Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1956
| Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1956 | |
|---|---|
Logo ng Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1956 | |
| Petsa and venue | |
| Final |
|
| Venue | Teatro Kursaal Lugano, Suwisa |
| Organisasyon | |
| Tagapag-ayos | Unyon ng Pagbobrodkast sa Europa (EBU) |
| Pangulo ng hurado | Rolf Liebermann |
| Produksyon | |
| Punong brodkaster | Swiss Broadcasting Corporation (SRG SSR) Radio svizzera italiana (RSI) |
| Direktor | Franco Marazzi |
| Direktor ng musika | Fernando Paggi |
| Mga host | Lohengrin Filipello |
| Mga Kalahok | |
| Bilang ng mga entry | 14[a] |
| Bansang nag-debut | |
| Boto | |
| Sistema ng pagboto | Dalawang miyembrong hurado mula sa bawat bansa; bawat hurado ay nagbigay ng iskor sa bawat kanta sa pagitan ng 1 at 10 |
| Panalong kanta | "Refrain" ni Lys Assia |
| Kronolohiya | |
| Nakaraang edisyon | wala |
| Susunod na edisyon | Opisyal na website |
Ang Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1956 ay ang unang edisyon ng Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision na ginanap noong ika-24 ng Mayo 1956 sa Teatro Kursaal sa Lugano, Suwisa. Inorganisa ito ng Unyon ng Pagbobrodkast sa Europa (EBU) at ng punong brodkaster, ang Radio svizzera italiana (RSI) sa ngalan ng Swiss Broadcasting Corporation (SRG SSR). Hinost ito ni Lohengrin Filipello, ang tanging pagkakataon na hinost ni isang nag-iisang lalaking host ang paligsahan.
Pangunahing hango sa Sanremo Music Festival ng Italya, na ginaganap taun-taon simula noong 1951, ang konsepto ng isang patimpalak ng awiting Europeo na ipinalabas sa telebisyon, na unang iminungkahi ng brodkaster ng Italya na Radiotelevisione italiana (RAI), ay binuo ng isang komite ng EBU na pinamumunuan ng Suwisang tagapagbalita at ehekutibo na si Marcel Bezençon. Kasunod ng pag-apruba sa Pangkalahatang Asamblea ng EBU noong 1955, napagkasunduan ang mga patakaran at istruktura ng paligsahan. Ilan sa mga patakarang ginamit sa unang paligsahang ito ay babaguhin para sa mga susunod na edisyon, at ito na lamang ang edisyon kung saan ang bawat bansa ay kinakatawan ng dalawang kanta, na may proseso ng pagboto na ginanap nang palihim at kung saan maaaring bumoto ang mga hurado para sa mga lahok mula sa kanilang sariling bansa.
Lumahok sa unang edisyon ng paligsahan ang mga brodkaster mula sa pitong bansa, at ang unang nagwagi ay ang kantang "Refrain" na inawit ni Lys Assia para sa punong bansa na Suwisa. Ang resulta ay napagpasyahan ng isang hurado na binubuo ng dalawang hurado mula sa bawat bansa, kung saan ang bawat hurado ay nagbibigay sa bawat kanta ng iskor sa pagitan ng isa at sampu. Tanging ang nanalong bansa at kanta ang inanunsyo sa pagtatapos ng kaganapan, at hindi pa alam ang resulta ng mga natitirang kalahok. Kahit na ito ay ipinalabas sa telebisyon sa pamamagitan ng Eurovision network at radyo sa sampung bansa, walang video footage ng kaganapan ang alam na umiiral, at ang tanging video na magagamit ay ang paulit-ulit na pagtatanghal mula sa isang independiyenteng archiver; gayunpaman, ang karamihan sa broadcast ay makukuha sa audio.
Lokasyon
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ginanap ang paligsahan sa Lugano, Suwisa kasunod ng alok ng SRG SSR na idaos ang kaganapan sa Pangkalahatang Asamblea ng EBU noong Oktubre 1955. Bukod pa rito, ang Suwisa ay isang lohikal na pagpipilian mula sa teknikal na perspektibo para sa pagho-host ng isang live, sabay-sabay, at cross-border na transmisyon, dahil ang heograpikong sentral na lokasyon nito sa Europa ay nagpadali sa mga terrestrial broadcast sa buong kontinente, pati na rin ang pagiging lokasyon ng punong-tanggapan ng EBU.
Ang napiling lugar para sa paligsahan ay ang Teatro Kursaal, isang casino at dating teatro na matatagpuan sa Lawa ng Lugano. Ito ay may kapasidad na 700 upuan. 400 upuan sa mga puwesto ang nakalaan para sa mga imbitadong bisita samantalang ang mga tiket para sa balkonahe ay ibinebenta mula Mayo 17, 1956 sa halagang 20 na Swiss franc (CHF).
