Pumunta sa nilalaman

Rehiyon ng Tanintharyi

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Rehiyon ng Tanintharyi

တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး
Rehiyon
Transkripsyong Iba
 • MLC Transcription Systemta.nangsari tuing: desa. kri:
 • Central Thaiตะนาวศรี
Watawat ng Rehiyon ng Tanintharyi
Watawat
Palayaw: 
TNI
Lokasyon ng Rehiyon ng Tanintharyi sa Myanmar
Lokasyon ng Rehiyon ng Tanintharyi sa Myanmar
Mga koordinado: 13°0′N 98°45′E / 13.000°N 98.750°E / 13.000; 98.750
Bansa Myanmar
RehiyonTimog
KabiseraDawei (Tavoy)
Pamahalaan
 • Hepeng MinistroMyat Ko
 • GabinetePamahalaan ng Rehiyon ng Tanintharyi
 • LehislaturaHluttaw ng Rehiyon ng Tanintharyi
 • HudikaturaMataas na Korte ng Rehiyon ng Tanintharyi
Lawak
 • Kabuuan43,344.9 km2 (16,735.6 milya kuwadrado)
Ranggo sa lawakika-5
Pinakamataas na pook2,072 m (6,798 tal)
Populasyon
 • Kabuuan1,408,401
 • Ranggoika-12
 • Kapal32/km2 (84/milya kuwadrado)
Tawag sa tagalugarTanintharian
Demograpiko
 • EtnisidadBamar, Dawei, Myeik, Rakhine, Kayin, Salone, Malay, Mon, Thai
 • RelihiyonBudismo 87.5%
Kristiyanismo 7.2%
Islam 5.1%
Hinduismo 0.1%
Sona ng orasUTC+06:30 (MMT)
Kodigo ng ISO 3166MM-05
TKP (2017)0.552[2]
medium · 8th

Ang Tanintharyi Region (Birmano: တနင်္သာရီတိုင်းဒေသကြီး, ; Mon: ဏၚ်ကသဳ o ရးတၞင်သြဳ; dating Dibisyon ng Tenasserim at Dibisyon ng Tanintharyi) ay isang rehiyon ng Myanmar na sumasaklaw sa mahabang makitid na timog na bahagi ng bansa sa hilagang Tangway ng Malaya, na umaabot hanggang sa Kra Isthmus. Hangganan nito ang Dagat Andaman sa kanluran at ang Burol ng Tenasserim, kung saan matatagpuan ang Taylandiya, sa silangan. Sa hilaga ay ang Estado ng Mon. Mayroong maraming mga pulo sa baybayin, ang malaking Kapuluang Mergui sa timog at gitnang baybayin at ang mas maliit na mga pulo ng Moscos sa hilagang baybayin. Ang kabisera ng rehiyon ay Dawei (Tavoy). Kabilang sa iba pang mahahalagang lungsod ang Myeik (Mergui) at Kawthaung. Ang rehiyon ay may lawak na 43,344.9 kilometro kuwadrado (16,735.6 mi kuw), at may populasyon na 1,406,434 sa Senso ng 2014.

Mga pangalan

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang Tanintharyi ay makasaysayang kilala sa maraming pangalan, na nagpapakita ng mga pagbabago sa administratibong kontrol sa buong kasaysayan, habang ang rehiyon ay nagbago ng mga kamay mula sa Sultanato ng Kedah, hanggang sa mga kaharian ng Hanthawaddy, Ayutthaya at Konbaung, at Britanikong Burma.[3] Ang rehiyon ay tinatawag na Tanah Sari sa Malay, Tanao Si ( Thai: ตะนาวศรี , RTGS: Tanao Si) sa Thai, ဏၚ်ကသဳ at တနၚ်သြဳ sa Mon. Noong 1989, opisyal na pinalitan ng pamahalaang Birmano ang pangalang Ingles ng rehiyon mula Tenassarim patungong Tanintharyi.

