Pumunta sa nilalaman

Mapang-angkop na muling paggamit

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Isang abandonadong gusali sa Washington, DC na ginagawang mga mararangyang condominium.

Ang mapang-angkop na muling paggamit o adaptive reuse ay ang muling paggamit (o pagbabago) ng isang umiiral na gusali para sa isang layunin maliban sa kung para saan ito orihinal na itinayo o dinisenyo.[1] Ang mapang-angkop na muling paggamit ng mga gusali ay maaaring maging isang mabisang alternatibo sa bagong konstruksiyon sa mga tuntunin ng gastos, estetika, at pagpapanatili bukod sa iba pang mga benepisyo.[2]

Kahulugan

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang mapang-angkop na muling paggamit ay binibigyang kahulugan bilang ang prosesong estetika na nag-aangkop sa mga gusali para sa mga bagong gamit habang pinapanatili ang kanilang mga makasaysayang katangian.[3] Ang paggamit ng modelo ng mapang-angkop na muling paggamit ay maaaring magpahaba ng buhay ng isang gusali, mula sa simula hanggang sa katapusan, sa pamamagitan ng pagpapanatili ng lahat o halos kabuuan ng sistema ng gusali, kabilang ang estruktura, ang shell at maging ang mga materyales sa loob.[4] Ang ganitong uri ng muling pagpapasigla ay hindi lamang limitado sa mga gusaling may makasaysayang kahalagahan at maaaring maging isang estratehiyang gagamitin sa kaso ng mga lumang gusali.

Mga bentaha ng mapang-angkop na muling paggamit

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Karaniwang ikinakategorya sa ilalim ng mga benepisyong pang-ekonomiya, panlipunan, kultural at pangkasaysayan, at pangkapaligiran.[5] Ang pinakamahalagang benepisyo ng mapang-angkop na muling paggamit ng mga kasalukuyang gusali ay kinabibilangan ng mas maraming oportunidad sa ekonomiya, urbanong muling pagbuhay, napreserbang kultural at makasaysayang pamana, nabawasang basura mula sa demolisyon sa landfill, mas mataas na episyenteng paggamit sa enerhiya, mas mahabang kapakinabangan at pagiging mabisa sa gastos ng gusali, pinahusay na halaga ng ari-arian, pinahusay na kalidad ng buhay, nabawasang buga ng carbon, at mas mababang pagkonsumo ng enerhiya.[5] Nakikita ng ilang tagaplano ng lungsod ang mapang-angkop na muling paggamit bilang isang mabisang paraan upang mabawasan ang paglawak ng lungsod at epekto sa kapaligiran. Ayon kina Yung at Chan, "ang mapang-angkop na muling paggamit ay isang bagong uri ng napapanatiling muling pagsilang ng lungsod, dahil sinasaklaw nito ang buhay ng gusali at iniiwasan ang basura mula sa pagkasira, hinihikayat ang mga pagresiklo ng nakagawiang dinamismo at naghahatid din ng malaking kita sa lipunan at ekonomiya sa mundo".[6]

Ang muling pagpapasigla ng umiiral na habi sa pamamagitan ng paghahanap ng bagong gamit o layunin para sa mga lumang gusali ay maaaring maging isang kahanga-hangang mapagkukunan sa isang komunidad sa pamamagitan ng "pagpapanatiling abala at mahalaga ang mga kapitbahayan".[7] Ang muling paggamit ng mga lumang bakanteng gusali para sa ibang layunin ay bumubuo ng isang napakahalagang aspeto ng anumang programa ng muling pagsasaayos ng lungsod.[8] Ang pag-aampon ng deskarteng mapang-angkop na muling paggamit para sa muling pagpapaunlad ng mga lumang bakanteng gusali ay nagbibigay ng karagdagang benepisyo sa pagbabagong-buhay ng isang urban area sa isang napapanatiling paraan, sa pamamagitan ng pagbabago ng mga gusaling ito tungo sa mga magagamit at madaling puntahan na mga yunit.[8] Ang estratehiyang mapang-angkop na muling paggamit ay magbibigay-daan din sa lokal na awtoridad at mga may-ari ng mga lumang bakanteng gusali sa mga urban area na mabawasan ang kanilang mga gastos sa ekonomiya, lipunan, at kapaligiran, sa paghahangad ng patuloy na pagpapalawak at pag-unlad ng lungsod.[8]

Samakatuwid, ang konserbasyon ng mga itinayong pamana sa pamamagitan ng mapang-angkop na muling paggamit ay maaaring gamitin upang itaguyod ang napapanatiling pag-unlad ng kasaysayan at kultura ng mga urbanong pook.[9][10] Nakasaad din ang mga parametro upang unahin ang mga makasaysayang gusali para sa mapang-angkop na muling paggamit at ang paglalarawan ng mga stakeholder sa mapang-angkop na muling paggamit.[11][12]

