Plusquellec

Plusquellec
Bayan
Simbahan ng Mahal na Birhen ng mga Grasya - ika-16 na siglo.
Eskudo de armas
Plusquellec Lokasyon ng Plusquellec
Mga koordinado: 48°23′05″N 3°29′05″W
Bansa	France
Rehiyon	Bretanya
Departamento	Côtes-d'Armor
Arrondissement	Guingamp
Pamahalaan
• Alkade (2020-2026)	Jacques Le Creff
Lawak
• Kabuuan	26.31 km2 (10.16 milya kuwadrado)
Taas	150 m (490 tal)
Pinakamataas na pook	273 m (896 tal)
Pinakamababang pook	104 m (341 tal)
Populasyon  (2023)
• Kabuuan	559
• Kapal	21/km2 (55/milya kuwadrado)
Tawag sa tagalugar	Plusquellécois, Plusquellécoise
INSEE/Postal code	56920

Ang Plusquellec ay isang bayan sa departamento ng Côtes-d'Armor sa rehiyon ng Bretanya sa Pransiya.

Heograpiya

Ang munisipalidad ay dinidiligan ng Hyères, isang ilog na dumadaloy sa silangang teritoryo nito.

Hidrograpiya

Ang komyun ay matatagpuan sa basin ng Loire-Bretanya. Ito ay dinadaluyan ng Ilog Hyère, ng batis ng Pont Hellou, ng batis ng Guervilly, ng batis ng Kerandraou, ng batis ng Kerthomas, ng batis ng Pont ar Floc'h, at ilan pang maliliit na daluyan ng tubig.

Ang Ilog Hyère, na may habang 48 km, ay umaagos sa komyun ng Callac at dumadaloy patungo sa Ilog Aulne sa hangganan ng Spézet at Cléden-Poher, pagkatapos dumaan sa 15 komyun.

Ang batis ng Pont Hellou, na may habang 15 km, ay umaagos sa komyun ng Maël-Pestivien at dumadaloy patungo sa Ilog Hyère sa loob ng komyun, pagkatapos dumaan sa anim na komyun.

Isang anyong tubig ang kumukumpleto sa network ng hidrograpiko: ang lawa ng Kerthomas (1.58 ha).

Réseau hydrographique de Plusquellec.

Urbanismo

Tipolohiya

Noong Enero 1, 2024, ang Plusquellec ay ikinategorya bilang isang munisipalidad sa kanayunan na may napakakalat na pabahay, ayon sa bagong 7-level na municipal density grid na tinukoy ng INSEE noong 2022. Ito ay matatagpuan sa labas ng mga yunit ng urbano at sa labas ng impluwensya ng mga lungsod.

Paggamit ng lupa

Ang paggamit ng lupa sa munisipalidad, gaya ng ipinapakita sa European biophysical land cover database na Corine Land Cover (CLC), ay nailalarawan sa pamamagitan ng malaking presensya ng lupang pang-agrikultura (89.5% noong 2018), isang pagtaas kumpara sa 1990 (87.9%). Ang detalyadong pagkasira noong 2018 ay ang mga sumusunod: magkakaibang mga lugar na pang-agrikultura (69.9%), lupang maaaring sakahin (10.2%), damuhan (9.4%), kagubatan (8.1%), at mga lugar na may palumpong at/o mala-damo na halaman (2.4%).

Carte des infrastructures et de l'occupation des sols de la commune en 2018 (CLC).

Toponimiya

Ang pangalan ng lokalidad ay pinatutunayan sa mga anyong Ploescalec noong 1268, Ploezescaelec noong bandang 1330, Ploezkalleuc at Ploezescaelleuc noong 1368, Plusqualec noong 1381, Pluscallec noong 1381, Pluscalleuc noong 1407, at Plusquellec noong 1535 at 1536.

Ang Plusquellec ay nagmula sa mga salitang Breton: Plou, na nangangahulugang "parokya," at Askol, [oscal] sa Lumang Breton, na nangangahulugang "tistle", kaya nangangahulugang "parokya ng tistle".

Kasaysayan

Etimolohiya

Ang ibig sabihin ng Plusquellec sa Breton ay ploe (parokya) at oscal (tistle). Ang Plusquellec ay nagkaroon ng ilang pangalan: Ploescalec (bandang 1330), Ploezkalleuc, Ploezescaelleuc (noong 1368), Plusqualec (noong 1381), Pluscallec (noong 1381), Pluscaleuc (noong 1407), Ploesquellec, Plusquellec (noong 1535-1536).

