Pumunta sa nilalaman

Naujan-et-Postiac

Naujan-et-Postiac
Bayan
Bulwagan ng bayan
Bulwagan ng bayan
Eskudo de armas ng Naujan-et-Postiac
Eskudo de armas
Naujan-et-Postiac is located in France
Naujan-et-Postiac
Naujan-et-Postiac
Lokasyon ng Naujan-et-Postiac
Naujan-et-Postiac is located in Nouvelle-Aquitaine
Naujan-et-Postiac
Naujan-et-Postiac
Naujan-et-Postiac (Nouvelle-Aquitaine)
Mga koordinado: 44°47′22″N 0°10′49″W / 44.7894°N 0.1803°W / 44.7894; -0.1803
Bansa France
RehiyonNouvelle-Aquitaine
DepartamentoGironda
ArrondissementLiborna
Pamahalaan
 • Alkade (2020–2026)François Raynaud[1]
Lawak
 • Kabuuan11.1 km2 (4.3 milya kuwadrado)
Taas
40 m (130 tal)
Pinakamataas na pook
91 m (299 tal)
Pinakamababang pook
6 m (20 tal)
Populasyon
 (2023)
 • Kabuuan599
 • Kapal54/km2 (140/milya kuwadrado)
Tawag sa tagalugarNaujanais
Websaythttps://www.naujan-et-postiac.fr

Ang Naujan-et-Postiac (Oksitano: Naujan e Postiac) ay isang bayan sa departamento ng Gironda sa Nouvelle-Aquitaine sa timog-kanlurang Pransiya.

Sa layong 35 km mula sa Burdeos, 6 km sa timog ng ilog Dordogne.

Isang magandang lugar sa rehiyon ng Entre-Deux-Mers (sa pagitan ng dalawang ilog ng Dordogne at Garona), kung saan napakahalaga pa rin ng ubasan, dahil paunti nang paunti ito sa direksyong timog.

Mayroon itong magandang arkitekturang kanayunan, na maayos na inaalagaan sa tradisyonal na istilo na bumubuo sa halos lahat ng mga gusaling pangrelihiyon at pabahay, gayundin sa ilang mga châteaux sa industriya ng alak. Ang mga kakahuyan at maliliit na lambak ay sapat pa rin sa tanawin ng kanayunan upang magbigay ng isang kagandahan na halos kakaiba kung hindi lamang ito katangian ng maraming iba pang mga nayon sa lugar.

Ang kasalukuyang administratibo at heograpikal na sitwasyon ng komyun ay nagmula sa pagsasama ng dalawang nayon at ng kanilang mga nasasakupan bago ang Rebolusyong Pranses, at ang kumpirmasyon sa bagong pambansang organisasyon na nilikha noong 1802. Ang simbahan ng nayon ng Postiac, na noon ay naging pribadong pag-aari, ay unti-unting nawawala sa ilalim ng mga tumutubong puno.

Mapa ng imprastraktura at paggamit ng lupa sa komyun noong 2018 (CLC).

Ang Naujan-et-Postiac ay isang komyun sa dulong timog ng dating kanton ng Branne, ang bagong kanton ng Côteaux de Dordogne, at ang arrondissement ng Libourne, na nasa hangganan ng dating kanton ng Targon, ang bagong kanton ng Entre-deux-Mers, at ang arrondissement ng Langon.

Ang pamayanan ay halos kalat-kalat, tulad ng sa karamihan ng mga komyun sa rehiyon, na may maraming mga nayon, mga karatig-pook, at mga lokalidad, na ang mga aktibidad ay malinaw na nauugnay sa agrikultura.

Ang Engranne, isang maliit na sanga ng Dordogne, na lumaki dahil sa isang estey, ang naghihiwalay sa komyun mula sa karatig-pook nito, ang Jugazan.

Ang komyun ay matatagpuan 35 km sa silangan ng Bordeaux, ang kabisera ng departamento, 18 km sa timog-timog-silangan ng Libourne, ang kabisera ng arrondissement, at 6 km sa timog ng Branne, ang luklukan ng komunidad ng mga komyun ng Brannais.

