Linyang Yūrakuchō ng Tokyo Metro

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Linyang Yūrakuchō
東京メトロ有楽町線
Subway TokyoYurakucho.png
Trains of Yurakuchouline.JPG
Mga ginagamit na tren sa Linyang Yurakucho (mula sa kaliwa: 10000 series, 07 series, 7000 series)
Buod
UriRapid transit
SistemaTokyo subway
LokasyonTokyo
HanggananWakōshi
Shin-Kiba
(Mga) Estasyon24
Operasyon
Binuksan noongOktubre 30, 1974
(Mga) NagpapatakboTokyo Metro logo.svg Tokyo Metro
(Mga) SilunganWakō, Shin-Kiba
Ginagamit na trenTokyo Metro 7000 series
Tokyo Metro 10000 series
Seibu 6000 and 6050 series
Tobu 50070 series
Teknikal
Haba ng linya28.3 km (17.6 mi)
Luwang ng daambakal1,067 mm (3 ft 6 in)
Bilis ng pagpapaandar80 km/h (50 mph)
Mapa ng ruta
Yurakucho.png

Ang Linyang Yurakucho ng Tokyo Metro (東京メトロ有楽町線, Tōkyō Metoro Yūrakuchō-sen) ay isang subway line sa Hapon na pag-aari at pinatatakbo ng Tokyo subway operator Tokyo Metro. Ang linya ay nag-uugnay sa Wakōshi Station sa Wakō, Saitama at Shin-Kiba Station sa Kōtō, Tokyo. Sa mga mapa, mga diagram at mga signboard, ipinakita ang linya gamit ang kulay na "ginto", at ang mga istasyon nito ay binibigyan ng mga numero gamit ang titik na "Y".

Ang tamang pangalan na ibinigay sa isang taunang ulat ng Ministry of Land, Infrastructure at Transport ay Linyang Yūrakuchō No. 8 (8号線有楽町線, Hachi-gō-sen Yūrakuchō-sen). [1] Gayunpaman, ayon sa planong transportasyon ng urban na Tokyo, mas kumplikado ito. Ang numero ng linya na nakatalaga sa bahagi mula sa timog mula sa Kotake-Mukaihara hanggang Shin-Kiba ay Line 8, ngunit ang hilaga ng Kotake-Mukaihara hanggang Wakōshi ay Line 13, na nagpapahiwatig na ang bahagi ay bahagi ng Linyang Fukutoshin na namamahagi ng parehong numero.

Serbisyo[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Linyang Yurakucho ay may mga inter-running counterparts sa hilagang bahagi nito, na parehong ang mga "major" Hapon pribadong mga kompanya ng tren sa Greater Tokyo. Ang isa ay ang Tobu Railway sa Wakōshi, hilaga hanggang Shinrinkōen. Ang iba pang ay ang Seibu Railway sa Kotake-Mukaihara na may bypass na linya ng Linyang Yūrakuchō ng Seibu na nakakonekta sa pangunahing Linyang Ikebukuro, sa pamamagitan ng mga tren sa hilaga patungong Kotesashi o Hanno.

Ayon sa Tokyo Metropolitan Bureau of Transportation, noong Hunyo 2009, ang Linyang Yurakucho ang ikalimang pinaka-masikip na subway line sa Tokyo, sa peak nito na tumatakbo sa 173% na kapasidad sa pagitan ng mga istasyon ng Higashi-Ikebukuro at Gokokuji.[2]

Ang serbisyo ng Semi-express (準 急) ay tumakbo sa Linyang Yurakucho sa pagitan ng Hunyo 14, 2008 at Marso 6, 2010, na tumatakbo nang dalawang beses sa isang oras sa pagitan ng Wakōshi at Shin-Kiba. Sa pagitan ng Wakōshi at Ikebukuro, ang mga semi-express train ay tumigil lamang sa Kotake-Mukaihara; sa pagitan ng Ikebukuro at Shin-Kiba, ang mga tren ay tumigil sa lahat ng istasyon. Ang mga semi-express train ay tumatakbo sa pagitan ng mga oras ng pag-aalsa sa mga karaniwang araw at mas madalas sa mga katapusan ng linggo at pista opisyal. Ang mga serbisyong ito ay inalis at pinalitan ng mga lokal na serbisyo noong Marso 6, 2010.[3]

Mula Marso 2008, ang mga napakaliit na Bay Resort ay may limitadong express train sa Linyang Odawara ng Odakyū na nagpapatakbo sa Shin-Kiba sa Yurakucho Line sa pamamagitan ng pagkonekta sa Linyang Chiyoda na lampas sa Sakuradamon.

Mula Marso 26, 2017, ang Seibu ay nagpapatakbo ng serbisyo ng limited-stop express S-Train sa pagitan ng Toyosu at Tokorozawa sa Linyang Ikebukuro ng Seibu tuwing umaga at gabi.

