Saint-Germain-du-Puy
Saint-Germain-du-Puy | |
|---|---|
Bayan | |
 Istasyon ng Saint-Germain-du-Puy | |
  Saint-Germain-du-Puy Lokasyon ng Saint-Germain-du-Puy | |
| Mga koordinado: 47°06′00″N 2°28′55″E / 47.1°N 2.4819°E | |
| Bansa |  France |
| Rehiyon | Centre-Val de Loire |
| Departamento | Cher |
| Arrondissement | Bourges |
| Kanton | Saint-Germain-du-Puy |
| Pamahalaan | |
| • Alkade (2026-2032) | Marie-Christine Baudouin[1] |
| Lawak | |
| • Kabuuan | 21.63 km2 (8.35 milya kuwadrado) |
| Pinakamataas na pook | 174 m (571 tal) |
| Pinakamababang pook | 126 m (413 tal) |
| Populasyon (2023) | |
| • Kabuuan | 4,779 |
| • Kapal | 220/km2 (570/milya kuwadrado) |
| INSEE/Postal code | 18213/18390 |
| Websayt | https://www.saintgermaindupuy.fr/ |
Ang Saint-Germain-du-Puy (Bigkas sa Pranses: [sɛ̃ ʒɛʁmɛ̃ dy pɥi]) ay isang bayan sa Pransiya na matatagpuan sa mga suburb ng Bourges sa departamento ng Cher, sa rehiyon ng Centre-Val de Loire.
Dahil nalantad sa isang nabagong klima ng karagatan, ito ay dinadaluyan ng Voiselle, Yèvre, Colin, Langis, at ilan pang maliliit na batis.
Ang Saint-Germain-du-Puy ay isang rural na komyun na may populasyon na 4,779 noong 2023, na nakaranas ng malaking paglaki ng populasyon mula noong 1962. Ito ay bahagi ng urban area ng Bourges at nasa loob ng mas malawak na rehiyon ng Bourges.
Kabilang sa pamana ng arkitektura ng komyun ang isang gusaling nakalista bilang isang makasaysayang monumento: ang Château de Turly, na itinayong muli noong 1496 at naibalik mula sa huling bahagi ng ika-17 siglo pataas, na opisyal na nairehistro noong 2020.
Heograpiya
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ang bayan ay matatagpuan sa rehiyon ng Berry ng Champagne, 8 km sa silangan ng Bourges.
Mapupuntahan ito sa pamamagitan ng kalsada (pagmamaneho), paglalakad o tren (riles) sa Bourges sa kanluran, na siyang komyun at kabisera ng departamento.
Urbanismo
[baguhin | baguhin ang wikitext]Tipolohiya
[baguhin | baguhin ang wikitext]Noong Enero 1, 2024, ang Saint-Germain-du-Puy ay ikinategorya bilang isang bayan sa kanayunan, ayon sa bagong 7-antas na iskala ng densidad ng populasyon ng munisipyo na tinukoy ng INSEE noong 2022. Ito ay kabilang sa urban area ng Bourges, isang intra-departmental agglomeration kung saan ito ay isang suburban munisipalidad. Bukod pa rito, ang munisipalidad ay bahagi ng catchment area ng Bourges, kung saan ito ay isang peripheral munisipalidad. Ang lugar na ito, na kinabibilangan ng 111 munisipalidad, ay ikinategorya bilang may populasyon sa pagitan ng 50,000 at 200,000.
Paggamit ng lupa
[baguhin | baguhin ang wikitext]
Ang paggamit ng lupa sa munisipalidad, gaya ng ipinapakita sa European biophysical land cover database na Corine Land Cover (CLC), ay nailalarawan sa pamamagitan ng malaking presensya ng lupang pang-agrikultura (78.5% noong 2018), isang pagbaba kumpara sa 1990 (81.3%). Ang detalyadong pagkasira noong 2018 ay ang mga sumusunod: lupang maaaring sakahin (56.8%), damuhan (15.6%), mga urbanisadong lugar (9.5%), mga industriyal o komersyal na lugar at mga network ng komunikasyon (7.3%), mga heterogeneous na lugar ng agrikultura (6.1%), at mga kagubatan (4.7%).
Pangalan
[baguhin | baguhin ang wikitext]Pangalan ng lugar: "Sanctus Germanus de podio," na naitala noong 1199.