Ang teatro, na ginagamit para sa mga pagtatanghal sa teatro at musika, ballroom dance at iba pang mga palabas, ay nagsara ilang sandali matapos ang huling pagtatanghal nito noong Abril 1997 bago ito giniba noong 2001 upang magbigay-daan para sa pagpapalawak ng casino.
Mga kalahok
[baguhin | baguhin ang wikitext]| Bansa | Brodkaster | Artista | Kanta | Wika | Konduktor | Proseso ng pagpili | |
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Proseso | Petsa | ||||||
| NWRV[b] | Freddy Quinn | "So geht das jede Nacht" | Aleman | Fernando Paggi | Pambansang final | Mayo 1, 1956 | |
| Walter Andreas Schwarz | "Im Wartesaal zum großen Glück"[c] | Aleman | |||||
| INR | Fud Leclerc | "Messieurs les noyés de la Seine" | Pranses | Léo Souris | Finale Nationale du Grand Prix Eurovision 1956 de la Chanson Europeenne | Abril 15, 1956 | |
| Mony Marc | "Le Plus Beau Jour de ma vie" | Pranses | |||||
| RAI | Franca Raimondi | "Aprite le finestre" | Italyano | Gian Stellari | Sanremo Music Festival 1956 | Marso 10, 1956 | |
| Tonina Torrielli | "Amami se vuoi" | Italyano | |||||
| CLT | Michèle Arnaud | "Les Amants de minuit" | Pranses | Jacques Lasry | Panloob na pagpili | Walang nakakaalam | |
| "Ne crois pas" | Pranses | ||||||
| NTS | Corry Brokken | "Voorgoed voorbij" | Olandes | Fernando Paggi[d] | Het Europese Song Festival – Nationale finale | Abril 24, 1956 | |
| Jetty Paerl | "De vogels van Holland" | Olandes | |||||
| RTF | Mathé Altéry | "Le Temps perdu" | Pranses | Franck Pourcel | Le palmarès de la chanson inédite | Walang nakakaalam | |
| Dany Dauberson | "Il est là" | Pranses | |||||
| SRG SSR | Lys Assia | "Das alte Karussell" | Aleman | Fernando Paggi | Grand Prix Européen de la Chanson: Finale suisse | Abril 28, 1956 | |
| "Refrain | Pranses | ||||||
Buod ng paligsahan
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ginanap ang paligsahan noong ika-24 ng Mayo 1956 sa ganap na 9:00 ng gabi CET na may tinatayang tagal na 1 oras at 40 minuto.[2]
Hindi isiniwalat ang buong resulta ng paligsahan, tanging ang nanalong kanta lamang ang pinangalanan sa pagtatapos ng palabas ng pangulo ng hurado na si Rolf Liebermann; ang buong pagsusuri ng mga iskor ng bawat hurado ay hindi napanatili ng EBU, at ipinapalagay na nawala na.[2] Ang mga pagtatangkang muling buuin ang botohan sa pamamagitan ng mga panayam sa mga miyembro ng hurado ay nabigo ring magbunyag ng isang maaasahang resulta.[2]
Isang artikulo sa pahayagang Italyano na La Stampa na inilathala noong ika-25 ng Mayo 1956, isang araw pagkatapos ng paligsahan, ang nag-ulat na ang nanalong lahok ng Switzerland ay nakatanggap ng kabuuang iskor na 102, habang sa isang panayam pagkatapos ng paligsahan kay Stelio Molo, ang direktor-heneral ng SRG SSR, na inilathala sa magasin na Italyano na Settimana Radio TV sa mga linggo kasunod ng paligsahan, ang agwat sa pagitan ng una at pangalawang pwesto na mga kanta ay isiniwalat ni Molo na dalawang puntos, at ang natitirang mga lahok ay natapos din malapit sa nagwagi.[3] Ang mga pahayag na ito ay hindi pa pinatutunayan ng mga tagapag-ayos ng paligsahan sa mga taon mula noon.[2]
Pagkatapos ng paligsahan, isang salu-salo para sa mga kalahok na delegasyon ang ginanap sa itaas na bulwagan ng Teatro Kursaal sa ngalan ng punong lungsod na Lugano, ng kanton ng Ticino, at ng SRG SSR.[4]
| Draw | Bansa | Artista | Kanta |
|---|---|---|---|
| 1 | Jetty Paerl | "De vogels van Holland" | |
| 2 | Lys Assia | "Das alte Karussell" | |
