Lavernose-Lacasse

Lavernose-Lacasse La Vernosa e La Caça
Bayan
Pangunahing kalye at munisipyo sa dulong kanan.
Eskudo de armas
Lavernose-Lacasse Lokasyon ng Lavernose-Lacasse Lavernose-Lacasse Lavernose-Lacasse (Occitanie)
Mga koordinado: 43°23′49″N 1°15′39″E
Bansa	France
Rehiyon	Occitanie
Departamento	Haute-Garonne
Arrondissement	Muret
Pamahalaan
• Alkade (2026-2032)	Alain Delsol
Lawak
• Kabuuan	17.83 km2 (6.88 milya kuwadrado)
Taas	198 m (650 tal)
Pinakamataas na pook	210 m (690 tal)
Pinakamababang pook	181 m (594 tal)
Populasyon  (2023)
• Kabuuan	3,789
• Kapal	210/km2 (550/milya kuwadrado)
Tawag sa tagalugar	Lavernosiens, Lavernosiennes
INSEE/Postal code	31287/31410
Websayt	http://www.lavernose-lacasse.fr/

Ang Lavernose-Lacasse ay isang bayan sa Pransiya na matatagpuan sa sentro ng departamento ng Haute-Garonne sa rehiyon ng Occitanie.

Sa kasaysayan at kultura, ang bayan ay matatagpuan sa rehiyon ng Toulouse, na umaabot sa paligid ng Toulouse sa kahabaan ng lambak ng Garona, napapaligiran sa kanluran ng mga burol ng Savès, sa silangan ng mga burol ng Lauragais, at sa timog ng lambak ng Ariège at rehiyon ng Volvestre. Dahil nalantad sa isang nabagong klima ng karagatan, ito ay dinadaluyan ng Ilog Louge, ng batis ng Aussau, ng batis ng Rabé, ng batis ng Gragnon, at ilang iba pang maliliit na daluyan ng tubig.

Ang Lavernose-Lacasse ay isang bayan sa kanayunan na may populasyon na 3,798 noong 2023, na nakaranas ng makabuluhang paglago mula noong 1975. Ito ay kabilang sa urban area ng Lavernose-Lacasse at bahagi ng mas malawak na metropolitan area ng Toulouse. Ang mga naninirahan dito ay tinatawag na Lavernosiens (lalaki) at Lavernosiennes (babae).

Ang pamana ng arkitektura ng munisipalidad ay kinabibilangan ng isang gusaling protektado bilang isang makasaysayang monumento: ang simbahan ng Saint-Pierre-et-Saint-Paul, na nakalista noong 1950.

Heograpiya

Ang bayan ng Lavernose-Lacasse ay matatagpuan sa departamento ng Haute-Garonne, sa rehiyon ng Occitanie.

Ito ay 27 km ang layo mula sa Toulouse, ang kabisera ng departamento, at 9 km mula sa Muret, ang sub-prefecture.

Ang pinakamalapit na mga komyun ay: Le Fauga (2.7 km), Saint-Hilaire (3.3 km), Mauzac (3.4 km), Noé (4.8 km), Longages (4.9 km), Lherm (4.9 km), Montaut (5.1 km), at Capens (6.6 km).

Sa kasaysayan at kultura, ang Lavernose-Lacasse ay bahagi ng rehiyon ng Toulouse, isang sinturon ng matabang kapatagan na sinasalo ng mga kakahuyan, na may mga banayad na burol na may mga kulay rosas na bahay-bukid na ladrilyo, na hindi maiiwasang napapalibutan ng mga suburban na pag-unlad.

Ang Lavernose-Lacasse ay nasa hangganan ng anim na iba pang mga komyun.

Pangalan

Lavernose: mula sa toponym na Vernosolum sa Gallo-Roma, na ang pangalan mismo ay maaaring nagmula sa mga puno ng alder o alder, na napakarami sa mga pampang ng Louge.

Lacasse: Saan nagmula ang pangalang Lacasse, na binaybay na "La Casse" noong simula ng 1800s? Ang mga dokumento ay hindi nagbigay ng tiyak na etimolohiya, at wala pang nalalaman, maliban kung ito ay nagmula sa salita para sa pangangaso, "La casso" sa Oksitano. Sa ganitong kaso, maaari nating ipagpalagay na, dahil sa kasaganaan ng mga hayop sa lugar, ang mga naninirahan sa Vernosolem ay madalas na nangangaso doon at kalaunan ay tinawag ang lugar na La Casso, at kalaunan ay La Casse. Walang mga tunay na dokumento upang muling buuin ang kasaysayan ng Lacasse.

Kasaysayan

Ang Vernosolum ay isang istasyon sa kalsadang Romano na nagdurugtong sa Tolosa (Toulouse) at Lugdunum Convenarum (Saint-Bertrand-de-Comminges).

Sa simula ng ika-12 siglo, itinayo ang priory ng Saint-Pierre de Vernosol sa lugar na ito.

Noong ika-13 siglo, pumirma ang Konde ng Comminges at ang Prior ng Saint-Pierre ng isang kasunduan sa paréage na lumikha at nagtakda sa bastida ng Lavernose, ngunit hindi kasama ang Lacasse, na ang mga lupain ay hawak ng hari sa ilalim ng fief. Kasunod ng pagtatayo noong ika-16 na siglo ng "kuta at bahay ng panginoon ng Vernose," natiyak ang proteksyon ng "bansa at mga nakapalibot na lugar".

Noong ika-17 siglo, nahati ang seigneury. Pagkatapos, kasabay ng Rebolusyon, ang dalawang komyun ay sandaling pinag-isa "para sa interes ng Republika!"

