Pumunta sa nilalaman

Mga Kuweba ng Ajanta

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Kweba 19, bulwagan ng chaitya noong ika-5 siglo sa Ajanta.

Ang mga Kuweba ng Ajanta ay 30 monumentong kuwebang Budista na inukit sa bato na nagmula noong ikalawang siglo BCE hanggang noong mga 480 CE sa distrito ng Aurangabad sa estado ng Maharashtra sa India.[1][2][3] Ang mga Kuweba ng Ajanta ay isang Pandaigdigang Pamanang Pook ng UNESCO.[2] Sa pangkalahatan, kinikilala bilang mga obra maestra ng Budistang sining pangrelihiyon, ang mga kuweba ay kinabibilangan ng mga pinta at mga eskultura na inukit sa bato, na inilarawan bilang isa sa pinakamahusay na natitirang halimbawa ng sinaunang sining ng India, lalo na ang mga nagpapahayag na pinta na nagpapakita ng mga emosyon sa pamamagitan ng kilos, postura, at anyo. [4][5][6]

Ang mga kuweba ay itinayo sa dalawang yugto, ang una ay nagsimula noong ikalawang siglo BCE at ang pangalawa ay naganap mula 400 hanggang 650 CE, ayon sa mga mas lumang salaysay, o sa isang maikling panahon na 460–480 CE ayon sa mga sumunod na iskolarsip.[7]

Ang mga Kuweba ng Ajanta ay bumubuo ng mga sinaunang monasteryo (mga Vihara) at mga bulwagan ng pagsamba (mga Chaityas) ng iba't ibang tradisyong Budista na inukit sa isang 75-metro (246 tal) pader na bato.[8][9] Nagpapakita rin ang mga kuweba ng mga ipinintang larawan na naglalarawan sa mga nakaraang buhay[10] at muling pagsilang ni Buddha, mga kuwentong pictorial mula sa Jatakamala ni Aryasura, at mga eskultura ng mga diyos ng Buddhist na inukit sa bato.[8][11][12] Ipinahihiwatig ng mga tala sa teksto na ang mga kuwebang ito ay nagsilbing kanlungan para sa mga monghe sa panahon ng tag-ulan, pati na rin isang lugar ng pahingahan para sa mga mangangalakal at peregrino sa sinaunang India.[8] Bagaman sagana ang matingkad na mga kulay at mga ipinintang larawan sa dingding mula sa mural sa kasaysayan ng India gaya ng pinatutunayan ng mga tala sa kasaysayan, ang mga Kuweba 1, 2, 16 at 17 ng Ajanta ang bumubuo sa pinakamalaking corpus ng mga natitirang sinaunang ipinintang larawan sa dingding mula sa India.[13]

Panoramikong tanaw ng Ajanta Caves mula sa kalapit na burol

Ang mga Kuweba ng Ajanta ay nabanggit sa mga alaala ng ilang mga manlalakbay na Buddhist na Tsino noong medyebal na panahon.[14] Natakpan ang mga ito ng kagubatan hanggang sa hindi sinasadyang "natuklasan" at itinawag sa kontemporaneong atensyon noong 1819 ng isang kolonyal na opisyal ng Britanya na si Kapitan John Smith sa isang pangkat ng pangangaso ng tigre.[15] Ang mga kuweba ay nasa mabatong hilagang pader ng hugis-U na bangin ng Ilog Waghur,[16] sa Dekanong Talampas.[17][18] Sa loob ng bangin ay may ilang mga talon, na maririnig mula sa labas ng mga kuweba kapag mataas ang ilog.[15]

Kasaysayan

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Mapa ng mga Kuweba ng Ajanta

Ang mga Kuweba ng Ajanta ay karaniwang sinasang-ayunan na ginawa sa dalawang magkaibang yugto; una noong ika-2 siglo BCE hanggang ika-1 siglo CE, at pangalawa ilang siglo pagkatapos.[19][20][21]

Ang mga kuweba ay binubuo ng 36 na makikilalang pundasyon,[22] ang ilan sa mga ito ay natuklasan pagkatapos ng orihinal na pagnunumero ng mga kuweba mula 1 hanggang 29. Ang mga kuweba na natukoy kalaunan ay nilagyan ng mga letra ng alpabeto, tulad ng 15A, na nakilala sa pagitan ng orihinal na mga kuweba na may bilang na 15 at 16.[15] Ang pagnunumero ng kuweba ay isang kumbensiyon ng kaginhawahan at hindi sumasalamin sa kronolohikong pagkakasunud-sunod ng kanilang konstruksiyon.[23]