Kasaysayan[baguhin | baguhin ang batayan]

  • Oktubre 30, 1974: Binuksan ang Ikebukuro - Ginza-itchōme.
  • Marso 27, 1980: Binuksan ang Ginza-itchōme - Shintomichō.
  • Hunyo 24, 1983: Eidan Narimasu (kasalukuyan Chikatetsu Narimasu) - Ikebukuro
  • Oktubre 1, 1983: Linyang Yūrakuchō ng Seibu Kotake-Mukaihara - Nagbukas ang Shin-Sakuradai, sa pamamagitan ng operasyon ng Seibu Railway.
  • Agosto 25, 1987: Wakōshi - Eidan Narimasu. Sa pamamagitan ng serbisyo sa Linyang Tōjō ng Tōbu.
  • Hunyo 8, 1988: Shintomichō - Shin-kiba, ang kasalukuyang linya ay nakumpleto.
  • Marso 18, 1993: 07 series EMUs ipinakilala.
  • Disyembre 7, 1994: Quadruple-track mula sa Kotake-Mukaihara hanggang Ikebukuro. Ang bagong double track na seksyon ay pinangalanang "Yūrakuchō New Line", ang lahat ng mga tren na ginawa Ikebukuro kanilang mga terminal, at hindi tumigil sa Senkawa o Kanamechō. Sa pamamagitan ng serbisyo mula sa Shin-Kiba o Ikebukuro (sa Bagong Linya) sa Nerima sa Seibu Yūrakuchō Line dahil sa pagkumpleto ng linya.
  • Marso 26, 1998: Sa pamamagitan ng operasyon sa Seibu Ikebukuro Line.
  • Abril 1, 2004: Ayon sa privatization nito, ang subject ng pamamahala ay nagbago mula sa Teito Rapid Transit Authority (TRTA, Eidan) patungong Tokyo Metro.
  • Oktubre 31, 2005: Ipinakilala ang mga kotse ng mga babae lamang.
  • Setyembre 1, 2006: ipinakilala ang 10000 serye.
  • Mayo 3, 2008: Limited Express "Bay Resort" (pinatatakbo muna mula / papunta sa Linyang Odakyu)
  • Hunyo 14, 2008: Nagsimula ang paglilingkod sa Tokyo Metro Fukutoshin Line. Ang Panibagong Linyang Yurakuchō ay na-annexed sa isang bahagi ng Fukutoshin Line, at ang Yurakuchō Line ay nagbabahagi ng double tracks kasama ang Linyang Fukutoshin sa pagitan ng Wakōshi at Kotake-Mukaihara. Nagsimula ang Semi-Express service.
  • Oktubre 2008: Pinagana ang CS-ATC sa Linyang Yurakuchō.
  • Marso 6, 2010: Binura ang mga serbisyo ng semi-express.

Mula Setyembre 10, 2012, ang hanay ng 10-bagon na 5050-4000 na hanay ay pumasok sa serbisyo ng kita sa Linyang Yurakucho, na may nakaguhong sa Linyang Tojo ng Tobu.[4]

Mga ginamit na tren[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang lahat ng mga uri ay pinatatakbo bilang 10-bagon set.

Tokyo Metro[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga iba pang nagpatakbo[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga dating ginamit na tren[baguhin | baguhin ang batayan]

Himpilan ng tren[baguhin | baguhin ang batayan]

Isang serye ng 7000 na sumasailalim sa inspeksyon sa Shin-Kiba Depot
  • Wakō Depot (和 光 検 車 区) (pangunahing depot)
  • Ang Shin-Kiba Depot (新 木 場 検 車 区) (responsable para sa mga menor de edad inspeksyon; para sa mga pangunahing, EMU ay ipapasa sa Ayase Depot (綾 瀬 車 両 基地) sa Chiyoda Line sa pamamagitan ng underground connecting tracks)
  • Shin-Kiba Car Renewal (新 木 場 CR) (dalubhasa sa refurbishment ng tren: ginagamit din para sa mga railcars ng Chiyoda at Linyang Hanzommon)

Sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. 株式会社電気車研究会・鉄道図書刊行会。鉄道要覧 (Tetsudō Yōran)。 (Issued every September)
  2. Metropolis, "Commute", June 12, 2009, p. 07. Capacity is defined as all passengers having a seat or a strap or door railing to hold on to.
  3. 3月6日(土)有楽町線・副都心線のダイヤ改正 (Hapones) February 3, 2010. Accessed March 6, 2010.
  4. 東急5050系4000番台が東武東上線・地下鉄有楽町線で営業運転開始 [Tokyu 5050-4000 series enters service on the Tobu Tojo Line and Tokyo Metro Yurakucho Line]. Japan Railfan Magazine Online (sa Japanese). Japan: Koyusha Co., Ltd. 11 September 2012. Hinango noong 11 September 2012.
  5. Shiina, Takayuki (February 2009). 東京地下鉄07系 転籍計画の概要 [Outline of Tokyo Metro 07 series reallocation plan]. Japan Railfan Magazine (sa Japanese). Vol. 49 no. 574. Japan: Koyusha Co., Ltd. pp. 80–83.

Mga kawing panlabas[baguhin | baguhin ang batayan]