Gitnang Panahon

Ang parokya ng Plusquellec, na ang unang nakasulat na tala ay mula pa noong 1330, ay nagtataglay ng Calanhel at Botmel (kalaunan ay Callac) bilang mga dependent na parokya.

Ang pamilyang Plusquellec, na namuno sa seigneury na may parehong pangalan, ay pinaniniwalaang nagmula sa mga Konde ng Poher at naitala noon pang 1268. Mula noong ika-15 siglo pataas, ang pamilyang ito ay nanirahan din sa Château de Callac (kaya naman kalaunan ay pinalitan ni Callac si Botmel), na itinayo nina Olivier de Plusquellec at Jeanne de Trogoff, na ikinasal noong 1420. Ang kanilang panganay na anak na babae, si Jeanne de Plusquellec (na namatay noong 1476), ay ikinasal kay Charles IX du Pont, Baron ng Pont at Rostrenen.

Ang seigneury ng La Rivière ay pagmamay-ari ni Olivier de Gourvinec, kapitan ng mga guwardiya ni Duke Jean IV, na nagpakasal kay Marguerite de Malestroit at namatay noong 1403. Noong 1432, isang panginoon ng Plusquellec ang namuno sa isang corps ng mga tropa sa pagkubkob sa Pouancé ng Dukado ng Bretanya. Noong 1451, isang Plusquellec ang umupo sa Mga Estado ng Bretanya.

Kasabay nito, ang apat na anak na lalaki ng kabalyerong si Alain de Plusquellec (1374-1433) at Marie de Launay (1376-1427), sina Maurice, Henry, Yves, at Guillaume, ay naglabas ng kanilang sariling mga liham ng marque at naging mga privateer.

Noong 1487, winasak ng panginoon ng Plusquellec at ng kanyang kapatid na si Louis ang kanayunan at sinamsam ang mga kastilyo ng mga panginoon na nanatiling tapat kay Duke Francis II ng Bretanya.

Ang manor ng Kerthomas ay pagmamay-ari ng pamilyang may parehong pangalan, pagkatapos ay dumaan sa magkakasunod na kasal ng mga tagapagmana ng pamilyang de Poulmic, pagkatapos ay sa pamilyang de Kerouartz, na nagpanatili sa Kerthomas hanggang ika-19 na siglo. Ang isa pang manor, ang kay La Boëssière, ay pagmamay-ari ng pamilyang may parehong pangalan, bago sunud-sunod na dumaan sa mga sumunod na siglo sa mga pamilyang de Lezandevez, pagkatapos ay kay Quellenec, Le Saint, de Boisguézennec, at sa huli ay sa mga pamilyang de Crésolles. Ang isa pang manor, na wala na ngayon, ay malamang na umiral sa Coatléau.

Modernong panahon

Carte de Cassini des paroisses de Plusquellec, Plourac'h et Carnoët (1784).

Inilarawan ni Jean-Baptiste Ogée ang Plusquellec noong 1778 gaya ng sumusunod:

"Plusquelec: 14 na liga sa hilagang-silangan ng Quimper, ang obispo nito; 19 na liga mula sa Rennes; at 1 liga mula sa Callac, ang subdelegasyon nito. Ang parokyang ito ay nasa ilalim ng hurisdiksyon ng Hari at nasa ilalim ng Carhaix; mayroon itong 3,600 na komunikante, kabilang ang mga nasa Botmel at Callanhuel, ang mga umaasang kapilya nito: ang kura paroko ay salitan na hinihirang ng Hari at ng Obispo. Ang mataas, panggitna, at mababang mahistrado ng Cotléan [Coatléau] ay pagmamay-ari ni Madame du Loch. Ang teritoryong ito, na puno ng mga lambak at burol, ay nag-aalok ng tanawin ng lupang sinasaka, mga parang, mga puno ng prutas, at mga halamanan. (...)."

Ang Plusquellec ay may 4 na kapilya: Coatléau (muling itinayo noong 1856), Locmélard, Saint-Fiacre (ibinalik noong 1933) at Saint-Julien (nasira noong 1807).

