Pumunta sa nilalaman

Yaroslav na Matalino

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Yaroslav na Matalino
Kapanganakan978 (Huliyano)
Kamatayan20 Pebrero 1054 (Huliyano)
  • (Vyshhorod Raion, Kyiv Oblast, Ukranya)
LibinganKatedral ng Santa Sofia, Kyiv
Trabahopolitiko
AnakAna ng Kiev
Magulang

Si Yaroslav I Vladimirovich (c. 978–20 Pebrero 1054), [1] na mas kilala bilang Yaroslav na Matalino[2], ay Grand Prince ng Kiev mula 1019 hanggang sa kanyang kamatayan noong 1054. Siya rin ay naunang Prinsipe ng Novgorod mula 1010 hanggang 1034 at Prinsipe ng Rostov mula 987 hanggang 1010, pinag-iisa ang mga pamunuan sa isang panahon. Ang pangalan ng binyag ni Yaroslav ay George pagkatapos ng Saint George.[3]

Bilang Grand Prince ng Kiev, nakatuon si Yaroslav sa patakarang panlabas, na bumubuo ng mga alyansa sa mga bansang Scandinavia at nagpapahina sa impluwensya ng Byzantine sa Kiev. Matagumpay niyang nakuha ang lugar sa paligid ng kasalukuyang Tartu, Estonia, na nagtatag ng kuta ng Yuryev, at pinilit ang mga kalapit na rehiyon na magbigay pugay. Ipinagtanggol din ni Yaroslav ang kanyang estado laban sa mga nomadic na tribo tulad ng Pechenegs sa pamamagitan ng pagtatayo ng isang linya ng mga kuta. Siya ay isang patron ng kulturang pampanitikan, na nag-sponsor ng pagtatayo ng Saint Sophia Cathedral noong 1037 at nagtataguyod ng unang gawain ng Old East Slavic literature ni Hilarion ng Kiev.

Ikinasal si Yaroslav kay Ingegerd Olofsdotter noong 1019 at nagkaroon ng ilang anak na ikinasal sa mga dayuhang maharlikang pamilya. Ang kanyang mga anak mula sa kanyang ikalawang kasal ay nagpatuloy upang mamuno sa iba't ibang bahagi ng Kievan Rus'. Si Yaroslav ay kilala sa pagtataguyod ng pagkakaisa sa kanyang mga anak at pagbibigay-diin sa kahalagahan ng pamumuhay sa kapayapaan. Pagkatapos ng kanyang kamatayan, inilagay ang kanyang katawan sa isang sarcophagus sa loob ng Saint Sophia's Cathedral, ngunit kalaunan ay nawala o ninakaw ang kanyang mga labi. Kasama sa pamana ni Yaroslav ang pagtatatag ng ilang bayan at pagkakaroon ng maraming monumento at institusyon na ipinangalan sa kanya.

Pag-akyat sa trono[baguhin | baguhin ang wikitext]

Isang paglalarawan ni Yaroslav the Wise mula sa Granovitaya Palata .

Ang mga unang taon ng buhay ni Yaroslav ay halos hindi kilala. Isa siya sa maraming anak ni Vladimir the Great, marahil ang pangalawa niya kay Rogneda ng Polotsk, [4] bagaman ang kanyang aktwal na edad (tulad ng nakasaad sa Primary Chronicle at pinatunayan ng pagsusuri sa kanyang balangkas noong 1930s) ay maglalagay sa kanya sa mga bunsong anak. ng Vladimir.

Iminungkahi na siya ay isang anak na ipinanganak sa labas ng kasal pagkatapos ng diborsyo ni Vladimir kay Rogneda at kasal kay Anna Porphyrogenita, o kahit na siya ay anak ni Anna Porphyrogenita mismo. Ang Pranses na mananalaysay na si Jean-Pierre Arrignon ay nangangatuwiran na siya nga ay anak ni Anna, dahil ito ang magpapaliwanag sa kanyang pakikialam sa mga gawaing Byzantine noong 1043.

