Pumunta sa nilalaman

Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1969

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1969
Medalyon na binigay sa mga kampeon ng Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1969
Petsa and venue
Final
  • 29 Marso 1969 (1969-03-29)
VenueTeatro Real
Madrid, Espanya
Organisasyon
Tagapag-ayosUnyon ng Pagbobrodkast sa Europa (EBU)
TagasuriClifford Brown
Produksyon
Punong brodkasterTelevisión Española (DR)
DirektorRamón Díez
Direktor ng musikaAugusto Algueró
Mga hostLaurita Valenzuela
Mga Kalahok
Bilang ng mga entry16
Bansang hindi bumalik Austria
Boto
Sistema ng pagbotoSampung miyembrong hurado sa bawat bansa; bawat miyembro ay nagbigay ng isang boto sa kanilang paboritong kanta
Mga panalong kanta
Kronolohiya
Nakaraang edisyonReyno Unido Londres 1968
Susunod na edisyonNetherlands Amsterdam 1970
Opisyal na website

Ang Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1969 ay ang ika-14 na edisyon ng Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision na ginanap noong ika-29 ng Marso 1969 sa Teatro Real sa Madrid, Espanya at hinost ni Laurita Valenzuela. Inorganisa ito ng Unyon ng Pagbobrodkast sa Europa (EBU) at ng punong brodkaster, ang Televisión Española (TVE), na siyang nag-stage ng paligsahan matapos magwagi ang kantang "La La La" ni Massiel noong 1968 para sa Espanya.

Lumahok sa paligsahan ang mga brodkaster mula sa labing-anim na bansa, kung saan ang Austria ang kaisa-isang bansa mula sa labing-pito na lumahok sa paligsahan noong nakaraang taon na hindi lumahok.

Sa pagtatapos ng botohan, apat na bansa ang nakatanggap ng parehong bilang ng mga puntos, at samakatuwid ay idineklarang magkasamang nanalo: ang "Boom Bang-a-Bang" ni Lulu ng Reyno Unido, ang "Vivo cantando" ni Salomé ng Espanya, ang "De troubadour" ni Lenny Kuhr ng Nederlandiya, at ang "Un jour, un enfant" ni Frida Boccara ng Pransiya. Ito ang unang pagkakataon sa kasaysayan ng paligsahan na nagkaroon ng tabla para sa unang pwesto, at dahil ang mga patakarang ipinatupad noong panahong iyon ay nagpapahintulot ng higit sa isang nagwagi, lahat ng apat na bansa ay idineklarang magkasamang nanalo. Ito ang ikaapat na panalo ng Pransya sa kompetisyon, kaya ito ang unang bansang nanalo sa paligsahan ng apat na beses. Ang panalo ng Nederlandiya ay ang pangatlong panalo nito. Ang Espanya at United Kingdom ay parehong nanalo sa pangalawang pagkakataon, kung saan ang Espanya ang naging unang bansang nanalo sa paligsahan nang dalawang beses nang magkakasunod.

Lokasyon

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Teatro Real sa Madrid, venue ng paligsahan noong 1969

Hinost ng Televisión Española (TVE) ang patimpalak noong 1969 sa Madrid, Espanya, matapos manalo sa patimpalak noong 1968 ang kantang "La La La" ni Massiel para sa Espanya. Ang napiling lugar ay ang Teatro Real, isang opera house na binuksan noong 1850. Matapos magsara noong 1924 dahil sa pinsala sa gusali, muling binuksan ang venue noong 1966 bilang isang bulwagan ng konsiyerto at ang pangunahing lugar ng konsiyerto ng Spanish National Orchestra at ng RTVE Symphony Orchestra. Noong panahong iyon, naroon din ang Madrid Royal Conservatory at ang Royal Higher College of Performing Arts.

Ang silid-pamahayag na inihanda para sa kaganapan, na may kasamang higanteng screen na may kulay, labindalawang monitor ng telebisyon, mga telex, teletype, at telefax machine, mga telepono, isang daang makinilya na may iba't ibang keyboard, at mga serbisyo sa pagsasalin, ay matatagpuan sa loob ng gusali at may kapasidad para sa anim na daang mamamahayag.