| 3 | Fud Leclerc | "Messieurs les noyés de la Seine" | |
| 4 | Walter Andreas Schwarz | "Im Wartesaal zum großen Glück"[c] | |
| 5 | Mathé Altéry | "Le Temps perdu" | |
| 6 | Michèle Arnaud | "Ne crois pas" | |
| 7 | Franca Raimondi | "Aprite le finestre" | |
| 8 | Corry Brokken | "Voorgoed voorbij" | |
| 9 | Lys Assia | "Refrain" | |
| 10 | Mony Marc | "Le Plus Beau Jour de ma vie" | |
| 11 | Freddy Quinn | "So geht das jede Nacht" | |
| 12 | Dany Dauberson | "Il est là" | |
| 13 | Michèle Arnaud | "Les Amants de minuit" | |
| 14 | Tonina Torrielli | "Amami se vuoi" |
Ibang mga pagtatanghal
[baguhin | baguhin ang wikitext]- Interval act:
- Les Joyeux Rossignols
- Les Trois Ménestrels – "Guerre de Troie" at "Ma mie, ma caravelle"
Pagpapalabas
[baguhin | baguhin ang wikitext]| Bansa | Brodkaster | (Mga) Channel | (Mga) Komentarista |
|---|---|---|---|
| ARD | Deutsches Fernsehen | Irene Koss | |
| BR | Radio München[e] | Walang nakakaalam | |
| RB | Zweites Programm | Walang nakakaalam | |
| SWF | SWF2[f] | Walang nakakaalam | |
| NIR/INR | INR | Pranses: Raymond Colbert | |
| NIR | Olandes: Piet te Nuyl Jr. | ||
| RAI | RAI Televisione | Franco Marazzi | |
| Secondo Programma | Walang nakakaalam | ||
| CLT | Télé-Luxembourg | Walang nakakaalam | |
| NTS | NTS | Piet te Nuyl Jr. | |
| RTF | RTF | Michelle Rebel | |
| Paris-Inter | Walang nakakaalam | ||
| SRG SSR | SRG | Aleman: Fritz Schäuffele | |
| TSR | Pranses: Raymond Colbert | ||
| Radio Beromünster | Walang nakakaalam | ||
| Radio Sottens | Walang nakakaalam'- | ||
| Radio Monte Ceneri | Walang nakakaalam |
| Bansa | Brodkaster | (Mga) Channel | (Mga) Komentarista |
|---|---|---|---|
| ORF | ORF Fernsehen | Walang nakakaalam | |
| NIR/INR | RNB Congo[g] | Walang nakakaalam | |
| Statsradiofonien | Statsradiofonien TV | Jens Frederik Lawaetz | |
| BBC | BBC Television Service | Wilfrid Thomas |
Mga nota
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ Pitong bansa na kinakatawan ng tig-dalawang kanta
- ↑ Sa ngalan ng ARD, ang konsorsyum ng pampublikong pagsasahimpapawid ng Alemanya
- 1 2 Kinilala bilang "Das Lied vom großen Glück"
- ↑ Si Dolf van der Linden, na orihinal na napili upang pamunuan ang orkestra para sa mga kalahok ng Nederlandiya, ay hindi nakadalo sa paligsahan at pinalitan ng punong direktor ng musika na si Paggi.
- ↑ Naantalang pagsasahimpapawid noong ika-30 ng Hunyo 1956 nang 8:15 ng gabi (CET)
- ↑ Naantalang pagsasahimpapawid noong ika-18 ng Hunyo 1956 nang 11:00 ng gabi (CET)
- ↑ Naantalang pagsasahimpapawid noong ika-24 ng Hunyo 1956 nang 9:30 ng gabi (WAT)
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ "Lugano 1956 – Participants". Unyon ng Pagbobrodkast sa Europa (EBU). Inarkibo mula sa orihinal noong 2 Hunyo 2023. Nakuha noong 31 Marso 2026.
- 1 2 3 4 "Lugano 1956". Unyon ng Pagbobrodkast sa Europa (EBU). Inarkibo mula sa orihinal noong 23 Mayo 2022. Nakuha noong 31 Marso 2026.
- ↑ "Canzoni tristi al concorso di Lugano" [Mga malungkot na kanta sa paligsahan sa Lugano]. La Stampa (sa wikang Italyano). Turin, Italya. 25 Mayo 1956. p. 3. Inarkibo mula sa orihinal noong 1 Hunyo 2022. Nakuha noong 31 Marso 2026.
- ↑ Fasolis, Ugo (26 Mayo 1956). "Il premio Eurovisione 1956" [Ang premyong Eurovision noong 1956]. Libera Stampa (sa wikang Italyano). Lugano, Suwisa. p. 7. Nakuha noong 1 Abril 2026.
- ↑ "Lugano 1956 – Scoreboard". Unyon ng Pagbobrodkast sa Europa (EBU). Inarkibo mula sa orihinal noong 19 Oktubre 2021. Nakuha noong 31 Marso 2026.