Kasaysayan

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Makasaysayang kasama sa Rehiyon ng Tanintharyi ang buong Tanintharyi salient –ang Rehiyon ng Tanintharyi, Estado ng Mon, at katimugang Estado ng Kayin ngayon. Sa unang milenyo, ang katimugang baybayin nito ay naging bahagi ng sinaunang emporium[4] : 87 pinangalanang Takkola sa Geōgraphikē Hyphēgēsis ni Ptolemy.[5] : 138, 181, 269  at sa mga tekstong Budista, Mahāniddesa at Milinda Panha. [6] : 766  Ang Takkola mismo ay isa rin sa limang kaharian sa confederative polity ng Tun Sun. [7] : 7 Samantala, ang pinakahilagang rehiyon ay bahagi ng Kaharian ng Thaton bago ang 1057. Ang buong baybayin sa kalaunan ay naging bahagi ng Imperyong Pagan ni Haring Anawrahta pagkaraan ng 1057. Pagkatapos ng pagbagsak ng Bagan noong 1287, ang lugar ay nahulog sa kaharian ng Siamese ng Sukhothai, at kalaunan ay ang kahalili nito na Kaharian ng Ayutthaya. Ang pinakahilagang hangganan ng rehiyon ay nasa paligid ng Ilog Thanlwin (Salween) malapit sa kasalukuyang Moulmein.

Ang rehiyon ay bumalik sa pamumuno ng Birmano noong 1564 nang sinakop ni Haring Bayinnaung ng Dinastiyang Toungoo ang buong Siam. Nabawi ng Ayutthaya ang kalayaan noong 1587, at nabawi ang katimugang kalahati ng Tanintharyi noong 1593 at ang buong tangway noong 1599. [8] Noong 1614, nabawi ni Haring Anaukpetlun ang hilagang kalahati ng baybayin sa Dawei ngunit nabigong makuha ang iba. [9] Ang Tenasserim sa timog ng Dawei (Tavoy) ay nanatili sa ilalim ng kontrol ng Siamese. Ang daungan ng Myeik (Mergui) ay isang pangunahing sentro ng kalakalan sa pagitan ng mga Siamese at mga Europeo. [10]

Sa loob ng halos pitong dekada, mula sa kalagitnaan ng ika-18 siglo hanggang sa unang bahagi ng ika-19 na siglo, ang Burma at Siam ay nasangkot sa maraming digmaan para sa kontrol sa baybayin. Sinamantala ang digmaang sibil ng Birmano noong 1740–1757, ang mga Siamese ay maingat na lumipat sa baybayin sa timog ng Mottama noong 1751. Ang nagwagi sa digmaang sibil, si Haring Alaungpaya ng Dinastiyang Konbaung ay nabawi ang baybayin hanggang Dawei mula sa Siamese noong 1760. Ang kanyang anak na si Haring Hsinbyushin ay sumakop sa [10] ilang dekada, sinubukan ng magkabilang panig na palawigin ang linya ng kontrol sa kanilang kalamangan ngunit pareho silang nabigo. Ginamit ng Birmano ang Tanintharyi bilang pasulong na base upang maglunsad ng ilang hindi matagumpay na pagsalakay sa Siam (1775–1776; 1785–1786; 1809–1812) ; ang mga Siamese ay hindi rin nagtagumpay sa kanilang mga pagtatangka na mabawi ang Tanintharyi (1787 at 1792). [11] (Sa hilagang harapan, ang Burma at Siam ay nakakulong din sa isang pakikibaka para sa paghawak ng Kengtung at Lan Na.)

Ibinigay ng Burma ang rehiyon sa timog ng Ilog Salween sa Britanya pagkatapos ng Unang Digmaang Anglo-Birmano (1824–1826) sa ilalim ng Kasunduan ng Yandabo. Ang Britanya at ang Siamese ay lumagda sa isang kasunduan sa pagdemarka ng hangganan noong 20 Hunyo 1826, at isa pa noong 1868. [8] Ang Mawlamyine (Moulmein) ang naging unang kabisera ng Britanikong Burma Inagaw ng British ang buong Timog Burma pagkatapos ng Ikalawang Digmaang Anglo-Birmano noong 1852, at inilipat ang kabisera sa Rangoon. Pagkaraan ng 1852, ang Rehiyon ng Tanintharyi ay binubuo ng buong timog-silangang bahagi ng Myanmar, kabilang ang kasalukuyang Estado ng Mon, Estado ng Kayin, at Distrito ng Taungoo, sa Rehiyon ng Bago. Ang Mawlamyine ay ang kabisera ng Tanintharyi. [12]

Sa pagiging malaya mula sa Britanya noong 1948, ang hilagang-silangan na mga distrito ng Tanintharyi ay inilagay sa bagong likhang Estado ng Karen. Noong 1974, ang hilagang bahagi ng natitirang Tanintharyi ay inukit upang lumikha ng Estado ng Mon. [12] Sa Mawlamyine na ngayon ay nasa loob ng Estado ng Mon, ang kabisera ng Tanintharyi Region ay inilipat sa Dawei.