Ang ika-19 na siglo

Inilarawan nina A. Marteville at P. Varin, mga tagapagpagpatuloy ni Ogée, ang Plusquellec noong 1853 gaya ng sumusunod:

"Plusquellec: isang komyun na nabuo mula sa dating parokya ng parehong pangalan, minus ang umaasa nitong mga parokya na Botmel (ngayon Callac) at Calanhel. (...) Pangunahing mga nayon: Rundunec, Liffernec, Kernon, Kerlouas, Kerbouzard, Kerambréton, Restineuff, La Boissière, Kerdirion, Resclas, Kerugant, Kerorgant, Helloét, Goasmin, Runervy, Lindilé, Le Guellec, Coatanec'h, Guébihan-Guelec, Lecortrédi. Kabuuang lugar 2,631 ektarya, kabilang ang (...) maaarabong lupain 1,496 ha, parang at pastulan 32 ha, kakahuyan 62 ha, halamanan at hardin 51 ha, heath at uncultivated lupa 604 ha, ponds 4 ha (...). Mills 5 (Pont, Boissière, Coat-Léan; watermills). Ang pangunahing kalsada mula Carhaix patungong Callac ay tumatawid sa komyun na ito sa katimugang bahagi nito, mula sa tulay ng Coat-Léan hanggang sa tulay ng Ar-Varquès. (...) Heolohiya: mga batong peldspatik sa hilagang-silangan; mga dating deposito ng tingga. Sinasalita ang Breton."

Ang ika-20 siglo

Unang Digmaang Pandaigdig

Ang bantayog ng digmaan sa Plusquellec ay nagtataglay ng mga pangalan ng 63 sundalong namatay para sa France noong Unang Digmaang Pandaigdig. Kabilang sa kanila, limang sundalo (François Auffret, François Guézennec, Yves Guillaume, René Le Borgne, at Louis Le Guilloux) ang namatay sa larangan ng Belgium; isang sundalo (Jean Le Fer) ang namatay dahil sa sakit habang nakakulong sa Switzerland matapos maging bilanggo sa Alemanya, at isa pa (Jean Daniel) ang namatay habang nakakulong sa Germany. Ang iba ay namatay sa lupang Pranses, kabilang si Louis Le Gall, na ginawaran ng Croix de Guerre.

Si François Denès, na ipinanganak noong 1889 sa Plusquellec, isang sundalo sa 47th Infantry Regiment, ay pinatay bilang isang halimbawa noong Oktubre 27, 1915, sa Vienne-le-Château (Marne) dahil sa "pagkalasing at pagtalikod sa harap ng kaaway."

Ikalawang Digmaang Pandaigdig

Si Emmanuel Thépault, na ipinanganak noong Hunyo 4, 1916 sa Plusquellec, isang manggagawa sa semento sa Aulnay-sur-Iton (Eure), ay binaril noong Setyembre 21, 1942 sa Mont Valérien at si Yves Guinamant, na taga-Plusquellec din, isang manggagawa sa riles at mandirigma ng paglaban, ay pinatay ng mga Aleman noong Agosto 3, 1944 sa Mégrit (Côtes-du-Nord).

Ang ika-21 siglo

Ang mga paaralan sa Plourac'h, Carnoët, at Plusquellec ay nagsanib-puwersa upang bumuo ng isang inter-munisipal na grupong pang-edukasyon (RPI), na binubuo ng tatlong klase, na ipinamahagi sa tatlong bayan (ang dalawang klase sa unang baitang at kindergarten ay matatagpuan sa Plusquellec; 30 estudyante sa kabuuan sa simula ng taong panuruan ng 2023). Noong Pebrero 2024, hiniling ng mga alkalde ng mga bayang ito ang permanenteng pagbubukas ng ikaapat na klase, na pansamantalang ipinagkaloob noong 2023. Ang kahilingang ito ay tinanggihan noong una ng akademikong inspektorat ngunit sa huli ay inaprubahan.

Ekonomiya

Ang istrukturang pang-ekonomiya ng Plusquellec ay binubuo ng: humigit-kumulang sampung magsasaka, isang paaralang elementarya, dalawang bar, isang palaruan, at ilang panday.

Mga lugar at monumento

• Ang Simbahan ng Mahal na Birhen ng mga Graces at ang ossuary nito, na nakalista bilang mga makasaysayang monumento simula noong 1926. Ang simbahan ay halos nagmula pa noong ika-16 na siglo ngunit naibalik nang ilang beses noong ika-18 at ika-19 na siglo; dito matatagpuan ang mga libingan nina François de Kerouartz (namatay noong 1557) at Marguerite de Poulmic, Panginoon at Ginang ng Kerthomas.

• Isang krus mula ika-17 siglo, na nakalista bilang isang makasaysayang monumento sa pamamagitan ng atas noong Marso 24, 1926.

Eskudo de armas

Plusquellec

Puti, tatlong syebron na kulay pula; sa isang syep asul ay dalawang bar o.