Wikang Etrusko

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Etrusko
Perugia, Museo archeologico Nazionale dell'Umbria, cippo di Perugia.jpg
Ang Cippus Perusinus, isang tabletang bato na naglalaman ng 46 na linya ng sulating Etrusko, isa sa pinakahabahang nananatiling sulating Etrusko. Ikatlo o ikalawang siglo BK.
Katutubo saSinaunang Etruria
RehiyonTangway ng Italya
Kamatayan>20 AD[1]
Tirseniko?
  • Etrusko
alpabetong Etrusko
Mga kodigong pangwika
ISO 639-3ett
Idioma etrusco.png
Naglalaman ang artikulong ito ng mga simbolong ponetiko ng IPA Posible po kayong makakita ng mga tandang pananong, kahon, o iba pang mga simbolo imbes ng mga karakter ng Unicode dahil sa kakulangan ng suporta sa pag-render sa mga ito. Para sa isang panimulang gabay sa mga simbolong IPA, tingnan ang en:Help:IPA.

Ang Etrusko o Etruscan ( /ˈtrʌskən/ ih-TRUS-kən) [2] ay ang wika ng kabihasang Etrusko, sa Italya, sa sinaunang rehiyon ng Etruria (modernong Tuscany kasama ang kanlurang Umbria at hilagang Lazio) at sa mga bahagi ng Corsica, Emilia-Romagna, Veneto, Lombardy, at Campania . Naimpluwensiyahan ng Etrusko ang Latin ngunit kalaunan ay tuluyan nang pinalitan ito. Ang mga Etrusko ay nag-iwan ng humigit-kumulang 13,000 inskripsiyon na natagpuan sa ngayon, isang maliit lamang na minorya na may makabuluhang haba; ilang mga inskripsiyong bilinguwal na may mga teksto din sa Latin, Greek, o Fenicio; at ilang dosenang hiram na salita. Patunay mula 700 BC hanggang AD 50, ang ugnay ng mga taga-Etrurya sa iba pang wika ay patuloy na paksa ng haka-haka at pag-aaral, sa pag-iral nito bilang isang hiwalay, isa sa mga wikang Tirseniko, at ilan pang 'di-gaanong kilalang teorya.

Mga tala[baguhin | baguhin ang wikitext]

  1. 1.0 1.1 Freeman, Philip (1999). "The Survival of the Etruscan Language". Etruscan Studies 6.1 (1999): 75–84.
  2. Bauer, Laurie (2007). The Linguistics Student's Handbook. Edinburgh.