Mga dibisyong administratibo

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Mga distrito ng Rehiyon ng Tanintharyi

Ang Rehiyon ng Tanintharyi ay binubuo ng sampung kabayanan at anim na subkabayanan, na kumakalat sa apat na distrito:

Pangalan Talaan
Distrito ng Dawei
Distrito ng Myeik
Distrito ng Bokepyin[13]
Distrito ng Kawthoung

Pamahalaan

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ehekutibo

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Lehislatibo

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Hudikatura

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang Mataas na Korte ng Rehiyon ng Tanintharyi ay ang pinakamataas na antas ng korte ng rehiyon.

Transportasyon

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Tumatakbo ang mga tren sa linya ng Tanintharyi sa pagitan ng Yangon at Dawei. Ang isang deepwater na daungan ay binalak sa Dawei, isang proyekto na kinabibilangan ng isang lansangang-bayan [14] at isang linya ng tren sa pagitan ng Bangkok at ang daungan na iyon. [15]

Ang pandaigdigang cross-border checkpoint ng Pasong Maw Daung sa Taylandiya ay binuo mula noong 2014. [16][17]

Demograpiko

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Makasaysayang populasyon
TaonPop.±%
1973719,441—    
1983917,247+27.5%
20141,408,401+53.5%

Noong 2014, ang rehiyon ay may populasyon na 1.4 milyong katao. Ang rehiyon ay pinaninirahan ng mga taong Dawei (tinatawag ding mga Tavoyan), na bumubuo ng isang subgrupo ng mga taong Bamar. Ang Dawei ay nagsasalita ng diyalektong Tavoyan, iba't ibang Birmano na may malalim na pagbigkas at mga pagkakaiba sa talasalitaan mula sa karaniwang Birmano.

Etnisidad

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Etnisidad ng Rehiyon ng Tanintharyi
Etnikong Grupo Porsiyento
Bamar
  
 86.5%
Karen
  
 7.5%
Other
  
 4.2%
Mon
  
 1.8%
Source: 2019 GAD township reports

Ang Bamar - pangunahin ang mga migranteng Dawei at Bamar - ang bumubuo sa karamihan ng populasyon ng rehiyon. Binubuo ng Karen ang pinakamalaking minorya ng rehiyon. Ang ibang mga grupo, gaya ng Mon, Birmanong Thai, Myeik, Birmanong Malay, at Moken, ay bumubuo ng maliliit na minorya. Gayunpaman, maraming Birmanong Thai ang mga indibidwal na walang pagkamamamayan. [18]

Pagkatapos ng Senso sa Myanmar ng 2014, walang katiyakan ang pamahalaang Birmano na hindi naglalabas ng detalyadong data ng etnisidad, na nagbabanggit ng mga alalahanin tungkol sa pampulitika at panlipunang mga alalahanin na nakapaligid sa isyu ng etnisidad sa Myanmar. [19] Noong 2022, naglathala ang mga mananaliksik ng pagsusuri sa mga ulat ng bayan ng General Administration Department sa buong bansa noong 2018-2019 upang i-tabulate ang etnikong ayos ng rehiyon. [20] [19]

Relihiyon

[baguhin | baguhin ang wikitext]

 




Relihiyon sa Tanintharyi (2014)[21]

  Budismo (87.5%)
  Kristiyanismo (7.2%)
  Islam (5.1%)
  Hindu (0.2%)

Ayon sa Senso ng Myanmar ng 2014, ang mga Budista ay bumubuo sa 87.5% ng populasyon ng Rehiyon ng Tanintharyi, na bumubuo sa pinakamalaking komunidad ng relihiyon doon. [22] Kabilang sa mga minoryang relihiyosong komunidad ang mga Kristiyano (7.2%), Muslim (5.1%), at Hindu (0.2%) na sama-samang bumubuo sa natitirang populasyon ng Rehiyon ng Tanintharyi. [22] 0.1% ng populasyon ang naglista ng walang relihiyon, iba pang relihiyon, o kung hindi man ay hindi binilang. [22]