Noong ika-27 ng Marso 1969, ang Club Internacional de Prensa ay nagdaos ng isang cocktail reception sa mga pasilidad nito sa Madrid, na pinangunahan ni Manuel Fraga, ang Ministro ng Impormasyon at Turismo na siyang inaasahan ng TVE noong panahong iyon, at dinaluhan ng lahat ng kalahok na artista, mga ehekutibo mula sa mga kalahok na brodkaster, maraming kinikilalang mamamahayag, at mga lokal na awtoridad.

Mga kalahok

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Buod ng paligsahan

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  Kampeon
Resulta ng Paligsahang Pang-awitin ng Eurovision 1969[2]
Draw Bansa Artista Kanta Puntos Puwesto
1  Yugoslavia Ivan "Pozdrav svijetu" 5 13
2  Luxembourg Romuald "Catherine" 7 11
3  Espanya Salomé "Vivo cantando" 18 1
4  Mónako Jean-Jacques "Maman, Maman" 11 6
5  Irlanda Muriel Day "The Wages of Love" 10 7
6  Italya Iva Zanicchi "Due grosse lacrime bianche" 5 13
7  Reyno Unido Lulu "Boom Bang-a-Bang" 18 1
8  Nederlandiya Lenny Kuhr "De troubadour" 18 1
9  Suwesya Tommy Körberg "Judy, min vän" 8 9
10  Belhika Louis Neefs "Jennifer Jennings" 10 7
11  Suwisa Paola "Bonjour, Bonjour" 13 5
12  Noruwega Kirsti Sparboe "Oj, oj, oj, så glad jeg skal bli" 1 16
13  Alemanya Siw Malmkvist "Primaballerina" 8 9
14  Pransiya Frida Boccara "Un jour, un enfant" 18 1
15  Portugal Simone de Oliveira "Desfolhada portuguesa" 4 15
16  Pinlandiya Jarkko and Laura "Kuin silloin ennen" 6 12

Tagapagsalita

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang bawat kalahok na brodkaster ay humirang ng isang tagapagsalita na responsable sa pag-anunsyo ng mga boto para sa kani-kanilang bansa sa pamamagitan ng telepono. Ang mga kilalang tagapagsalita sa paligsahan noong 1969 ay nakalista sa ibaba.

Ibang mga pagtatanghal

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  • Interval act:
    • La España diferente, isang dokumentaryong surrealista na idinirek ni Javier Aguirre na may musika ni Luis de Pablo

Pagpapalabas

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Mga brodkaster at komentarista sa mga kalahok na bansa
Bansa Brodkaster (Mga) Channel (Mga) Komentarista
 Alemanya ARD Deutsches Fernsehen Walang nakakaalam
 Belhika BRT BRT Olandes: Jan Theys
RTB RTB Pranses: Paule Herreman
RTB 1 Walang nakakaalam
 Espanya TVE TVE 1, TVE 2, TVE Canarias[b] José Luis Uribarri
RNE Radio Nacional Walang nakakaalam
Radio Juventud Walang nakakaalam
Radio Popular Walang nakakaalam
Cadena SER[c] Walang nakakaalam
 Irlanda RTÉ RTÉ Gay Byrne
RTÉ Radio Kevin Roche
 Italya RAI Secondo Programma TV Renato Tagliani
 Luxembourg CLT Télé-Luxembourg Walang nakakaalam
 Mónako Télé Monte-Carlo Walang nakakaalam
 Nederlandiya NTS Nederland 1 Pim Jacobs
 Noruwega NRK NRK Fjernsynet, NRK[d] Sverre Christophersen[e]
 Pinlandiya YLE TV-ohjelma 1, Yleisohjelma Aarno Walli
Ruotsinkielinen ohjelma Walang nakakaalam
 Portugal RTP I Programa, II Programa Henrique Mendes
 Pransiya ORTF Deuxième Chaîne, France Inter Pierre Tchernia
 Reyno Unido BBC BBC1 David Gell
BBC Radio 1, BBC Radio 2 Pete Murray
BFBS BFBS Radio John Russell
 Suwesya SR Sveriges TV, SR P3 Christina Hansegård
 Suwisa SRG SSR TV DRS Walang nakakaalam
TSR Pranses: Georges Hardy
TSI Walang nakakaalam
 Yugoslavia JRT Televizija Beograd Walang nakakaalam
Televizija Ljubljana Walang nakakaalam
Televizija Zagreb Walang nakakaalam
Mga broadkasters at komentarista sa mga hindi kalahok na bansa
Bansa Brodkaster (Mga) Channel (Mga) Komentarista
 Austria ORF FS1 Walang nakakaalam
 Brasil Rede Tupi TV Tupi Rio de Janeiro Rubens Amaral
TV Tupi São Paulo
TV Itacolomi
TV Paraná
TV Piratini
TV Rádio Clube de Pernambuco[f]
 Chile TVU Canal 9[g] Walang nakakaalam
 Colombia Inravisión Canal Nacional[h] Walang nakakaalam
 Costa Rica Telecentro Telecentro Canal 6[i] Roberto Giralt
Telenac Canal 2[j]
 Czechoslovakia ČST ČST Walang nakakaalam
 Malta MBA MTS Victor Aquilina
 Rumanya TVR Programul 1 Walang nakakaalam
 Unggriya MTV MTV Klári Poór