Mga karatig-komunidad

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang mga karatig-komune ay ang Rauzan sa hilagang-silangan, Jugazan sa silangan, Bellefond sa timog-silangan, Romagne sa timog-kanluran, Daignac sa kanluran, Guillac sa hilagang-kanluran, Lugaignac sa hilaga-hilagang-kanluran at Saint-Aubin-de-Branne sa hilaga.

  • Naujan. Ang mga lumang anyo ay parokya Sancti Petri de Nauian, Donatus presbiter de Nauian, de Nauiano, apud Naugianum, lahat ay walang petsa at nagmula sa kartularyo ng La Sauve. Hindi sumasang-ayon ang mga toponymist. Ang Dauzat at Rostaing, na sinusundan ng Astor (ito ay binanggit ni Bénédicte Boyrie-Fénié) ay nangangailangan ng suffix -anum at may Latin na apelyido *Navidius, nagmula sa Navius ​​(mula sa navus, "barko", at ang kahulugan ay magiging "marino, mandaragat"). Ang Negre, na sinipi ni B. Boyrie-Fénié, ay para sa isang "Roman (ic)" na pangalan ng tao *Naevianus, nagmula sa Naevius at hindi nangangailangan ng suffix. Pinili ni B. Boyrie-Fénié ang apelyidong Navigius, na pinatunayan at tiyak sa Aquitaine, na may suffix -anum.
  • Postiac. Ang mga lumang anyo ay terram ng Posteac, parrochia de Posteac, parehong walang petsa at nagmula sa kartularyo ng La Sauve. Naniniwala si Bénédicte Boyrie-Fénié na ang Postiac ay nagmula sa *Postius, kung saan pinatutunayan na nagmula ang Postinius, at mula sa hulaping -acum, na Latinisasyon ng hulaping Welsh na -ācon. Sa katunayan, hindi maaaring ibigay ng *Postiacum ang Postiac ayon sa normal na mga tuntunin ng ebolusyon, ngunit ang *Poissac (cf. Possac kay Agmé, na marahil ay may ibang panahon). Tiyak, sa Entre-Deux-Mers na ito na nagpaparami ng ebidensya ng isang lumang presensya ng libangan ng -n- intervocalic (Espiet < *Espinet, Mouliets < *Molinets, marahil Lestiac < *Lestinac, at sa mismong Agenais, Landerrouat < *Landerronat), ay kumakatawan na ang isang lumang *Postenac (o *Postenag, *Postenago, ayon sa petsa ng libangan ng -n-). Ang *Postinus, variant ng Postinius, ay maaaring sumang-ayon. Samakatuwid, ang Postiac ay malamang na isang luma at malaki at sinaunang ari-arian na pagmamay-ari ni Postinus.

Tulad ng iba pang bahagi ng rehiyon ng Entre-deux-Mers, ang paninirahan sa teritoryong ito ay sinauna at tumindi pagkatapos ng pagtatapos ng unang milenyo, at lalo na pagkatapos ng Digmaang Daang Taon, na nagdulot ng kaunting seguridad sa mga pamayanang rural. Kasabay ng matibay na pagkakatatag ng mga kalapit na nakukutaang bayan, dumami ang mga nayon na pantay ang pagkakalat ngunit kakaunti ang populasyon, na nagbigay sa mapa ng lugar na ito ng kakaibang anyo sa rehiyon. Ang kasunod na pagpapanatag ng populasyon ay pumabor sa pangangalaga ng tradisyonal na arkitektura, sa loob ng isang pantay na kaakit-akit na heograpiya.

Noong panahon ng Rebolusyong Pranses, ang parokya ng Saint-Pierre de Naujan ay bumuo ng komyun ng Naujan, at ang annex nito, ang Notre-Dame de Postiac, ay bumuo ng komyun ng Postiac. Noong taong 10, ang komyun ng Postiac ay isinama sa komyun ng Naujan, na naging Naujan-et-Postiac.