Ang pangalang ito ay pinaniniwalaang nagmula sa Saint Germain (obispo ng Auxerre noong ika-5 siglo) at sa salitang Latin na podium (nangangahulugang taas, kadakilaan), na isinalin bilang "puy", "peu", o "puel", at "puech" o "puch" sa Oksitano. Kaya, mayroong isang lugar na tinatawag na Saint-Germain-du-Puch sa departamento ng Gironda, malapit sa Liborna.
Kasaysayan
[baguhin | baguhin ang wikitext]Sinaunang panahon
[baguhin | baguhin ang wikitext]Natukoy ng arkeolohiyang panghimpapawid ang mga bakas ng mga sinaunang gusali (kasalukuyang walang petsa) sa iba't ibang lokasyon sa loob ng munisipalidad: halimbawa, sa Tierceville.
475 BC: sa Fenestrelay (Le Porteau), natuklasan ang mga labi (mga posthol, palayok, libingan) na mula pa noong panahon ng La Tène.
Panahong Gallo-Romano (mula 52 BC hanggang 486 AD)
[baguhin | baguhin ang wikitext]Nakahukay ang mga arkeologo ng mga labi na nagmula pa sa panahong ito: malapit sa Turly, isang bahagi ng kalsadang Romano na nagdurugtong sa Avaricum (Gordaine gate) sa Gardonicum (o Gortona = Saint Satur-Sancerre), isang akwedukt sa Nérigny, Galifar, Port Sec, mga pundasyon ng isang villa rustica sa Nérigny, Turly (hangganan ng komyun), Les Boubards...
Gitnang Panahon
[baguhin | baguhin ang wikitext]1436: Si Pierre de Bar, eskudero, panginoon ng Villemenard at Saint-Germain-du-Puy, valet de chambre ni Haring Charles VII ng Pransya, ay nakakuha mula sa huli ng pahintulot na patibayin ang kanyang bahay sa Villemenard, dahil ito ay isang hangganan ng mga kaaway ng Pransya na sumakop sa Montargis.
Modernong Panahon
[baguhin | baguhin ang wikitext]1556: Pagtatayo ng Rabot Mill sa Ilog Yèvre (kasalukuyang kinaroroonan ng "Auberge du Vieux Moulin" sa Fenestrelay).
1559: Tinupok ng apoy ang simbahan sa Villemenard.
Hulyo 7, 1562: Noong mga Digmaan ng Relihiyon, sinunog ng mga Protestante ang simbahan ng parokya.
Huling bahagi ng ika-16 na siglo: Ibinenta ni Silvain de Bar (ipinanganak noong 1561), gobernador ng Dun-le-Roi, ang lupain ng Villemenard kay Nicolas Cousin.
Hulyo 24, 1589: Sinamsam ng mga Huguenot mula sa Sancerre ang kastilyo ng Villemenard.
1760: Pagkumpleto ng maharlikang daan mula Troyes patungong La Rochelle (daan sa Clamecy, La Charité, Saint-Germain-du-Puy, Bourges, Châteauroux, Le Blanc, at Poitiers). Dalawang bahay-koreo ang pinaplanong itayo sa pagitan ng Bourges at Sancergues, isa rito ay nasa Brécy ("La Poste"). Ang dating ruta pasilangan mula sa Bourges (patungo sa Baugy) ay dumaan sa landas sa tabi ng Château de la Chappe bago makarating sa Saint-Germain.
Rebolusyong Pranses at Imperyo
[baguhin | baguhin ang wikitext]1791: Ang mamamayang Boileau, kura paroko ng Saint-Germain-du-Puy, ay inaresto; tumanggi siya—tulad ng ilang dosenang iba pang mga pari sa diyosesis ng Bourges—na manumpa sa itinakda ng Konstitusyon Sibil ng mga Pari.
Sa panahon ng Rebolusyong Pranses, ang bayan ay pansamantalang pinalitan ng pangalan na La Montagne-du-Puy.
Kontemporaryong panahon
[baguhin | baguhin ang wikitext]1824: Isang bahagi ng dating kalsadang "Auxerre-Avallon-Bourges-Poitiers" ang muling inuri bilang Royal Route No. 151.
Nobyembre 15, 1847: Ang istasyon ng tren ng Saint-Germain-du-Puy ay binuksan ng "Paris-Orléans Railway Company" (P.O.).
1847-1925: Ang mga latian ng Yèvre ay pinatuyo (tingnan ang "Penitentiary Agricultural Colony").