Mga nota

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. ↑ Sa ngalan ng ARD, ang konsorsyum ng pampublikong pagsasahimpapawid ng Alemanya
  2. ↑ Ipinagpaliban na pagsasahimpapawid sa TVE Canarias sa sumunod na araw nang 10:35 ng gabi (WET)
  3. ↑ Simulcast sa Radio Barcelona, Radio Castellón, Radio Girona, Radio Lérida, Radio Murcia, Radio Orense, Radio Pamplona, Radio Rioja, Radio San Sebastián, Radio Sevilla, Radio Tarragona, Radio Valladolid at Radio Zaragoza.
  4. ↑ Ipinagpaliban na pagsasahimpapawid sa NRK nang 10:30 ng gabi (CET)
  5. ↑ Ang koneksyon sa pagitan ng commentary booth sa Madrid at sa studio ng NRK sa Oslo ay nawala sa kalagitnaan ng brodkast, na nagresulta sa pagkawala ng komentaryong Noruwego na ibinigay ni Sverre Christophersen sa mga manonood at tagapakinig sa Noruwega. Pansamantalang ibinigay ni Janka Polanyi ang komentaryo bago inilipat ang feed mula sa Suwesya upang masakop din ang mga brodkast sa Noruwega, kung saan ang orihinal na koneksyon kay Christophersen ay tuluyang naayos bago magsimula ang sunod-sunod na botohan.
  6. ↑ Naantalang pagsasahimpapawid noong ika-5 ng Abril 1969 nang 9:30 ng gabi (BRT)
  7. ↑ Naantalang pagsasahimpapawid noong ika-29 ng Marso 1969 nang 8:15 ng gabi (CLT)
  8. ↑ Naantalang pagsasahimpapawid sa pinaikling format noong ika-1 ng Mayo 1969 nang 4:00 ng hapon (COT)
  9. ↑ Naantalang pagsasahimpapawid noong ika-4 ng Mayo 1969 nang 9:00 ng gabi (CST)
  10. ↑ Naantalang pagsasahimpapawid noong ika-4 ng Mayo 1969 nang 9:00 ng gabi (CST)

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. ↑ "Madrid 1969 – Participants". European Broadcasting Union. Inarkibo mula sa orihinal noong 8 Pebrero 2023. Nakuha noong 11 Abril 2026.
  2. ↑ "Madrid 1969 – Scoreboard". European Broadcasting Union. Inarkibo mula sa orihinal noong 8 Abril 2021. Nakuha noong 11 Abril 2026.
Nagmula sa "https://tl.wikipedia.org/w/index.php?title=Paligsahang_Pang-awitin_ng_Eurovision_1969&oldid=2202537"