Georgy Zhukov

Georgy Konstantinovich Zhukov
Георгий Константинович Жуков
Zhukov in 1960
Minister of Defence of the Soviet Union
Nasa puwesto 9 February 1955 – 26 October 1957
First Secretary	Nikita Khrushchev
Nakaraang sinundan	Nikolai Bulganin
Sinundan ni	Rodion MalinovskyPadron:Cisb
Member of the 20th Presidium of the CPSU
Nasa puwesto 27 February 1956 – 29 October 1957
Military Governor of Soviet Occupied Germany
Nasa puwesto 9 June 1945 – 21 March 1946
Nakaraang sinundan	Office established
Sinundan ni	Vasily Sokolovsky
Chief of the General Staff of the Red Army
Nasa puwesto 15 January 1941 – 29 July 1941
Nakaraang sinundan	Kirill Meretskov
Sinundan ni	Boris Shaposhnikov Padron:Cise
Pansariling Detalye
Isinilang	1 Disyembre 1896(1896-12-01) Strelkovka, Russia
Yumao	18 Hunyo 1974(1974-06-18) (77 taong gulang)  Moscow, Soviet Union
Himlayan	Kremlin Wall Necropolis
Partido	CPSU (1917–1957)
Asawa	Alexandra Zuikova (k. 1953–65) Galina Semyonova (k. 1965–73)
Anak	4, including Margarita
Mga parangal	Cross of Saint George (2) Hero of the Soviet Union (4) Hero of the Mongolian People's Republic Order of Lenin (6) Order of Victory (2) Order of the October Revolution Order of the Red Banner (3) Order of Suvorov (2) Legion of Merit (1)
Pirma
Serbisyo sa militar
Palayaw	Marshal of Victory
Katapatan	Russian Empire Russian SFSR Soviet Union
Branch	Imperial Russian Army Soviet Red Army Soviet Ground Forces
Ranggo	Marshal of the Soviet Union (1943–1957)
Atasan	Kiev Military District Odessa Military District First Belorussian Front Leningrad Front Soviet Reserve Front Soviet Western Front
Wars	World War I Brusilov Offensive Russian Civil War Spring Offensive Tambov Rebellion World War II Soviet–Japanese border conflict Battle of Khalkhin Gol Great Patriotic War Operation Barbarossa Battle of Brody Yelnya Offensive Battle of Moscow Battle of Stalingrad Operation Uranus Operation Mars Siege of Leningrad Operation Iskra Operation Polar Star Battle of Kursk Operation Bagration Baltic Offensive Vistula–Oder Offensive Battle of Berlin Occupation of Germany Hungarian Revolution

Si Georgy Konstantinovich Zhukov (1 Disyembre 1896 - 18 Hunyo 1974) ay isang Sobyetikong pinunong militar na nagsilbi bilang isang nangungunang kumander noong Ikalawang Digmaang Pandaigdig at nakamit ang ranggo ng Mariskal ng Unyong Sobyetiko. Sa panahon ng Ikalawang Digmaang Pandaigdig, nagsilbi si Zhukov bilang deputy commander-in-chief ng sandatahang lakas sa ilalim ng pinunong si Joseph Stalin, at pinangasiwaan ang ilan sa mga pinaka mapagpasyang tagumpay ng Pulang Hukbo. Naglingkod din siya sa iba't ibang punto bilang Hepe ng Pangkalahatang Kawani, Ministro ng Depensa, at isang miyembro ng Presidium ng Partido Komunista (Politburo).

Ipinanganak sa isang mahirap na pamilya ng magsasaka malapit sa Moscow, si Zhukov ay na-conscript sa Imperial Russian Army at nakipaglaban noong World War I. Naglingkod siya sa Red Army noong Digmaang Sibil ng Russia, pagkatapos nito ay mabilis siyang tumaas sa mga ranggo. Noong tag-araw 1939, inutusan ni Zhukov ang isang pangkat ng hukbong Sobyet sa isang mapagpasyang tagumpay laban sa mga puwersa ng Hapon sa mga Labanan ng Khalkhin Gol, kung saan nanalo siya ng una sa kanyang apat na mga parangal na Bayani ng Unyong Sobyet. Noong Pebrero 1941, hinirang ni Stalin si Zhukov bilang pinuno ng General Staff ng Red Army.

Kasunod ng pagsalakay ng Aleman sa Unyong Sobyet noong Hunyo 1941, nawala si Zhukov sa kanyang posisyon bilang punong kawani matapos hindi sumang-ayon kay Stalin sa pagtatanggol sa Kiev. Si Zhukov, madalas sa pakikipagtulungan kay Aleksandr Vasilevsky, ay kasunod na kasangkot sa mga aksyon ng Sobyet sa Leningrad, Moscow, Stalingrad, at Kursk. Hinawakan niya ang titulo ng deputy commander-in-chief ng sandatahang lakas mula Agosto 1942, at na-promote bilang Marshal ng Unyong Sobyet noong Enero 1943. Lumahok siya sa pagpaplano ng Operation Bagration noong 1944, at noong 1945 ay pinamunuan niya ang 1st Belorussian Front habang pinamunuan nito ang Vistula–Oder Offensive sa Labanan ng Berlin sa Germany. Bilang pagkilala sa mahalagang papel ni Zhukov sa digmaan, napili siyang tanggapin ang German Instrument of Surrender at inspeksyunin ang 1945 Moscow Victory Parade. Nagsilbi rin siya bilang unang gobernador militar ng Sobyet na occupation zone sa Germany mula 1945 hanggang 1946.

Pagkatapos ng digmaan, ang katanyagan ni Zhukov ay naging dahilan upang makita siya ni Stalin bilang isang potensyal na banta. Inalis siya ni Stalin sa kanyang mga posisyon at inilipat siya sa mga utos ng militar na hindi gaanong mahalaga. Pagkatapos ng kamatayan ni Stalin noong 1953, sinuportahan ni Zhukov ang bid ni Nikita Khrushchev para sa pamumuno, at noong 1955, siya ay hinirang na Ministro ng Depensa at ginawang miyembro ng Presidium. Noong 1957, muling nawalan ng pabor si Zhukov at napilitang magretiro. Hindi na siya bumalik sa isang nangungunang posisyon, at namatay noong 1974. Si Zhukov ay naaalala bilang isa sa pinakadakilang pinuno ng militar ng Russia at Sobyet sa lahat ng panahon, kasama sina Alexander Suvorov, Mikhail Barclay de Tolly, at Mikhail Kutuzov.