Sistemang tatlong dominyo

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
BacteriaArchaeaEucaryotaAquifexThermotogaCytophagaBacteroidesBacteroides-CytophagaPlanctomycesCyanobacteriaProteobacteriaSpirochetesGram-positive bacteriaGreen filantous bacteriaPyrodicticumThermoproteusThermococcus celerMethanococcusMethanobacteriumMethanosarcinaHalophilesEntamoebaeSlime moldAnimalFungusPlantCiliateFlagellateTrichomonadMicrosporidiaDiplomonad
Isang punong pilohenetiko batay sa datos na rRNA na nagpapakita ng paghihiwalay ng bakterya, archaea, at mga eukaryote

Ang sistemang tatlong dominyo o three-domain system ay isang klasipikasyong biyolohikal na ipinakilala ni Carl Woese noong 1977[1][2] na hahati ng mga anyong pang-selula sa dominyong archaea, bacteria, at eukaryote. Sa partikular, ito ay nagbibigay diin sa paghihiwalay ng mga prokaryote sa mga dalawang pangkat na tinatawag na Eubacteria (ngayong Bacteria) at Archaebacteria (ngayong Archaea). Ikinatwiran ni Woese sa basehan ng mga pagkakaiba sa mga gene na 16S rRNA na ang mga dalawang pangkat na ito at ang mga eukaryote ay bawat isang lumitaw nang hiwalay mula sa ninuno na may mababang uring makinarya ng pag-unlad na henetiko na tinatawag na progenote. Upang isalamin ang mga pangunahing linya ng pinagmulan, kanyang tinrato ang bawat isa bilang sakop na hinati sa ilang mga kaharian. Sa simula ay ginamit ni Woese ang terminong kaharian upang tukuyin ang tatlong mga pangunahing pagpapangkat na pilohenetiko na ngayong tinutukoy na mga dominyo(domains) hanggang sa ang kalaunang termino ay inimbento noong 1990.[2]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]