Kapulungan ng Imus
| Kapulungan ng Imus | |
|---|---|
| Nangunang bansa | Pilipinas |
| Petsa | 31 Disyembre 1896 |
| Mga Lungsod | Imus, Kabite |
| Mga Kalahok | Mga pangkat ng Katipunan: |
| Mga Pangunahing Puntos | |
| |
Ang Kapulungan ng Imus ay ang pagpupulong na ginanap sa pagitan ng mga paksyon ng Magdalo at Magdiwang ng Katipunan sa Imus, Kabite, Pilipinas, noong Disyembre 31, 1896, ang araw pagkatapos ng pagbitay kay José Rizal. Ito ay ipinatawag upang maayos ang hidwaan sa pamumuno ng dalawang paksyon.[1]
Ang kapulungan, na pinamumunuan ni Andres Bonifacio, ay upang pag-usapan kung pananatilihin ang kasalukuyang pamahalaan ng Katipunan o magtatayo ng bagong pamahalaang rebolusyonaryo. Sinang-ayunan ng Magdalo ang ideya ng pagkakaroon ng pamahalaang rebolusyonaryo habang ang Magdiwang ay umayon sa lumang pamahalaan ng Katipunan. Ang asembleya, gayunpaman, ay nabigo na magkaroon ng matatag na kapasyahan.[2] Ayon kina Santiago Alvarez at Artemio Ricarte, napagkasunduan ng asembleya na italaga si Bonifacio bilang pinuno ng isang komite ng lehislatura at bigyan siya ng pahintulot na humirang ng mga miyembro na itinuturing niyang karapat-dapat. Gayunpaman, hindi tiyak kung nagtalaga si Bonifacio ng mga kasapi ng komite. Sa pulong ding ito, isang inhinyero at heneral ng Magdalo na nagngangalang Edilberto Evangelista ang nagsumite ng plano ng isang konstitusyon na hiniling ng dalawang paksyon. Binalewala ni Bonifacio ang konstitusyon dahil mayroon nang sariling batas ang Katipunan. [ <span title="This claim needs references to reliable sources. (October 2019)">kailangan ng pagsipi</span> ]
Ang hidwaan sa kapulungan ay nagpalalim ng alitan sa pagitan nina Bonifacio ng Magdiwang at Aguinaldo ng Magdalo. Ito ay pinalala ng inimungkahi ni Aguinaldo si Evangelista bilang Pangulo ng pamahalaang rebolusyonaryo sa dahilang siya ang pinaka-edukado.[1] Nang walang malinaw na sinang-ayunan, isa pang kapulungan na kalaunang tinawag na Kapulungan sa Tejeros ay ginanap sa San Francisco de Malabon (kasalukuyang General Trias).[3]
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- 1 2 Constantino 1975.
- ↑ M.c. Halili (2004). Philippine History. Rex Bookstore, Inc. p. 147–. ISBN 978-971-23-3934-9.
- ↑ Kalaw, Maximo M. (1927). The development of Philippine politics (1882-1920). Oriental commercial. p. 80.
- Constantino, Renato; Constantino, Letizia R. (1975). A History of the Philippines. NYU Press. ISBN 978-0-85345-394-9.
- "The Philippine Revolution (1896–1898)". Nakuha noong 2012-02-11.
- "The "Acta de Tejeros"". Inarkibo mula sa orihinal noong 2012-01-14. Nakuha noong 2012-02-11.
- "EDILBERTO EVANGELISA". Inarkibo mula sa orihinal noong 2016-03-04. Nakuha noong 2012-02-11.
.svg){kind=small}