunit ng administrasyon, at higit sa lahat, pahusayin ang pambansang depensa sa pamamagitan ng pag-oorganisa ng mga lokal na milisya at bawasan ang mga gastusin sa militar. Bagama't ang mga patakarang ito ay progresibo at nilayon upang tugunan ang mga sistematikong isyu, nakaranas ang mga ito ng pagtutol mula sa mga konserbatibong paksyon sa loob ng pamahalaan at kalaunan ay pinawalang-bisa kasunod ng pagbibitiw ni Fan Zhongyan sa pwesto. Sa kabila ng kanilang maikling pagpapatupad, ang Qingli Reforms ay itinuturing na isang pasimula sa mas malawak na mga reporma sa Dinastiyang Song at may mahalagang lugar sa mga pag-aaral sa kasaysayan ng Tsina.[2]
Mga nakamit na kultural
[baguhin | baguhin ang wikitext]Isang mahalagang pangyayari noong 1057, sa ilalim ng pamumuno ni Renzong, ang pagsasagawa ng Pagsusulit na Imperyal, kung saan natanggap ang ilang mga kandidatong nakatakdang makamit ang malawak na pagkilala sa buong bansa. Kabilang sa mga kandidatong ito sina Zeng Gong, Su Shi, at Su Zhe, na kasama ang kanilang ama na si Su Xun. Ang mga iskolar na ito ay kalaunang kinilala bilang ilan sa mga pinaka-maimpluwensiyang intelektwal sa larangan ng panitikan sa kasaysayan ng Tsina.[3]
Kamatayan
[baguhin | baguhin ang wikitext]Pumanaw si Renzong noong 1063 at hinalinhan siya ni Emperador Yingzong. Nagluksa ang bansa sa kanyang pagpanaw, mula sa bagong Emperador hanggang sa mga karaniwang mamamayan. Sa kabilang dako ng hilagang hangganan, makikitang nagdadalamhati at lumuluha rin si Emperador Daozong ng Liao at ang kanyang mga nasasakupan, sapagkat ang dalawang bansa ay nakaranas ng panahon ng kapayapaan na tumagal nang 42 taon sa ilalim ng pamumuno ni Renzong.[3]
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ Zhenoao Xu; W. Pankenier; Yaotiao Jiang; David W. Pankenier (2000). East-Asian Archaeoastronomy: Historical Records of Astronomical Observations of China, Japan and Korea. CRC Press. ISBN 90-5699-302-X.
- ↑ Kuhn, Dieter (2011). The Age of Confucian Rule : The Song Transformation of China. Belknap Press of Harvard University Press. ISBN 9780674062023.
- 1 2 Wu, Gou (2020). Songrenzong, Gongzhi Shidai 宋仁宗,共治时代 [Emperor Renzong, an era of Collective Governance] (sa wikang Tsino). Guilin: Guangxi Normal University Press. ISBN 9787559826725.
{{cite book}}: CS1 maint: publisher location (link)