Ang pagtatanim ng ubas, tulad ng sa buong rehiyon, ay napakasinauna na. Ang Rebolusyong Pranses, tulad ng sa ibang bahagi ng bansa, sa pamamagitan ng pagpapanumbalik ng kalayaan sa pagtatanim, sa pamamagitan ng paghahati ng ari-arian ng Simbahan at mga ipinatapong maharlika, sa pamamagitan ng pagsasama-sama ng pagmamay-ari ng lupa sa karapatang magsamantala at sa gayon ay lumikha ng milyun-milyong may-ari, ay lubos ding nagpabago sa tanawin ng pagtatanim ng alak dito. Mabilis ang pag-unlad sa ilalim ng Ikalawang Imperyo, isang maunlad na panahon bago ang amag o iba pang phylloxera, nang maraming ari-arian ang nagdagdag, sa istilo ng chatelain noong panahong iyon, ng magagandang elemento sa umiiral nang pamana sa kanayunan. Sa antas ng administratibo, ang pagsasama-sama ng mga parokya ng Naujean (na inialay kay Saint John) at Postiac, sa loob ng county ng Blaignac noong ika-18 siglo, ay pinanatili ng Rebolusyon (Taon X) sa paglikha ng isang komyun. Ang enfeoffment at pagsipsip ng pangalawa, na mas maliit sa lugar at populasyon, ay ginawang tiyak sa pamamagitan ng paglilipat ng simbahan nito at mga kaugnay na elemento (bilang bahagi ng pagbebenta ng pambansang ari-arian), na kalaunan ay naging pribadong kapilya at libingan ng pamilyang may hawak.

Ang organisasyong administratibo ng Republika, sa pamamagitan ng pagkakabit nito sa kanton ng Branne (kanton ng Coteaux de Dordogne kasunod ng reorganisasyon noong 2015) at sa distrito ng Libourne, ay nagpatunay sa hilagang oryentasyon ng kalakalan at sa malinaw na paghihiwalay mula sa mga komyun sa timog, na nakakabit sa kanton ng Targon (kanton ng Entre-deux-Mers simula noong 2015), at sa arrondissement ng Langon.

Ang paglago ng metropolis ng Bordeaux, na napakahalaga na para sa komersyo, kalusugan, edukasyon, at propesyonal na aktibidad ng maraming residente, ay lalo lamang nagpapatingkad sa mabigat nitong presensya sa kanluran, at nagpapataw ng sarili sa pamamagitan ng hindi maiiwasang liwanag nito sa kalangitan sa gabi ng buong rehiyon. Ang ilang mga tampok ng pabahay sa dormitoryo, na limitado ng kahalagahan ng pagtatanim ng ubas sa lokal na aktibidad, ay nakikita lalo na sa direksyon ng trapiko na dumadaan dalawang beses sa isang araw sa mga kalsada ng departamento na nagdurugtong sa komyun sa Bordeaux o Libourne. Dahil sa mga relatibong kalapitan na ito, ang pag-alis noong dekada 1960 ay naantala, at halos nabaligtad. Ang aktibidad ng turista, na may ilang mga gîte o guest house, ay umuunlad nang makatwiran.

Eskudo de armas

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Eskudo de armas

May apat na bahagi bawat saltire: una, kulay azure, isang gilingan na gulong na kulay argente na nagmumula sa isang ilog na may anim na kulot na fillet na sable na bumababa patungo sa base na parang nakabaligtad na chevron, pangatlo, kulay azure, isang portcullised tower na kulay argente na may masoned na sable, pang-apat, isang puno ng ubas na may dahon o, namumunga na may tatlong kumpol ng ubas, kulay azure, nakapilipit sa tulos nito na o.

  1. ↑ "Répertoire national des élus: les maires". data.gouv.fr, Plateforme ouverte des données publiques françaises (sa wikang Pranses). 9 August 2021.