Pakahulugan

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Ang pakahulugan[1], pahiwatig, o konotasyon[2] ay ang pagbibigay sa isa o grupo ng mga salita ng ibang kahulugan, sa halip na totoong kahulugan. Tinatawag din itong parunggit, paramdam, parali, "parinig", "patungkol", "pagtukoy", o alusyon.[3]

Mga halimbawa[i-edit | i-edit ang source]

  1. promdi - tagaprobinsiya; mula sa [[lalawigan]
  2. nagbibilang ng poste - taong walang trabaho

Tingnan din[i-edit | i-edit ang source]

Mga sanggunian[i-edit | i-edit ang source]

  1. English, Leo James (1977). "Ayon sa mga entrada hinggil sa mga salitang kahulugan, ipakahulugan, pakahulugan, mga interpretasyon ng kahulugan o pagkaunawa". Tagalog-English Dictionary (sa wikang Ingles). Congregation of the Most Holy Redeemer. ISBN 9710810731.
  2. Maka-ortograpiyang salin ng connotation, mula sa Ingles
  3. Gaboy, Luciano L. Allusion - Gabby's Dictionary: Praktikal na Talahuluganang Ingles-Filipino ni Gabby/Gabby's Practical English-Filipino Dictionary, GabbyDictionary.com.



Wika Ang lathalaing ito na tungkol sa Wika ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.