Ayon sa estadistika ng Kumite ng Sangha Maha Nayaka ng Estado noong 2016, 9095 Budistang monghe ang nakarehistro sa Rehiyon ng Tanintharyi, na binubuo ng 1.7% ng kabuuang pagkamiyembro ng Sangha sa Myanmar, na kinabibilangan ng parehong baguhan na samanera at ganap na inorden na bhikkhu. [23] Karamihan sa mga monghe ay kabilang sa Thudhamma Nikaya (83.8%), na sinusundan ni Shwegyin Nikaya (1.1%), kasama ang natitira sa mga monghe na kabilang sa iba pang maliliit na monastikong orden. [23] 978 thilashin ang nakarehistro sa Rehiyon ng Tanintharyi, na binubuo ng 1.6% ng kabuuang komunidad ng thilashin ng Myanmar. [23]

Ekonomiya

[baguhin | baguhin ang wikitext]
Isang bangkang pangisda sa Kapuluang Mergui

Dahil sa kalapitan nito sa Karagatang Indiyo, ang mga produktong seafood, kabilang ang pinatuyong isda, pinatuyong hipon at ngapi (shrimp paste), ay isang pangunahing bahagi ng ekonomiya nito, para sa domestic consumption at pagluwas sa Taylandiya. Ang mga pugad ng ibon ay natipon din mula sa mga pulo sa malayo sa pampang.

Naglalaro ang mga bata sa isang isla sa Kapuluang Mergui

Ang rehiyon ay tahanan din ng ilang mga minahan ng metal, kabilang ang Heinda, Hamyingyi, Kanbauk, Yawa, Kyaukmetaung, Nanthida at Yadanabon. Ang mga perlas ay nilinang din sa Pulo ng Pearl.

Sa nakalipas na mga taon, ang malalaking plantasyon ng langis ng palma at punong goma ay naitatag sa rehiyon.

Langis ng palma

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Simula noong 1970s, ang mas maliliit na plantasyon ng langis ng palma ay binuo sa rehiyon. [24] Noong 1999, pinasimulan ng naghaharing militar na junta, ang Konseho ng Kapayapaan at Pagpapaunlad ng Estado, ang malakihang pag-unlad ng naturang mga plantasyon sa rehiyon. [24] Noong 2019, iginawad ng pamahalaan ang mahigit 401,814 ektarya ng mga konsesyon ng langis ng palma sa Tanintharyi sa 44 na kumpanya. [24] 60% ng mga iginawad na konsesyon ay binubuo ng mga kagubatan at katutubong halaman, at ang ilang mga konsesyon ay nagsasapawan sa mga pambansang parke, kabilang ang Tanintharyi at Lenya National Parks, na nakakita ng deforestation at nagbabanta sa mga pagsisikap sa konserbasyon para sa mga endemic species tulad ng tigreng Indochinese. [24] [25]

Isang malaking konsesyon sa rehiyon, ang Myanmar Stark Prestige Plantation, ang naging paksa ng pagsisiyasat ng ASEAN Parliamentarians for Human Rights, pagkatapos maglathala ang mga lokal na NGO ng ulat na nagdokumento ng mga paglabag sa mga karapatan sa paggawa at lupa sa 19 na mga nayon ng Karen. [26] [27] [28] Ang kontrobersyal na plantasyon ay magkasamang pagmamay-ari ng Prestige Platform na nakabase sa Malaysia at Stark Industries, na pag-aari ni Mya Thidar Sway Tin, isang negosyanteng Birmano. [28] [26]

Edukasyon

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang mga pagkakataong pang-edukasyon sa Myanmar ay lubhang limitado sa labas ng mga pangunahing lungsod ng Yangon at Mandalay. Ayon sa opisyal na estadistika, wala pang 10% ng mga mag-aaral sa elementarya sa rehiyon ang nagpapatuloy sa mataas na paaralan. [29]

AY 2002-2003 Elementarya Gitna Mataas
Mga paaralan 1011 59 30
Mga guro 3000 1300 400
Mga mag-aaral 170,000 54,000 14,000

Lahat ng pitong unibersidad at kolehiyo ng Tanintharyi ay matatagpuan sa Dawei at Myeik. Hanggang kamakailan lamang, ang Dawei University ay ang tanging apat na taong unibersidad sa rehiyon.