Mula noong 1983, ang mga kuweba ng Ajanta ay nakalista na sa Pandaigdigang Pamana ng UNESCO ng India. Ang mga Kuweba ng Ajanta, kasama ang mga Kuweba ng Ellora, ay naging pinakasikat na destinasyon ng turista sa Maharashtra, at kadalasang siksikan tuwing panahon ng pista opisyal, na nagpapataas ng banta sa mga kuweba, lalo na sa mga ipinintang larawan.[24] Noong 2012, inanunsiyo ng Maharashtra Tourism Development Corporation ang mga plano na magdagdag sa ASI visitor center sa pasukan ng kumpletong mga replika ng mga kuweba 1, 2, 16 at 17 upang mabawasan ang siksikan sa mga orihinal, at bigyang-daan ang mga bisita na makatanggap ng mas mahusay na biswal na ideya ng mga ipinintang larawan, na madilim ang ilaw at mahirap basahin sa mga kuweba.[25]

Tingnan din

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. ↑ "Padmapani Painting Ajanta Cave". Aurangabad Administration, Government Of Maharashtra (sa wikang Ingles). Inarkibo mula sa orihinal noong April 2, 2023. Nakuha noong 2023-04-02.
  2. 1 2 Centre, UNESCO World Heritage. "Ajanta Caves". UNESCO World Heritage Centre (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2023-03-30.
  3. ↑ Gopal, Madan (1990). K.S. Gautam (pat.). India through the ages. Publication Division, Ministry of Information and Broadcasting, Government of India. p. 173.
  4. ↑ Ring, Trudy; Watson, Noelle; Schellinger, Paul (2012). Asia and Oceania. Routledge. pp. 17, 14–19. ISBN 978-1-136-63979-1.
  5. ↑ Honour, Hugh; Fleming, John (2005). A World History of Art. Laurence King. pp. 228–230. ISBN 978-1-85669-451-3.
  6. ↑ Michell 2009.
  7. ↑ Ajanta Caves: Advisory Body Evaluation, UNESCO International Council on Monuments and Sites. 1982. Retrieved 27 October 2006. Naka-arkibo 22 December 2009 sa Wayback Machine., p. 2.
  8. 1 2 3 Cohen, Richard (2013). Johnston, William M. (pat.). Encyclopedia of Monasticism. Routledge. pp. 18–20. ISBN 978-1-136-78716-4.
  9. ↑ Jamkhedkar, Aravinda Prabhakar (2009). Ajanta. Oxford University Press. pp. 61–62, 71–73. ISBN 978-0-19-569785-8.
  10. ↑ "Ajanta Caves, India: Brief Description, UNESCO World Heritage Site. Retrieved 27 October 2006". Inarkibo mula sa orihinal noong 18 December 2008. Nakuha noong 26 December 2019.
  11. ↑ Cohen, Richard S. (May 1998). "Nāga, Yakṣiṇī, Buddha: Local Deities and Local Buddhism at Ajanta". History of Religions. 37 (4). University of Chicago Press: 360–400. doi:10.1086/463514. JSTOR 3176402.
  12. ↑ Behl, Benoy K.; Nigam, Sangitika (1998). The Ajanta caves: artistic wonder of ancient Buddhist India. Harry N. Abrams. pp. 164, 226. ISBN 978-0-8109-1983-9.
  13. ↑ Harle 1994.
  14. ↑ Cohen 2006a.
  15. 1 2 3 Spink 2007.
  16. ↑ variously spelled Waghora or Waghur
  17. ↑ Map of Ajanta Caves Naka-arkibo 6 November 2021 sa Wayback Machine., UNESCO
  18. ↑ Sanyal, Narayan (1984). Immortal Ajanta. Bharati. p. 7.
  19. ↑ Jamkhedkar, Aravinda Prabhakar (2009). Ajanta. Oxford University Press. pp. 3–5. ISBN 978-0-19-569785-8.
  20. ↑ Spink 2009.
  21. ↑ Nicholson, Louise (2014). National Geographic India. National Geographic Society. pp. 175–176. ISBN 978-1-4262-1183-6.
  22. ↑ Cohen, Richard (2013). Johnston, William M. (pat.). Encyclopedia of Monasticism. Routledge. pp. 18–20. ISBN 978-1-136-78716-4.
  23. ↑ Ring, Trudy; Salkin, Robert M.; La Boda, Sharon (1994). Asia and Oceania. Routledge. pp. 14–19. ISBN 978-1-884964-04-6.
  24. ↑ Cohen (2006a) discusses the history and future of visitors to Ajanta.
  25. ↑ "Tourist centre to house replicas of Ajanta caves", The Times of India, 5 August 2012, accessed 24 October 2012; see Cohen (2006a) for an earlier version of the proposal, recreating caves 16, 17 and 21.
  26. "World Heritage Sites – About Ajanta Caves 01 to 29". Archaeological Survey of India. 2015. Inarkibo mula sa orihinal noong 1 May 2012. Nakuha noong 22 October 2017.
Maling banggit (Di ginamit sa teksto ang <ref> tag na may pangalang "asicave1to29" na binigyang-kahulugan sa <references>.); $2
[baguhin | baguhin ang wikitext]

Padron:World Heritage Sites in IndiaPadron:Aurangabad district, Maharashtra topics

Nagmula sa "https://tl.wikipedia.org/w/index.php?title=Mga_Kuweba_ng_Ajanta&oldid=2208552"