Isla ng Calauit

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

 

Calauit Island
Calauit Island Safari 2.jpg
Calauit Island Safari park
Calauit Island is located in Pilipinas
Calauit Island
Calauit Island
Location within the Philippines
Heograpiya
Mga koordinado12°18′4″N 119°53′56″E / 12.30111°N 119.89889°E / 12.30111; 119.89889Mga koordinado: 12°18′4″N 119°53′56″E / 12.30111°N 119.89889°E / 12.30111; 119.89889
ArkipelagoCalamian Group of Islands
Katabing anyong tubig
Pamamahala
RegionMimaropa
ProvincePalawan
MunicipalityBusuanga

Ang Calauit ay isang isla ng Calamian Archipelago, malapit lamang sa hilagang-kanlurang baybayin ng Isla ng Busuanga . Ito ay bahagi ng munisipalidad ng Busuanga sa lalawigan ng Palawan, Pilipinas . Ang buong isla ay idineklara bilang isang wildlife sanctuary at game preserve noong 1977,[1] ngayon ay isang tourist attraction na kilala bilang Calauit Safari Park .

Ang mga ligaw na hayop ay inangkat mula sa Africa noong 1970s. Kabilang sa mga imported na hayop ang 20 giraffes, dose-dosenang zebra at antelope . Inutusan ng Pangulong Ferdinand Marcos ng Pilipinas ang mga lokal na lumipat sa Halsey Island at iniutos na linisin ang mga kagubatan na kawayanan upang gawing katulad ng lugar na mga sabana ng Kenya . Tinatayang 254 na pamilya, karamihan ay mula sa mga katutubong tribo ng Tagbanwa, ay pinaalis at inilipat sa dating kolonya ng mga may ketong ng Halsey Island..[2][3]

Ngayon, ang mga hayop na mula Africa ay patuloy na gumagala sa paligid ng isla at ang bilang ng mga hayop ay dumarami.[4] Ang mga hayop ay nakapagparami sa loob ng apat na henerasyon at maaaring mamatay ng dahil sa kakulangan ng pagkakaiba-iba sa kanilang gene pool.[2]

Pag-alis ng mga katutubo[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong 1970s, ilang pamilya, kabilang ang mga mula sa mga katutubong Tagbanwa, ay pinaalis sa Isla ng Calauit upang bigyang-daan ang mga ligaw na hayop na inangkat mula sa Africa. Ang ulat ng United Nations sa mga karapatang pantao at katutubo ay nakasaad kung paano dumanas ng relokasyon ang mga pamilyang Tagbanwa na nakaranas ng stress at hirap matapos ang utos ni Marcos na gawing santuwaryo ng mga hayop mula Africa ang kanilang mga lupaing ninuno.[5]

Ang mga pamilya ay muling pinatira sa tigang na lupain, kung saan ang mga pamilya ay madalas na nagugutom.[6] Sa loob ng ilang dekada, nagpupumilit ang mga pamilya na bumalik sa itinuturing ng mga Tagbanwa na kanilang ninunong lupain. Ang mga pamilyang Tagbanwa ay magtatayo ng mga tahanan, na gigibain naman ng mga sundalo ng Pilipinas. Hinarang din ng mga sundalo ang mga pinagmumulan ng tubig at nagtayo ng mga bakod upang maiwasan ang katutubong komunidad. [6] Noong 2001, ang mga miyembro ng komunidad ng Tagbanwa ay ikinulong dahil sa pagtatangkang manirahan sa isla.[7]

Matapos mapatalsik si Marcos sa isang mapayapang rebolusyon, ang Balik Calauit Movement ay inorganisa upang tulungan ang mga pamilya na mabawi ang kanilang lupaing ninuno. Tinutulungan din ng kilusan ang mga katutubong komunidad na igiit ang kanilang mga karapatang pantao. [6]

Tingnan din[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

 

  1. "Calauit Island Homepage". Tinago mula orihinal hanggang 2011-11-13. Kinuha noong 2011-11-15.
  2. 2.0 2.1 "How a Patch of the Kenyan Wild Ended up in Philippines". Owaahh (sa Ingles). 2014-08-21. Kinuha noong 2019-04-10.
  3. Gatumbato, Errol A. (September 11, 2017). "Daily Star Opinions: Conservation Matters". Visayan Daily Star. Kinuha noong 2019-04-10.
  4. "Giraffes in the Philippines a dictator's legacy". Straits Times (AFP). November 15, 2011. Kinuha noong 2011-11-15.
  5. "Report of the Special Rapporteur on the situation of human rights and fundamental freedoms of indigenous people". United Nations Digital Library. 5 March 2003. Kinuha noong 9 May 2020.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (link)
  6. 6.0 6.1 6.2 "After Haiyan: Discrimination in the face of disaster". Medium (sa Ingles). 2015-12-23. Kinuha noong 2020-05-09.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (link)
  7. "Indigenous Voices in the Philippines" (PDF). May 2011. Kinuha noong 9 May 2020.{{cite web}}: CS1 maint: url-status (link)