Sa kabila ng pag-abandona sa mga bagong proyekto noong ika-19 na siglo, ang dalawang komyun, na nagkakaisa na sa iisang parokya, ay nagpasyang magsanib: noong Marso 19, 1964, itinatag ang komyun ng Lavernose-Lacasse. Ang kastilyo, na ngayon ay pag-aari ng munisipyo, ay naglalaman ng munisipyo.

Mga lugar at monumento

Ang simbahan

Église Saint-Pierre-et-Saint-Paul.

Ang Simbahan nina San Pedro at San Pablo noong ika-12 siglo sa Lavernose ay nakalista bilang isang makasaysayang monumento noong 1950.

Inilaan ito ng Obispo ng Comminges noong 1136 at inilagay sa ilalim ng pagtangkilik nina San Pedro at Pablo noong ika-6 ng Mayo (ika-6 ng Kalends ng Mayo). Ang reliquary ay matatagpuan sa gitnang haligi, na idinagdag pagkatapos ng Rebolusyong Pranses.

Noong 1259, isang pinatibay na bayan (bastide) ang lumaki sa paligid ng simbahan. Ang tore ay itinayo noong ika-19 na siglo, na may hagdanan na nagbibigay ng daan patungo sa kampana, na dating patungo sa loob. Ang kisame at istraktura ng bubong ay mula pa noong ika-16 na siglo.

Isang matibay at napakalaking istraktura sa labas, ito ay pinatibay ng mga buttress na tumataas mula sa base hanggang sa bubong. Ang mga gilid na pasilyo nito ay kapantay ng nabe, isang natatanging katangian ng rehiyon.

Itinayo sa istilo ng Bisantino, mayroon itong tatlong nabe na may limang bay bawat isa, na nagtatapos sa isang apse na napapalibutan ng mga apsidal chapel. Ang mga arko ay mula pa noong 1827 at nakapatong sa labindalawang haligi at labing-apat na pilaster. Ang unang apat na haligi ay sumusuporta sa arko ng tore ng kampanaryo, habang ang huling apat ay nakoronahan ng mga haligi at eleganteng mga kapital. Ang pangkalahatang epekto ay magkakasuwato.

Ang portal ay nagtatampok ng isang kalahating bilog na arko na walang tympanum. Sa kanluran at hilagang harapan, makikita ang mga Christogram (mga inukit na simbolo ng Kristiyano). Ang mga ipinintang larawan noong ika-19 na siglo ay naglalarawan ng relihiyon noong panahong iyon.

Ang mga bukana ay pinalaki noong ika-17 at ika-18 siglo, at ang mga sakristiya at mga pasilyo sa gilid ay itinayo noong ika-19 na siglo

Ang munisipyo

Ang munisipyo ng Lavernose.

Noon pa mang 1594, ang Château de Lavernose ay nabanggit na sa mga dokumentong archival na may kaugnayan sa mga Digmaan ng Relihiyon. Sa ilalim ng Ancien Régime, ito ay pagmamay-ari ng pamilyang Durand de Rivalet at kalaunan ay sa Marquise Descodeca de Boisse. Dahil sa matinding pinsala noong Rebolusyong Pranses, ito ay binili noong 1822 ni Ambroise Campardon at kalaunan ay ipinanumbalik ng kanyang anak na si Raymond.

Noong 1956, ibinenta ito ng mga inapo ng pamilyang Campardon sa munisipalidad, na siyang gumawa nito bilang munisipyo.

Ang mga ibabang bahagi ng mga tore ng beranda sa pasukan ay nagtatampok ng mga daungan ng baril at isang korbel na mula pa noong huling bahagi ng ika-19 na siglo, na pinalamutian ng mga tile na terakota ng pagawaan ng Virebent. Kasama sa mga tile na ito ang mga antefix, isang balustrade, isang naka-skrol na panel, mga dahon ng akantus, at mga pigurang mitolohikal.

Ang Kapilya ng Mahal na Birhen ng Pagkamaawain, 1817

Chapelle Notre-Dame-de-la-Compassion.

Inialay sa Mahal na Birhen ng Pagkamaawain, ang kapilya ay nabanggit sa iba't ibang mga archive noon pang ika-17 siglo, ngunit walang alinlangan na mas matanda pa. Ang gusali mula sa Ancien Régime ay hindi nakaligtas sa mga utos ng Rebolusyon, na nag-utos na isang simbahan lamang ang dapat pangalagaan bawat parokya.

Ang kapilya, gaya ng napanatili ngayon, na may petsang 1817 sa itaas ng pasukan, ay ganap na itinayong muli sa simula ng Pagpapanumbalik, una sa isang parihabang plano, pagkatapos noong 1853 sa isang planong krusipiho. Ang harapan nito ay nagtatampok ng isang nitso na naglalaman ng isang estatwa ng Birheng Maria na terracotta at nasa tuktok ng isang maliit na tore ng kampanaryo.

Sinimulan noong 2002, ang gawaing pagpapanumbalik ay kumpleto na ngayon. Pagkatapos ng maraming buwan sa likod ng skapolding, ang aming kapilya sa distrito ng Saint-Hubert ay muling isinilang, ang lumang plasterwork nito ay naibalik. Ang mga panlabas na elemento ng dekorasyon (kampana, estatwa ng Birheng Maria, pintuan ng pasukan) ay naibalik ng mga boluntaryo.

Ang mga misa ay ipinagdiwang doon mula noong Setyembre 2017.

Eskudo de armas

Lavernose-Lacasse

Magkapares-pares: unang sable na may krus na clechée at pommée na may labindalawang piraso o puno ng gules, pangalawa azure na may nakabaligtad na sanga ng alder proper, pangatlo o may nakabaligtad na sanga ng oak proper.