Wikang Ingles

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Ingles, Inggles
English
Pagbigkas /ˈɪŋɡlɪʃ/[1]
Rehiyon Orihinal sa Britanya
ngayo'y malawakan (tingnan sa bandang ibaba ang distribusyong pangheograpiko)
Mga katutubong
tagapagsalita
360–400 milyon  (2006)[2]
L2 speakers: 400 milyon;
bilang wikang pangdayuhan: 600–700 milyon[2]
Pamilyang wika
Mga maagang anyo:
Sistema ng pagsulat Eskritong Latin (English alphabet)
English Braille, Pinag-isang ''English Braille''
Opisyal na katayuan
Opisyal na wika sa 67 bansa
27 di-soberanong entidad
Mga kodigong pangwika
ISO 639-1 en
ISO 639-2 eng
ISO 639-3 eng
Linggwaspera 52-ABA
Anglospeak.svg
██ Mga bansa ng daigdig kung saan pangmaramihang katutubong wika ang Ingles ██ Mga bansa kung saan opisyal ang Ingles ngunit hindi pangmaramihang katutubong wika
EN (ISO 639-1)

Ang Ingles o Inggles ay isang wika na nagmula sa mga wikang Aleman na isang sangay ng Indo-Europeong pamilya ng mga wika. May malaking populasyon ng mga nanalita ng Ingles sa Estados Unidos, Nagkakaisang Kaharian, Canada, Australya, Bagong Selanda, Nigerya, Irlanda, Pilipinas, Hong Kong, Singapore at ilan pang mga bansa. Dahil sa impluwensiya ng Kaharian ng Britanya at Estados Unidos, naging lingua franca ito sa iba't ibang mga bansa. Ito'y ginagamit pangkalawakan sa mga Komonwelt at mga internasyonal na mga organisasyon. Tinatala na ang total ng mga nanalita ng Ingles bilang unang o ikalawang wika ay 500 milyon hanggang 1.8 bilyon na katao.

Mga nota[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]


Usbong Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.