Musikang elektronika
Ang musikang elektronika sa pangkalahatan ay isang pangkat ng mga uri ng musika na gumagamit ng mga elektronikong instrumentong pangmusika, teknolohiya at software ng musika na nakabatay sa sirkiteriya, o mga pangkalahatang gamit na elektroniko (tulad ng mga personal na kompiyuter) sa paglikha nito. Kabilang dito ang parehong musikang ginawa gamit ang elektroniko at elektromekanikong paraan (musikang elektroakustika). Ang mga purong elektronikong instrumento ay lubos na nakasalalay sa pagbuo ng tunog batay sa sirkiteriya, halimbawa gamit ang mga aparato tulad ng osilador elektroniko, teremin, o sintetisador: walang mga along akustika na kailangang mabuo muna sa pamamagitan ng mekanikal na paraan at pagkatapos ay i-convert sa mga eletrikong signal. Sa kabilang banda, ang mga instrumentong elektromekaniko ay may mga mekanikal na bahagi tulad ng mga kuwerdas o martilyo na bumubuo ng mga alon ng tunog, kasama ang mga elementong elektrikal kabilang ang mga magnetikong pastilya, amplipikador ng tunog, at palakas-tinig na nagpoproseso ng mga electrikong signal na nalilikha ng mga pastilya at kino-convert ang mga ito pabalik sa mga alon ng tunog. Kabilang sa mga naturang aparatong elektromekaniko ang telarmonyo, organong Hammond, elektrikong piano, at gitarang de-kuryente.[1][2]
Ang mga unang elektronikong aparatong pangmusika ay binuo sa pagtatapos ng ika-19 na siglo. Noong mga dekada '20 at '30, ipinakilala ang ilang elektronikong instrumento at isinulat ang mga unang komposisyon na nagtatampok sa mga ito. Pagsapit ng dekada '40, pinayagan ng magnetikong audio tape ang mga musikero na i-tape ang mga tunog at pagkatapos ay baguhin ang mga ito sa pamamagitan ng pagpapalit ng bilis o direksiyon ng tape, na humantong sa pag-unlad ng electroakustikong tape music noong dekada 40 sa Ehipto at Pransiya. Ang Musique concrète, na nilikha sa Paris noong 1948, ay batay sa pagrerepaso nang magkasama ng mga nairekord na piraso ng natural at industriyal na mga tunog. Ang musikang ginawa lamang mula sa mga elektronikong henerador ay unang ginawa sa Alemanya noong 1953 ni Karlheinz Stockhausen. Nilikha rin ang elektronikong musika sa Hapon at Estados Unidos simula noong dekada 1950 at ang algoritmikong komposisyon gamit ang mga kompiyuter ay unang naipakita sa parehong dekada.
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ "The stuff of electronic music is electrically produced or modified sounds. ... two basic definitions will help put some of the historical discussion in its place: purely electronic music versus electroacoustic music" (Holmes 2002, p. 6)
- ↑ Electroacoustic music may also use electronic effect units to change sounds from the natural world, such as the sound of waves on a beach or bird calls.