Intercontinental Broadcasting Corporation

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
(Idinirekta mula sa IBC-13)
Jump to navigation Jump to search
Intercontinental Broadcasting Corporation
UriBroadcast commercial radio and television network
BansaPhilippines
Lugar na maaaring maabutanNational
Binuo ni/ninaOktubre 1959; 60 taon nakakaraan (1959-10)
ni Dick Baldwin and Andres Soriano
Hati ng merkado0.15% (Nielsen Urban National TAM January–June 2016)[1]
May-ariGovernment of the Philippines
(Presidential Communications Office) (100%)
(Mga) Pangunahing tauhanKatherine de Castro (President and CEO)
Jose Avellana (Chairman)
Jaime Alanis, Diosdado Marasigan, Ernesto Maipid, Jr., Jose Raphael Hernandez, Arturo Alejandrino (Board of Directors)
Dave Fulgoso (Finance Manager)
Petsa ng pagpapalabasMarso 1, 1960; 60 taon nang nakalipas (1960-03-01) (as Inter-Island Broadcasting Corporation)
Pebrero 1, 1975; 45 taon nang nakalipas (1975-02-01) (as Intercontinental Broadcasting Corporation)
Dating pangalanInter-Island Broadcasting Corporation (1960-1975)
Picture formatNTSC 480i (4:3 SDTV)
WikaFilipino (main)
English (secondary)

Ang Intercontinental Broadcasting Corporation (IBC) ay isang Philippine-based media company at VHF television network ng Government Communications Group sa ilalim ng Presidential Communications Operations Office. Ang mga studio ay matatagpuan sa Broadcast City Capitol Hills, Diliman, Quezon City at ang transmitter sa San Francisco Del Monte, Quezon City.

Kasaysayan[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang mga simula[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Inter-Island Broadcasting Corporation ay itinatag noong Oktubre 1959 nang ang DZTV Channel 13 sa Maynila ay nagpunta sa test broadcast. Noong Marso 1, 1960 at 6:30 ng hapon, ang DZTV-TV 13 ay sa wakas ay inilunsad at ito ay naging pangatlong istasyon ng telebisyon sa bansa. Ang orihinal na lokasyon nito ay nasa kanto ng P. Guevarra St. (dating Little Baguio) sa San Juan City mula 1960 hanggang 1978. Ang negosyanteng Amerikano na si Dick Baldwin ang unang may-ari at istasyon ng istasyon na binubuo ng karamihan sa mga dayuhang programa mula sa CBS at ilang mga lokal na palabas. . Si Andrés Soriano, Sr. ng San Miguel Corporation, ay makukuha ang network noong 1962. Si Soriano ay isa ring may-ari ng Radio Mindanao Network (RMN) at pahayagan ng Philippine Herald. Ang pinagsamang interes ng media ni Soriano ay nabuo ang unang samahan ng tri-media sa Pilipinas. Bilang braso ng telebisyon ng de facto ng RMN, nakipagtulungan ito sa mga istasyon ng radyo ng RMN para sa mga takip ng pangkalahatang halalan ng 1969 at 1971. Ang istasyon ay may mga relay na nagpapadala upang dalhin ang mga programa sa mga manonood sa Cebu at Davao, na may mga plano na magbukas nang higit pa sa iba pang mga lungsod.

Sa pagitan ng 1970 at 1972, inilunsad ng IBC ang sistema ng paghahatid ng kulay nito na pinangalanang "Vinta Colour" na pinangalanan ang vintas mula sa Zamboanga, na naging ikatlong network sa Pilipinas upang mai-convert sa lahat ng mga kulay na broadcast, pagkatapos ng ABS-CBN at RPN. Noong Setyembre 1972, idineklara noon ni Pangulong Ferdinand Marcos na batas martial sa buong bansa, na nagreresulta sa IBC at iba pang mga network sa telebisyon (maliban sa Kanlaon Broadcasting System na pag-aari ng isang crony ni Marcos, si Roberto Benedicto) ay pinilit na isara ng gobyerno. Gayunman pagkaraan ng ilang buwan, pinahintulutan ng pamahalaan ang IBC na bumalik sa hangin.

Ang beterano ng ABS-CBN na si Ben Aniceto ay naging tagapamahala ng istasyon ng DZTV Channel 13 mula 1973 hanggang 1976. [3]

Mga Programa[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga Himpilan[baguhin | baguhin ang batayan]

Tignan din[baguhin | baguhin ang batayan]

References[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. "Media Ownership Monitor Philippines - IBC-13". Reporters Without Borders. Nakuha noong 26 April 2017.

Padron:Communications Group-Philippines