Sampolo
Sampolo Sampolu | ||
|---|---|---|
Bayan | ||
 Tanawin ng ilang bahay sa nayon | ||
| ||
  Sampolo Lokasyon ng Sampolo | ||
| Mga koordinado: 41°56′35″N 9°07′27″E / 41.9431°N 9.1242°E | ||
| Bansa |  France | |
| Rehiyon | Korsika | |
| Departamento | Timog Korsika | |
| Arrondissement | Ajaccio | |
| Pamahalaan | ||
| • Alkade (2026-2032) | Marilyne Santi | |
| Lawak | ||
| • Kabuuan | 7.14 km2 (2.76 milya kuwadrado) | |
| Taas | 800 m (2,600 tal) | |
| Pinakamataas na pook | 1,720 m (5,640 tal) | |
| Pinakamababang pook | 532 m (1,745 tal) | |
| Populasyon (2023) | ||
| • Kabuuan | 90 | |
| • Kapal | 13/km2 (33/milya kuwadrado) | |
| Postal code | 2A268/20134 | |
Ang Sampolo ay isang bayan ng Pransiya na matatagpuan sa departamento ng Timog Korsika at teritoryo ng komunidad ng Korsika. Ito ay kabilang sa mikro-rehiyon ng Talavo.
Heograpiya
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ang komyun ng Sampolo ay binubuo ng dalawang nayon, ang Sampolo at Giovicacce, na matatagpuan 2.5 km ang layo. Ang tanawin ay tipikal sa mga bundok ng Corsican, kung saan ang maquis ay unti-unting napapalitan ng kagubatan na mahigit 700 metro ang taas. Ang mga puno ng kastanyas ay umuunlad dito sa mga mainam na kondisyon.
Kakaunti lamang ang mga permanenteng residente, mga limampu lamang para sa buong komyun, ngunit ang diaspora ay nananatiling tapat sa mga ugat nito, patuloy na pinupuno ang mga bahay tuwing tag-araw.
Ang turismo ay nakakita ng ilang paglago nitong mga nakaraang taon salamat sa rutang "mare a mare" Solenzara-Porticcio, na nagdurugtong sa kanluran at silangang baybayin ng isla sa pamamagitan ng Sampolo at Giovicacce. Maraming mga guesthouse at pribadong bahay ang maaaring arkilahin.
Urbanismo
[baguhin | baguhin ang wikitext]Tipolohiya
[baguhin | baguhin ang wikitext]Noong Enero 1, 2024, ang Sampolo ay ikinategorya bilang isang munisipalidad sa kanayunan na may napakakalat na pabahay, ayon sa bagong pitong antas na iskala ng densidad ng munisipyo na tinukoy ng INSEE noong 2022. Ito ay matatagpuan sa labas ng isang urban area. Bukod pa rito, ang munisipalidad ay bahagi ng metropolitan area ng Ajaccio, kung saan ito ay isang peripheral municipality. Ang lugar na ito, na kinabibilangan ng 79 na munisipalidad, ay ikinategorya bilang may populasyon sa pagitan ng 50,000 at 200,000.
Paggamit ng lupa
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ang takip ng lupa sa munisipalidad, gaya ng ipinapakita sa European biophysical land cover database na Corine Land Cover (CLC), ay nailalarawan sa pamamagitan ng malaking presensya ng mga kagubatan at semi-natural na lugar (94.9% noong 2018), isang proporsyon na kapareho ng noong 1990 (95%). Ang detalyadong pagkasira noong 2018 ay ang mga sumusunod: kagubatan (88.5%), magkakaibang mga lugar na pang-agrikultura (5%), mga lugar na may palumpong at/o mala-damo na halaman (4.1%), mga bukas na espasyo, na may kaunti o walang halaman (2.3%).
Kasaysayan
[baguhin | baguhin ang wikitext]Natagpuan ang mga bakas ng mga sinaunang pamayanan sa isang burol na nakaharap sa nayon ng Sampolo. Malamang na nagsimula ang Sampolo sa lugar na ito, gaya ng pinatutunayan ng mga labi ng isang kapilya noong ika-5 siglo. Noong ika-11 siglo, nawalan ng populasyon ang nayon, na lumipat pababa sa dalampasigan, marahil sa Pratavone, sa munisipalidad ng Cognocoli-Monticchi. Pagkatapos, dahil sa kawalan ng seguridad at malaria, bumalik ang populasyon noong ika-15 siglo, na lumikha ng kasalukuyang nayon at nagpatuloy sa pagsasagawa ng transhumance sa pagitan ng lambak (Pratavone) at ng talampas ng Cuscione hanggang noong 1950s.
Sa pagtatapos ng ika-18 siglo, dalawang magkaribal na pamilya ang nag-ayos ng kanilang mga sarili sa simbahan ng nayon, ang isa ay sinira ang isang upuan, ang isa naman ay isang lapida.
Sa pagtatapos ng ika-19 na siglo, nagsimula ang mabagal na pagbaba ng populasyon, na nagbawas sa bilang ng mga naninirahan sa komyun mula 450 noong dekada 1880 hanggang halos 50 noong 2010. Gumamit ang mga naninirahan ng mga ruta ng emigrasyon patungo sa mga kolonya, lalo na sa Morocco, pagkatapos ng Unang Digmaang Pandaigdig, kung saan masasabing ang bawat pamilya sa Sampolo ay mayroong kahit isang miyembro hanggang dekada 1960.
Sa kasalukuyan, ang nayon ay may 63 naninirahan sa taglamig. Sa tag-araw, ang mga taong may ugat sa Sampolo ay bumabalik sa nayon, kasama ang humigit-kumulang tatlumpung kabataan.
Mga Pista sa Sampolo
[baguhin | baguhin ang wikitext]Si San Pablo, ang patron ng nayon, ay ipinagdiriwang tuwing Hunyo 29 sa pamamagitan ng isang tradisyonal na prusisyon sa nayon.
Tuwing unang Linggo ng Agosto, ginaganap ang flea market sa nayon. Dinadagsa ng mga bisita ang kaganapang ito, na nagtatampok ng mga stall na nagbebenta ng mga antigo pati na rin ang mga stall para sa mga bata at kabataan. Isang Misa na inaawit ang ipinagdiriwang sa Simbahan ng San Paulu sa araw na iyon.
Mga lugar at monumento
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ang Simbahan ng San Paulu ay muling itinayo noong ika-17 siglo at naibalik noong 1932. Ito ay napapaligiran ng isang simpleng tore ng kampanaryo, na may eleganteng piramide sa ibabaw. Sa loob, ito ay naglalaman ng isang tabernakulong marmol na ang pinto ay naglalarawan ng Birhen at Bata.
Sa simbahang ito inilibing ang apat sa limang lalaking napatay malapit sa Sampolo ng mga "tropa ng Pransiya" noong Mayo 30, 1770.
Ang bantayog ng digmaan ng bayan ay matatagpuan sa harapan ng simbahan na nakaharap sa kalsada.
Eskudo de armas
[baguhin | baguhin ang wikitext].svg)
May pahabang-patong na pares: Una, kulay abo ang hugis ng espada na ang ibabang bahagi ay may pakpak o nakabaluktot, pangalawa, kulay abo ang hugis ng rosas na pang-garden na may tangkay at dahong tuwid, pangatlo, kulay asul na hugis puno ng kastanyas o kabuuan sa kulot at mababang kulay pilak na kurba.[1]