Mayo 28, 1849: Ang linya sa pagitan ng Bourges at Nérondes ay binuksan.
Disyembre 5, 1850: Ang seksyon ng Nérondes-Saincaize ay binuksan.
Setyembre 15, 1852: Opisyal na inagurasyon ng "linya ng riles ng Bourges-Nevers" ng Pangulo ng Ikalawang Republika (Pransiya): Louis-Napoleon Bonaparte (na may hintuan sa Saint-Germain-du-Puy upang bisitahin ang kolonya ng mga bilanggo sa agrikultura ng Val d'Yèvre).
1856: Pagtatayo ng "bagong simbahan" sa Saint-Germain-du-Puy, sa interseksyon ng Imperial Route 151 at ng sementadong kalsada patungo sa Sainte-Solange.
1860: Nagpasya ang pamahalaang imperyal na magtatag ng mga sensitibong pasilidad militar sa Bourges—malayo sa mga hangganan—kabilang ang isang arsenal, mga pyrotechnic works, at isang pandayan ng kanyon (sa loob ng isang siglo at kalahati, ang mga aktibidad na ito ay nakaakit ng malaking populasyon sa Bourges at sa mga nakapalibot na bayan).
Hulyo 8, 1891: Inagurasyon ng pampublikong orasan at dalawang kampana sa tore ng simbahan, pati na rin ang "Lebon Monument" sa plasa ng bayan.
Disyembre 1893: Upang mapadali ang transportasyon ng mga tropa mula sa timog-kanluran at silangang Pransya, ang malamang na lugar ng komprontasyon sa mga Aleman, mga nagwagi sa Digmaang Franco-Prussian noong 1870, isang estratehikong linya ng riles ang itinayo mula Bourges hanggang Cosne-sur-Loire (double-track, standard gauge, na lumalagpas sa Paris); ang sangay na linya ay matatagpuan sa Saint-Germain-du-Puy. Ang linya ay malawakang ginamit noong Unang Digmaang Pandaigdig.
1946: Ang anim na pang-araw-araw na tren ng pasahero sa pagitan ng Cosne at Bourges, na hinihila ng mga steam locomotive, ay pinalitan ng mga bagon; ang linya ay ginawang iisang riles lamang.
Agosto 15, 1948: Ang istasyon ng Veaugues ay nakaranas ng pagbaba ng trapiko dahil sa pagsasara ng makitid na riles na kilala bilang "tacot" (pinamamahalaan ng Société générale des chemins de fer économiques, na nasa serbisyo mula noong 1907 sa pagitan ng La Guerche at Argent).
Mayo 1966: Itinigil ng SNCF ang serbisyo ng pasahero sa linya ng Bourges-Cosne at pinalitan ang mga bagon ng mga bus; ang seksyon ng linya ng Veaugues-Sancerre ay binuwag.
Hunyo 24, 1987: Itinigil ang serbisyo ng kargamento sa pagitan ng Bourges at Veaugues.
Hulyo 18, 2000: Pagtigil sa operasyon ng linya ng Saint-Germain-du-Puy patungong Cosne-Cours-sur-Loire na nagbigay ng serbisyo sa pasahero mula 1893 hanggang 1966. Ang istasyon, na pinapatakbo bilang isang café, ay isang hindi pinamamahalaang hintuan sa linya ng Vierzon patungong Saincaise na pinaglilingkuran ng mga tren sa network ng TER Centre-Val de Loire.
Ekonomiya
[baguhin | baguhin ang wikitext]Dinamikong umuunlad ang lokal na ekonomiya, lalo na dahil sa sonang industriyal.
Ang kompanyang Vicat ay may yunit ng produksyon ng kongkreto.
Ang ekonomiya ay nakatuon din sa agrikultura at pag-aalaga ng hayop, na maaaring ibenta sa pamilihan.
Mga lugar at monumento
[baguhin | baguhin ang wikitext]- Ang simbahang Saint-Germain, na may dalawang tore na nakabalangkas sa harapan, ay itinayo noong 1856.
Ang dating "Château de Villemenard," na itinayo noong ika-15 at ika-16 na siglo, ay isang kastilyong istilong Renaissance mula sa panahon ni Louis XII. Nagtatampok ito ng dalawang bakuran: ang isa ay pinatibay, na nagpoprotekta sa mga gusaling tirahan, at ang isa naman ay bumubuo ng isang malaking patyo na naglalaman ng mga gusaling sakahan. Hindi ito dapat ipagkamali sa isa pang "Château de Villemenard" malapit sa Vignoux-sur-Barangeon, na nasakop ni Marshal de la Châtre (isang Leaguer) noong 1589.