Pangangalagang pangkalusugan

[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang pangkalahatang kalagayan ng pangangalagang pangkalusugan sa Myanmar ay mahirap. Ang gobyerno ay gumugugol saanman mula 0.5% hanggang 3% ng GDP ng bansa sa pangangalagang pangkalusugan, na patuloy na nagraranggo sa pinakamababa sa mundo. [30] [31] Bagama't ang pangangalagang pangkalusugan ay libre, sa katotohanan, ang mga pasyente ay kailangang magbayad para sa gamot at paggamot, kahit na sa mga pampublikong klinika at ospital. Ang mga pampublikong ospital ay kulang sa marami sa mga pangunahing pasilidad at kagamitan. Bukod dito, ang imprastraktura ng pangangalagang pangkalusugan sa labas ng Yangon at Mandalay ay lubhang mahirap. Noong 2003, ang buong Tanintharyi Region ay may mas kaunting hospital bed kaysa sa Yangon General Hospital . Ang sumusunod ay isang buod ng sistema ng pampublikong pangangalaga sa kalusugan. [32]

2002–2003 # Mga ospital # Mga kama
Mga espesyalistang ospital 0 0
Mga pangkalahatang ospital na may mga serbisyong espesyalista 2 400
Mga pangkalahatang ospital 10 346
Mga klinikang pangkalusugan 14 224
Kabuuan 26 970

