Pumunta sa nilalaman

Giambattista Nolli

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Ang mapang Nolli, 1748
Detalye mula sa 1748 na mapang Nolli, La Nuova Topografia di Roma, na nagpapakita ng: (837) Panteon, (842) Piazza della Minerva, at ang Insula Sapientiae (Pulo ng karunungan) na tinatawag ding Insula Dominicana kasama ang (844) Simbahan at Kumbento ng Santa Maria sopra Minerva at dating kampus ng Angelicum kasama ang (843) Palazzo della Minerva c. 1560 (ngayon ay Bibliotecca del Senato ng pamahalaang Italyano), Klaustro Guidetti c. 1565[1] (pinakamalapit sa Simbahan), Klaustro Cisterna, Sala del Refettorio, Sale dell'Inquisizione, at Sala delle Capriate, dating aklatan ng Angelicum, sa ikalawang palapag sa pagitan ng mga klaustro.[2]

Si Giambattista Nolli (o Giovanni Battista) (Abril 9, 1701 – Hulyo 3, 1756), ay isang Italyanong arkitekto at agrimensor. Kilala siya sa kaniyang planong iknograpiko ng Roma, ang Pianta Grande di Roma na sinimulan niyang siyasatin noong 1736 at inukit noong 1748, at ngayon ay kilala sa pangkalahatan bilang Mapang Nolli. Ang mapa ay binubuo ng 12 plakang tanso na ukit na magkakasamang may sukat na 176 sentimetro (69 in) ng 208 sentimetro (82 in). Ito ay ginawa at inilathala bilang tugon sa komisyon ni Papa Benedicto XIV na sarbey sa Roma upang makatulong sa paglikha ng mga demarkasyon para sa 14 na tradisyonal na rioni o mga distrito.[3] Sa ngayon, ito ang pinakatiyak na paglalarawan ng Roma na ginawa hanggang sa panahong ito noong ang rurok sa arkitektura ng Papacy ay ganap na namumulaklak.

Ipinanganak noong 1701[4] sa Castiglione d'Intelvi (Como), lumipat siya sa Roma salamat sa pagtangkilik ng mga miyembro ng pamilyang patrisyanong Albense at Corsini.

Bilang isang arkitekto, itrinabaho niya ang mga simbahan ng Sant'Alessio sa Burol Aventino (1743) at Santa Dorotea sa Trastevere (1751–1756).

Ang mapang Nolli ay sumasalamin sa mapa ni Bufalini noong 1551, kung saan kaagad na inimbitahan ni Nolli ang paghahambing, gayunpaman si Nolli ay gumawa ng ilang mahahalagang inobasyon. Una, inireorient ni Nolli ang lungsod mula sa silangan (na karaniwan noong panahong iyon) patungo sa magnetikong hilaga, na sumasalamin sa pag-asa ni Nolli sa kompas upang magkaroon ng kaugnayan sa topograpiya ng lungsod. Pangalawa, kahit na sinusundan niya si Bufalini sa paggamit ng isang representasyong pigura-lupain ng espasyong itinayo na may mga bloke at mga gusaling nakaliliman sa isang madilim na poché, kinakatawan ni Nolli ang mga nakapaloob na pampublikong espasyo gaya ng mga kolumnata sa Plaza ng San Pedro Square at ang Panteon bilang mga bukas na espasyong sibika. Sa huli, ang mapa ay isang makabuluhang pagpapabuti sa katumpakan, kahit na napansin ang kawalaan ng simetrya ng Mga Hagdanang Espanyol. Ginamit ang mapa sa pagpaplano ng pamahalaan para sa lungsod ng Roma hanggang dekada '70;[5] ginamit ito bilang batayang mapa para sa lahat ng Romanong pagmamapa at pagpaplano hanggang sa petsang iyon.

Ang mapa ay nakakuwadro na may veduta ni Stefano Pozzi. Ang isang pinaliit na edisyon, isang pakikipagtulungan sa pagitan ng Nolli at Giovanni Battista Piranesi, ay inilathala sa parehong taon na natapos ang orihinal na mapa. Ang Piranesi ay nakatulong sa pagpapalimbag ng gawain; nag-ambag din si Giuseppe Vasi.

  1. ↑ "GUIDETTI, Guidetto in "Dizionario Biografico"". www.treccani.it.
  2. ↑ "Chamber of deputies- Services to the Public – Library-Services provided". Inarkibo mula sa orihinal noong 2012-07-16. Nakuha noong 2012-09-01. ; https://www.youtube.com/view_play_list?p=FE63C3CADF407B24
  3. ↑ Tracing Architecture, Dana Arnold, 2003
  4. ↑ Francesco Dal Co: Storia dell'architettura italiana, Electa, 2000
  5. ↑ "Nuova Pianta di Roma". nolli.uoregon.edu. Inarkibo mula sa orihinal noong 2007-02-06. Nakuha noong 2007-02-09.

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Nagkaroon ng ilang edisyong facsimile ng Mapang Nolli, dalawa ang nakatala rito:

[baguhin | baguhin ang wikitext]