Ang lupain ng Villemenard, isa sa mga viscounty ng Septaine de Bourges, ay, sa ilalim ng Ancien Régime, isang fief na nakasalalay sa barony ng Maubranches. Ito ay pagmamay-ari ng ilang maharlikang pamilya sa agarang bilog nina Duke Jean de Berry o Haring Charles VII at Louis XI. Ang mga "panginoon nina Villemenard at Saint-Germain-du-Puy" ay sa simula ay ang pamilyang Pelourde noong ika-14 na siglo (pag-aari ni Simon de Pelourde noong 1312), pagkatapos ay ang makapangyarihang pamilyang de Bar de Baugy noong ika-15 siglo (sinasabing namatay doon si Denys de Bar, Obispo ng Tulle at Saint-Papoul, noong 1517), pagkatapos, noong bandang 1580, ang pamilyang Cousin, na sinundan ng pamilyang Fradet (na nagmamay-ari rin ng Châteaumeillant noong ika-17 at ika-18 siglo).
Si Jean II de Bar, anak ni Jean I de Bar, valet ni Duke Jean de Berry, ay minana ang kalahating-fief ni Villemenard at, noong 1435, binili ang kabilang kalahati ng lupain. Si Thaumas de la Thaumassière, isang historyador ni Berry, ay iniuugnay ang pagtatayo ng manor ng Villemenard sa kanya. Isa sa mga tagapagmana ng huli, si Pierre de Bar, eskudero at valet ni Haring Charles VII, panginoon ng Villemenard at Saint-Germain-du-Puy, ay nakakuha ng maharlikang pahintulot upang gawing isang tunay na pinatibay na kastilyo ang kanyang tirahan.
Sa mga sumunod na siglo, hinati-hati ang lupain, at ang mga gusali ay ginawang bukid at tahanan ng mga bata, na siyang nagligtas sa kanila.
Ang kasalukuyang may-ari ay nagsasagawa ng pagpapanumbalik ng gusali, na ngayon ay ginagamit nang higit pa alinsunod sa marangal nitong pinagmulan bilang isang lugar para sa mga eksibisyon at isang teatro.
Ang Kolonya ng mga Piitan sa Agrikultura
[baguhin | baguhin ang wikitext]Sa Val d'Yèvre, ang dating kinaroroonan ng kolonya ng mga bilangguan sa agrikultura, isang grupo ng mga gusali noong ika-19 na siglo ang nakatayo pa rin, gawa sa bato na pinalamutian ng ladrilyo, na may mga arko na butas, at itinayo ayon sa mga plano ng arkitekto na si Léonard Hippolyte Roger.
Ang mga gusaling ito ay nilayon upang maging tahanan, sa isang 412-ektaryang lupain, ang kolonya ng mga bilangguan sa agrikultura na binuksan noong 1847 ni Charles Lucas (abogado), Inspector General of Prisons. Ang "eksperimentong kolonya" na ito ay ang pangunahing layunin nito ay ang rehabilitasyon ng mga menor de edad sa pamamagitan ng trabaho (mga kabataang may edad 7 hanggang 15 na sinentensiyahan ng mga termino ng bilangguan sa pagitan ng 6 na buwan at 2 taon, pati na rin ang mga napawalang-sala dahil sa "kakulangan ng pag-unawa"). Ang ideya ay upang makamit, ayon sa prinsipyo, "Ang reporma ng bata sa pamamagitan ng lupain at ng lupa sa pamamagitan ng bata."
Sa unang bahagi ng pag-iral nito, ito ay tahanan sa pagitan ng 270 at 440 na mga kolonista.
Sa France, ang pagbubukas nito ay sinundan, matapos ang pagpapatibay ng Corne Law noong Agosto 5, 1850, ng 25 iba pang opisyal na kolonya (pribado o pampubliko) na halos kapareho nito. Matagumpay na naalis ng pamayanan ang 220 ektarya ng latian (tinatawag ding palus o paluds), ang pinagmumulan ng maraming sakit tulad ng malaria, pati na rin ang pagpapaunlad ng 180 ektarya ng lupang sakahan, 9 na ektarya ng kakahuyan, at 3 ektarya ng mga ubasan, na nakakalat sa mga komyun ng Saint-Germain-du-Puy, Osmoy, Moulins-sur-Yèvre, at Savigny-en-Septaine.