Mga sanggunian

[baguhin | baguhin ang wikitext]
  1. ↑ Census Report. The 2014 Myanmar Population and Housing Census. Bol. 2. Naypyitaw: Ministry of Immigration and Population. May 2015. p. 17.
  2. ↑ "Sub-national HDI - Area Database - Global Data Lab". hdi.globaldatalab.org (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2018-09-13.
  3. ↑ University of Malaya, Kuala Lumpur, Malaysia; Cho Mar, Ma Tin; Trang, Pham Huong; Faculty of Social Sciences, Economics & Management International School, Vietnam National University, Hanoi, Vietnam (2020-07-31). "Malay minorities in The Tenasserim coast". ASEAN Journal of Community Engagement. 4 (1). doi:10.7454/ajce.v4i1.1069.{{cite journal}}: CS1 maint: multiple names: authors list (link)
  4. ↑ W. Linehan (1951). "The Identifications of some of Ptolemy's Place-Names in the Golden Khersonese" (PDF). Jourlla7 Jla7a!Jali Branch. 24 (3): 86–93. Inarkibo mula sa orihinal noong . Nakuha noong 8 June 2018.{{cite journal}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link)
  5. ↑ Paul Wheatley (2017). The Golden Khersonese (2nd reprint). Kuala Lumpur: University of Malaya Press.
  6. ↑ Peeravit Koad; Thatdao Rakmak (2022). "The role of astronomy in determining the locations of geographical features during the eleventh to seventeenth centuries: A case study from the Thai-Malay Peninsula" (PDF). Journal of Astronomical History and Heritage. 25 (4): 760–772. doi:10.3724/SP.J.1440-2807.2022.04.06. Inarkibo mula sa orihinal noong 8 April 2025.
  7. ↑ Roland Braddell (1949). "Notes on Ancient Times in Malaya (Continued): Takola and Kataha". Journal of the Malayan Branch of the Royal Asiatic Society. 2 (1 (147)): 1–24. ISSN 2304-7550. JSTOR 41560491. Inarkibo mula sa orihinal noong . Nakuha noong 26 May 2025.{{cite journal}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link)
  8. 1 2 "International Boundary Study: Burma-Thailand Boundary" (PDF). Bureau of Intelligence and Research, US Department of State. 1966-02-01. Inarkibo mula sa orihinal (PDF) noong 31 March 2012. Nakuha noong 25 December 2008. {{cite journal}}: Cite journal requires |journal= ()
  9. ↑ Helen James (2004). Ooi, Keat Gin (pat.). Southeast Asia: a historical encyclopedia, from Angkor Wat to East Timor. ABC-CLIO. p. 302. ISBN 9781576077702.
  10. 1 2 GE Harvey (1925). History of Burma. London: Frank Cass & Co. Ltd. p. 202.
  11. ↑ Lt. Gen. Sir Arthur P. Phayre (1967). History of Burma (ika-2 (na) labas). London: Susil Gupta. pp. 219–220.
  12. 1 2 "Myanmar Divisions". Statoids. Nakuha noong 2009-04-10.
  13. ↑ "နေပြည်တော်၊ တိုင်းဒေသကြီးနှင့် ပြည်နယ်များတွင် ခရိုင် ၄၆ ခရိုင် အသစ်တိုးချဲ့ဖွဲ့စည်းသည့်အတွက် စုစုပေါင်းခရိုင် ၁၂၁ ခရိုင်ရှိလာ" (sa wikang Birmano).
  14. ↑ "Dawei Road could endanger forests and wildlife - Report". Burma News International. 12 July 2019. Nakuha noong 3 August 2019.
  15. ↑ "Table A1-1-1a. Prospective projects in Mekong sub-region" (PDF). Inarkibo mula sa orihinal (PDF) noong 4 May 2013. Nakuha noong 18 May 2016.
  16. ↑ Maw-daung Pass Mapcarta
  17. ↑ "NNT - Prachuap Khiri Khan to upgrade Singkhon border crossing". Inarkibo mula sa orihinal noong 5 April 2015. Nakuha noong 3 April 2015.
  18. ↑ Phongsaphan Chumchai (24 November 2013). "คนไร้สัญชาติ ผู้ลี้ภัยในเมือง และภาวะไร้ตัวตนที่ชายแดนไทย-พม่า (ตอนจบ)" [Stateless People, Urban Refugees and Anonymity on the Thai-Burmese Border (Final Episode)]. prachatai.com (sa wikang Thai). Inarkibo mula sa orihinal noong . Nakuha noong 26 May 2025.{{cite web}}: CS1 maint: bot: original URL status unknown (link)
  19. 1 2 Jap, Jangai; Courtin, Constant (2022-11-22). Deciphering Myanmar's Ethnic Landscape: A Brief Historical and Ethnic Description of Myanmar's Administrative Units. International IDEA. doi:10.31752/idea.2022.57. ISBN 978-91-7671-577-2.
  20. ↑ "PoneYate ethnic population dashboard".
  21. ↑ Department of Population Ministry of Labour, Immigration and Population MYANMAR (July 2016). The 2014 Myanmar Population and Housing Census Census Report Volume 2-C. Department of Population Ministry of Labour, Immigration and Population MYANMAR. pp. 12–15.
  22. 1 2 3 The 2014 Myanmar Population and Housing Census Census Report Volume 2-C (PDF). Department of Population Ministry of Labour, Immigration and Population. July 2016. pp. 12–15.
  23. 1 2 3 "The Account of Wazo Monks and Nuns in 1377 (2016 year)". State Sangha Maha Nayaka Committee (sa wikang Ingles). 2016. Inarkibo mula sa orihinal noong 2021-01-27. Nakuha noong 2021-01-19.
  24. 1 2 3 4 Nomura, Keiko; Mitchard, Edward T. A.; Patenaude, Genevieve; Bastide, Joan; Oswald, Patrick; Nwe, Thazin (2019-08-15). "Oil palm concessions in southern Myanmar consist mostly of unconverted forest". Scientific Reports (sa wikang Ingles). 9 (1): 11931. Bibcode:2019NatSR...911931N. doi:10.1038/s41598-019-48443-3. ISSN 2045-2322. PMC 6695397. PMID 31417153.
  25. ↑ "Myanmar risks losing forests to oil palm, but there's time to pivot". Mongabay Environmental News (sa wikang Ingles). 2019-11-13. Nakuha noong 2023-03-02.
  26. 1 2 "Green Desert: Communities in Tanintharyi renounce the MSPP Oil Palm Concession" (PDF). Progressive Myanmar. December 2016.
  27. ↑ "HUMAN RIGHTS AND CROSS-BORDER INVESTMENTS IN ASEAN: The case of the Myanmar Stark Prestige Plantation" (PDF). ASEAN Parliamentarians for Human Rights. February 2020. Inarkibo mula sa orihinal (PDF) noong 2023-12-27. Nakuha noong 2025-08-30.
  28. 1 2 "Oil palm plantation in South Myanmar conflict zone wreaks havoc on local communities and forests". Earth Sight (sa wikang Ingles). Nakuha noong 2023-03-02.
  29. ↑ "Education statistics by level and by State and Division". Myanmar Central Statistical Organization. Inarkibo mula sa orihinal noong 24 May 2008. Nakuha noong 2009-04-09.
  30. ↑ "PPI: Almost Half of All World Health Spending is in the United States". 2007-01-17. Inarkibo mula sa orihinal noong 5 February 2008.
  31. ↑ Yasmin Anwar (2007-06-28). "Burma junta faulted for rampant diseases". UC Berkeley News.
  32. ↑ "Hospitals and Dispensaries by State and Division". Myanmar Central Statistical Organization. Inarkibo mula sa orihinal noong 30 April 2011. Nakuha noong 2009-04-11.
Nagmula sa "https://tl.wikipedia.org/w/index.php?title=Rehiyon_ng_Tanintharyi&oldid=2183928"