Pumunta sa nilalaman

Kataas-taasang Sobyet ng USSR

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Kataas-taasang Sobyet ng USSR

Верховный Совет СССР (Ruso)
Uri
Uri
Bikameral
Chambers
Kasaysayan
Established12 January 1938; 88 taon na'ng nakalipas (12 January 1938)
Binuwag26 December 1991; 34 taon na'ng nakalipas (26 December 1991)
Inunahan ngCongress of Soviets
Sinundan ng
Estruktura
Mga puwesto1,500 (after 1984 election)
542 (at dissolution)
Mga grupong politikal sa Soviet of Nationalities
After the 1984 election:
     Communist Party of the Soviet Union (521)
     Independents (229)
Mga grupong politikal sa Soviet of the Union
After the 1984 election:
     Communist Party of the Soviet Union (551)
     Independents (199)
Halalan
Direct elections (1937–1989)
Elected by the Congress of People's Deputies of the Soviet Union (1989–1991)
Direct elections (1937–1989)
Elected by the Congress of People's Deputies of the Soviet Union (1989–1991)
Unang halalan ng Soviet of Nationalities
12 December 1937
Huling halalan ng Soviet of Nationalities
4 March 1984 (last direct election)
26 March 1989 (last – and only – indirect election)
Lugar ng pagpupulong
Grand Kremlin Palace, Moscow Kremlin
(Joint sessions of both houses)

Ang Kataas-taasang Sobyet ay ang pinakamataas na kinatawan ng pampamahalaang awtoridad sa Unyong Sobyetiko mula 1936 hanggang 1991. Batay sa prinsipyo ng pinag-isang kapangyarihan, ito ang naging tanging sangay ng pamahalaan sa USSR.

Bago ang 1936, [3] ang Kongreso ng mga Sobyet ay ang pinakamataas na lehislatibong katawan. Noong 1989–1991 isang katulad, ngunit hindi magkatulad na istraktura ang kataas-taasang katawan ng pambatasan. Itinalaga ng Supreme Soviet ang Konseho ng mga Ministro, ang Korte Suprema, at ang Procurator General ng USSR gayundin ang naghalal sa Presidium na nagsilbing kolektibong pinuno ng estado ng USSR sa ilalim ng parehong 1936 at 1977 na Konstitusyon ng Sobyet.

Sa pamamagitan ng mga konstitusyon ng Sobyet noong 1936 at 1977, ang Kataas-taasang Sobyet ay tinukoy bilang ang pinakamataas na organ ng kapangyarihan ng estado sa Unyong Sobyet at napuno ng mga dakilang kapangyarihan sa paggawa ng batas. Sa pagsasagawa, gayunpaman, ito ay isang laruang parlamento na walang ibang ginawa kundi pagtibayin ang mga desisyon na ginawa na ng mga ehekutibong organo ng USSR at ng Partido Komunista ng Unyong Sobyet – palaging sa pamamagitan ng nagkakaisang pagsang-ayon – at makinig sa mga talumpati ng Pangkalahatang Kalihim. Ito ay alinsunod sa prinsipyo ng Stalinist CPSU ng demokratikong sentralismo at naging pamantayan para sa iba pang mga lehislatura ng Komunista.

Ang Kataas-taasang Sobyet ay binubuo ng dalawang silid, bawat isa ay may pantay na kapangyarihang pambatas:

Ang Sobyet ng Unyon, na kumakatawan sa populasyon ng pederasyong Sobyet sa kabuuan, na ang bawat kinatawan ay kumakatawan sa parehong bilang ng mga botante. Ang Sobyet ng Nasyonalidad, na kumakatawan sa mga etnikong populasyon bilang mga yunit, na may mga miyembrong inihalal batay sa 32 na kinatawan mula sa bawat republika ng unyon, 11 mula sa bawat autonomous na republika, lima mula sa bawat autonomous oblast (rehiyon), at isa mula sa bawat autonomous okrug (distrito). Ang mga administratibong yunit ng parehong uri ay magpapadala ng parehong bilang ng mga miyembro anuman ang kanilang laki o populasyon. Sa ilalim ng Konstitusyon ng 1936, ang Kataas-taasang Sobyet ay inihalal para sa apat na taong termino, at ang Sobyet ng Unyon ay may isang kinatawan sa bawat 300,000 katao.[4] Binago ito ng 1977 constitution; ang termino ay pinalawig sa limang taon, at ang bilang ng mga upuan sa Sobyet ng Unyon ay binago upang maging kapareho ng Sobyet ng Nasyonalidad, anuman ang laki ng populasyon.[1][2]

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. "The 1977 Soviet Constitution: A Historical Comparison". Vanderbilt Journal of Transnational Law. 12 (3). 1979.
  2. Osakwe, Christopher (1979). "The Theories and Realities of Modern Soviet Constitutional Law: An Analysis of the 1977 USSR Constitution". University of Pennsylvania Law Review. 127 (5): 1414. doi:10.2307/3311636. JSTOR 3311636. S2CID 5783531.[patay na link]