Noong Setyembre 15, 1852, ang "kolonya" ay dinalaw ni Louis-Napoléon Bonaparte, ang Pangulo ng Republika noon at ang magiging Napoleon III, nang siya ay dumating upang pasinayaan ang linya ng riles sa pagitan ng Bourges at Nevers. Ang institusyong ito, na sa simula ay pribado, ay naging pampubliko noong 1872 nang ito ay makuha ng Ministry of Justice ng Ikatlong Republika.[2]
Pagkatapos ng Ikalawang Imperyo, ang mga pananaw hinggil sa layunin ng pagkakakulong ay umunlad: mula sa purong panunupil patungo sa parusa-bilang-edukasyon. Regular na iniuulat ng mga pahayagan ang maraming kritisismo tungkol sa pagmamaltrato na naranasan sa maraming sentro ng detensyon ng mga kabataan. Bilang resulta, nabawasan ang bilang ng mga batang bilanggo, at ang mga institusyon ay nakaranas ng tumitinding kahirapan sa pananalapi; marami ang napilitang magsara. Kaya, ang sentro ng detensyon ng mga kabataan ng Val d'Yèvre ay tumigil sa operasyon noong 1924-1925, pagkatapos ng mahigit 70 taon ng operasyon. Ang mga gusali ay naibenta sa subasta. Ang hustisya ng mga kabataan sa Pransiya ay pumapasok sa isang bagong panahon.
Iba pa
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ang gilingan ng Rabot sa Fenestrelay, sa Ilog Yèvre: ang pinakamaagang kilalang gusali ay mula pa noong ika-16 na siglo (pribadong ari-arian: ang Vieux-Moulin inn).
Ang bahay-koreo sa Pont-Réau, sa kahabaan ng National Route 151, ay naging pribadong ari-arian nang ang mga bahay-koreo ay inalis noong 1873.
Ang simbahan ng Saint-Germain noong ika-19 na siglo.
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ "Répertoire national des élus: les maires" (sa wikang Pranses). data.gouv.fr, Plateforme ouverte des données publiques françaises. 13 September 2022.
- ↑ Archives départementales du Cher. Série Y.
Bibliograpiya
[baguhin | baguhin ang wikitext]- Carte archéologique de la Gaule - le Cher 18 par Jean-François Chevrot et Jacques Troadec, Paris, 1992.
- Histoire de Berry, tomes 3 et 4 par Gaspard Thaumas de la Thaumassière, sieur de Puy-Ferrand, 1868.
- Seigneurie de Villemenard : Histoire et Généalogie par Serge Borderieux, Cercle généalogique du Haut-Berry, 1987.
- Denis de Bar, 19e évêque de Tulle par L-L Niel, Curé de Naves, dans Bulletin de la Société scientifique, historique et archéologique de Corrèze, 1888.
- La colonie pénitentiaire pour enfants par Alexis Violet (accessible par Internet)
- Les colonies pénitentiaires pour jeunes détenus : des établissements irréformables par Eric Pierre, dans Revue d'histoire de l'enfance "irrégulière" (accessible via Internet)
- Jean Genet par Jacqueline Lemaître ou la vie quotidienne à la colonie pénitentiaire de Mettray. (accessible par Internet)
- Un mot sur la fondation de la colonie agricole pénitentiaire du Val d'Yèvre par Charles Lucas, 1861, 27 pages. (accessible par Internet)
- Prison verte dans les marais de l'Yèvre - Vie et œuvre de Charles Lucas par Serge Borderieux - Cercle généalogique du Haut-Berry - 1988
- Le Val d'Yèvre. Colonie agricole pénitentiaire dans les marais de Bourges. 1847-1925. Vie et œuvre de son fondateur Charles Lucas.(Mémoire de maîtrise - Histoire - Paris VII) par Chollet-Elle Jacqueline et Odile Nicole.
- La poste aux lettres et La poste aux chevaux via internet
- Les chieuvres du Berry par Maurice Maillet (témoignage et photos sur le fonctionnement de la ligne de chemin de fer Bourges-Cosne).
- Albert Pinson, chauffeur au tacot, à Veaugues par Sirius, 2009 (le Sancerrois et le Pays Fort au temps des chemins de fer économiques).