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. ↑ Arfa, F., Zijlstra, H., Lubelli, B., & Quist, W. (2022). Adaptive Reuse of Heritage Buildings: From a Literature Review to a Model of Practice. Historic Environment: Policy and Practice, 13(2), 148–170. https://doi.org/10.1080/17567505.2022.2058551
  2. ↑ Arfa, Fatemeh Hedieh; Lubelli, Barbara; Zijlstra, Hielkje; Quist, Wido (2022-01-22). "Criteria of "Effectiveness" and Related Aspects in Adaptive Reuse Projects of Heritage Buildings". Sustainability (sa wikang Ingles). 14 (3): 1251. Bibcode:2022Sust...14.1251A. doi:10.3390/su14031251. ISSN 2071-1050.
  3. ↑ Caves, R. W. (2004). Encyclopedia of the City. Routledge. p. 6. ISBN 978-0-415-25225-6.
  4. ↑ Joachim, M. 2002, Adaptive reuse, Massachusetts Institute of Technology, Cambridge, Massachusetts, 1 Oct. 2011 "Archive copy". Inarkibo mula sa orihinal noong 24 Enero 2017. Nakuha noong 2 Oktubre 2026.{{cite web}}: CS1 maint: archived copy as title (link)
  5. 1 2 Aigwi, Itohan Esther; Duberia, Ahmed; Nwadike, Amarachukwu Nnadozie (2023-03-01). "Adaptive reuse of existing buildings as a sustainable tool for climate change mitigation within the built environment". Sustainable Energy Technologies and Assessments (sa wikang Ingles). 56. Bibcode:2023SETA...5602945A. doi:10.1016/j.seta.2022.102945. ISSN 2213-1388.
  6. ↑ Yung, Esther H.K.; Chan, Edwin H.W. (2012-07-01). "Implementation challenges to the adaptive reuse of heritage buildings: Towards the goals of sustainable, low carbon cities". Habitat International. 36 (3): 352–361. Bibcode:2012HabI...36..352Y. doi:10.1016/j.habitatint.2011.11.001. ISSN 0197-3975. {{cite journal}}: |hdl-access= requires |hdl= ()
  7. ↑ Dorothy A., Henehan (2004). Building change-of-use: renovating, adapting and altering commercial, institutional, and industrial properties. McGraw-Hill. ISBN 978-0-07-138481-0. OCLC 249653004.
  8. 1 2 3 Yakubu, I. E.; Egbelakin, T.; Dizhur, D.; Ingham, J.; Sungho Park, K.; Phipps, R. (2017). "Why are older inner-city buildings vacant? Implications for town centre regeneration". Journal of Urban Regeneration and Renewal. 11 (1): 44–59. doi:10.69554/CNJK4560.
  9. ↑ Aigwi, I. E., Egbelakin, T., & Ingham, J. (2018). Efficacy of adaptive reuse for the redevelopment of underutilised historical buildings: Towards the regeneration of New Zealand's provincial town centres. International Journal of Building Pathology and Adaptation, 36(4), 385-407.
  10. ↑ Aigwi, Itohan Esther; Egbelakin, Temitope; Ingham, Jason; Phipps, Robyn; Rotimi, James; Filippova, Olga (2019-07-01). "A performance-based framework to prioritise underutilised historical buildings for adaptive reuse interventions in New Zealand". Sustainable Cities and Society (sa wikang Ingles). 48. Bibcode:2019SusCS..4801547A. doi:10.1016/j.scs.2019.101547. ISSN 2210-6707.
  11. ↑ Aigwi, Itohan Esther; Ingham, Jason; Phipps, Robyn; Filippova, Olga (2020-07-01). "Identifying parameters for a performance-based framework: Towards prioritising underutilised historical buildings for adaptive reuse in New Zealand". Cities (sa wikang Ingles). 102. doi:10.1016/j.cities.2020.102756. ISSN 0264-2751.
  12. ↑ Aigwi, Itohan Esther; Phipps, Robyn; Ingham, Jason; Filippova, Olga (2021-04-01). "Characterisation of Adaptive Reuse Stakeholders and the Effectiveness of Collaborative Rationality Towards Building Resilient Urban Areas". Systemic Practice and Action Research (sa wikang Ingles). 34 (2): 141–151. doi:10.1007/s11213-020-09521-0. ISSN 1573-9295.
Nagmula sa "https://tl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mapang-angkop_na_muling_paggamit&oldid=2231528"