Kahariang Herodiano

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
(Idinirekta mula sa Kahariang Herodian)
Kahariang Herodiano ng Judea
37 BCE–4 BCE
Eskudo ng Kahariang Herodiano
Eskudo
Ang Judea sa ilalim ni Dakilang Herodes
Ang Judea sa ilalim ni Dakilang Herodes

KatayuanKliyenteng estado ng Republikang Romano at Imperyong Romano
KabiseraHerusalem
Karaniwang wikaGriyegong Koine, Aramaiko, Latin, Wikang Hebreo
Relihiyon
Second Temple Judaism
Samaritanism
Roman imperial cult
PamahalaanAutokrasya
Hari 
• 37 BCE - 4 BCE
Dakilang Herodes
PanahonAugustan Age
• pananakop ng Kahariang Hasmoneo
37 BCE
• Pagkakabuo ng Tetrarkiya ng Judea
4 BCE
Salapisalaping Herodiano
Pinalitan
Pumalit
Kahariang Hasmoneo
Tetrarkiyang Herodiano
Bahagi ngayon ng

Ang Kahariang Herodiano ng Judea[1][2] ay isang kliyenteng estado ng Republikang Romano mula 37 BCE nang hirangin si Dakilang Herodes na "Hari ng mga Hudyo" ng Senadong Romano.[3] Nang mamamatay si Dakilang Herodes noong 4 BCE, ang kanyang kaharian ay nahati sa tetrarkiyang Herodiano.

Pompey in the Temple of Jerusalem, by Jean Fouquet

Ang unang panghihimasok ng Republikang Romano sa rehiyong ito ay mula 63 BCE kasunod ng waksa ng Ikatlong Digmaang Mithiridatiko nang likhain ng Roma ang Romanong probinsiya ng Syria. Pagkatapos matalo ni Mithridates VI of Pontus, kinukbok ni Dakilang Pompey ang Herusalem noong 63 BCE. Ang reynang Hasmoneo na si Salome Alexandra ay kamakailang namatay at ang kanyang mga anak na lalake ay na sina Hyrcanus II at Aristobulus II ay nagdigmaan sa isang digmaang sibil. Noong 63 BCE, si Aristobolus ay sinalakay sa Herusalem ng mga hukbo ng kanyang kapatid. Nagpadala siya ng kinatawan sa kinatawan ni Pompey na si Marcus Aemilius Scaurus. Nagalok ng malaking suhol si Aristobolus na tinanggap ni Pompey. Pagkataposy ay inakausahan ni Aristobolus si Scaurus ng pangingikil. Dahil bayaw ni Pompey si Scaurus, naghiganti si Pompey sa pamamagitan ng paglalagay kay Hycarnus bilang Pinuno ng Kaharian at Dakilang Saserdote ng Israel. Nang matapos ni Julio Cesar si Pompey, si Hyrcanus ay hinalinhan ng kanyang kortesanong si Antipate na Idumeo na kilala rin bilang Antipas bilang unang Prokurador na Romano. Noong 57–55 BCE, ang prokonsul na si Aulus Gabinius ng probinsiyang Romano ng Syria ay naghati ng Kahariang Hasmoneo sa limang distrito ng Sanhedrin/Synedrion (mga konseho ng batas).[4] Pagkatapos paslangin si Julio Cesar noong 44 BCE, ang Romanong Republikanong heneral at embahador sa Imperyong Parto ay pumanig kay Brutus at Cassius sa digmaang sibil ng mga Tagapagpalaya. Pagkatapos nilang matalo, si Labienus ay sumali sa mga Parto at tumulong sa kanila upang sakupin ang mga teritoryong Romano nooong 40 BCE. Tumawid ang hukbo ng Imperyong Parto sa Ilog Eufrates at nahikayat ni Labienus si garrison ni Mark Antony sa Syria na sumali sa kanilang mga layunin. Hinati ng mga Parto ang kanilang at sa ilalim ni Pacorus ay sinakop ang Levant mula baybaying Phoenicia hanggang sa Lupain ng Israel.

Angkang Herodiano[baguhin | baguhin ang source]

Antipater ang Idumaeo
prokurado ng Judea
1.Doris
2.Mariamne I
3.Mariamne II
4.Malthace
Dakilang Herodes
Hari ng Judea
5.Cleopatra ng Herusalem
6.Pallas
7.Phaidra
8.Elpis
Phasael
gobernador ng Herusalem
(1) Antipater
tagapagmana ng Judaea
(2) Alejandro I
prinsipe ng Judea
(2) Aristobulus IV
prinsipe ng Judea
(3) Herodes II Felipe
prinsipe ng Judea
(4) Herodes Arquelao
etnarko ng Judea, Samaria, at Idumea
(4) Herodes Antipas
tetrarka ng Galilea at Perea
(5) Herodes Felipe (tetrarka)
tetrarka ng Iturea at Trachonitis
Tigranes V of ArmeniaAlejandro II
prinsipe ng Judea
Herodes Agrippa I
Hari ng Judea
Herod V
pinuno ng Chalcis
Aristobulus Minor
principe ng Judea
Tigranes VI of ArmeniaHerod Agrippa II
hari ng Judea
Aristobulus
pinuno ng Chalcis
Gaius Julius Alexander
pinuno ng Cilicia
Gaius Julius Agrippa
quaestor ng Asya
Gaius Julius Alexander Berenicianus
prokonsul ng Asya
Lucius Julius Gainius Fabius Agrippa
gymnasiarko

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang source]

  1. History of the Christian tradition (Vol. 1), Thomas D. McGonigle; James F. Quigley, Paulist Press, 1988 p. 39
  2. Samuel Rocca (30 March 2015). Herod's Judaea: A Mediterranean State in the Classic World. Wipf and Stock Publishers. ISBN 978-1-4982-2454-3.
  3. Jewish War 1.14.4: Mark Antony " ...then resolved to get him made king of the Jews ... told them that it was for their advantage in the Parthian war that Herod should be king; so they all gave their votes for it. And when the senate was separated, Antony and Caesar went out, with Herod between them; while the consul and the rest of the magistrates went before them, in order to offer sacrifices [to the Roman gods], and to lay the decree in the Capitol. Antony also made a feast for Herod on the first day of his reign."
  4. Antiquities of the Jews 14.5.4: "And when he had ordained five councils (συνέδρια), he distributed the nation into the same number of parts. So these councils governed the people; the first was at Jerusalem, the second at Gadara, the third at Amathus, the fourth at Jericho, and the fifth at Sepphoris in Galilee." Jewish Encyclopedia: Sanhedrin: "Josephus uses συνέδριον for the first time in connection with the decree of the Roman governor of Syria, Gabinius (57 BCE), who abolished the constitution and the then existing form of government of Palestine and divided the country into five provinces, at the head of each of which a sanhedrin was placed ("Ant." xiv. 5, § 4)."