Higit pa rito, ang pagiging ina ni Yaroslav ni Rogneda ng Polotsk ay kinuwestiyon ni Mykola Kostomarov noong ika-19 na siglo. Kilalang-kilala si Yaroslav sa mga alamat ng Norse sa ilalim ng pangalang Jarisleif the Lame; ang kanyang maalamat na pagkapilay (marahil ay nagreresulta mula sa isang sugat sa palaso) ay pinatunayan ng mga siyentipiko na nagsuri sa kanyang mga labi. [kailangan ng pagsipi]

Sa kanyang kabataan, si Yaroslav ay ipinadala ng kanyang ama upang mamuno sa hilagang lupain sa paligid ng Rostov. Inilipat siya sa Veliky Novgorod, bilang nararapat sa isang senior na tagapagmana ng trono, noong 1010. Habang naninirahan doon, itinatag niya ang bayan ng Yaroslavl (sa literal, "Yaroslav's") sa Volga River. Ang kanyang mga relasyon sa kanyang ama ay tila nahirapan, at lumala lamang sa balita na ipinamana ni Vladimir ang trono ng Kievan sa kanyang nakababatang anak na lalaki, si Boris. Noong 1014, tumanggi si Yaroslav na magbigay pugay sa Kiev at ang pagkamatay lamang ni Vladimir, noong Hulyo 1015, ay pumigil sa isang digmaan.

Sa sumunod na apat na taon, naglunsad si Yaroslav ng isang masalimuot at madugong digmaan para sa Kiev laban sa kanyang kapatid sa ama na si Sviatopolk I ng Kiev, na suportado ng kanyang biyenan, si Duke Bolesław I ang Matapang (Hari ng Poland mula 1025). Sa panahon ng pakikibaka na ito, maraming iba pang mga kapatid (Boris, Gleb, at Svyatoslav) ang brutal na pinaslang. Inakusahan ng Primary Chronicle si Sviatopolk na nagpaplano ng mga pagpatay na iyon. [5] Ang alamat na Eymundar þáttr hrings ay madalas na binibigyang kahulugan bilang pagsasalaysay ng kuwento ng pagpaslang kay Boris ng mga Varangian sa paglilingkod kay Yaroslav.

Gayunpaman, ang pangalan ng biktima ay ibinigay doon bilang Burizaf, na isa ring pangalan ng Boleslaus I sa Scandinavian sources. Kaya posible na ang Saga ay nagsasabi sa kuwento ng pakikibaka ni Yaroslav laban kay Sviatopolk (na ang mga tropa ay inutusan ng duke ng Poland), at hindi laban kay Boris. [kailangan ng pagsipi]

Tinalo ni Yaroslav si Sviatopolk sa kanilang unang labanan, noong 1016, at tumakas si Sviatopolk sa Poland. Bumalik si Sviatopolk noong 1018 kasama ang mga tropang Polish na inayos ng kanyang biyenan, sinakop ang Kiev, at itinulak si Yaroslav pabalik sa Novgorod. Nanaig si Yaroslav kay Sviatopolk, at noong 1019 ay matatag na itinatag ang kanyang pamamahala sa Kiev. Ang isa sa kanyang mga unang aksyon bilang isang dakilang prinsipe ay upang ibigay ang tapat na mga Novgorodian, na tumulong sa kanya upang makuha ang trono ng Kievan, maraming kalayaan at pribilehiyo.

Kaya, ang pundasyon ng Novgorod Republic ay inilatag. Sa kanilang bahagi, iginagalang ng mga Novgorodian si Yaroslav nang higit kaysa sa iba pang mga prinsipe ng Kievan; at ang pangunahing tirahan sa kanilang lungsod, sa tabi ng palengke (at kung saan madalas na nagpupulong ang veche) ay pinangalanang Hukuman ni Yaroslav ayon sa kanya. Marahil sa panahong ito ay ipinahayag ni Yaroslav ang unang code ng mga batas sa mga lupain ng East Slavs, ang Russkaya Pravda.

Paghahari[baguhin | baguhin ang wikitext]

Labanan sa kapangyarihan sa pagitan ng magkakapatid[baguhin | baguhin ang wikitext]

Isinasantabi ang pagiging lehitimo ng mga pag-angkin ni Yaroslav sa trono ng Kievan at ang kanyang ipinalalagay na pagkakasala sa pagpatay sa kanyang mga kapatid, si Nestor ang Kronista at kalaunan ay madalas na ipinakita sa kanya ng mga istoryador ng Russia bilang isang modelo ng kabutihan, na nag-istilo sa kanya bilang "ang Wise". [kailangan ng banggit] Ang isang hindi gaanong kaakit-akit na bahagi ng kanyang personalidad ay ipinahayag sa pamamagitan ng kanyang pagkakulong sa kanyang bunsong kapatid na si Sudislav habang buhay. Bilang tugon, ang isa pang kapatid na lalaki, si Mstislav ng Chernigov, na ang malayong kaharian ay hangganan ng North Caucasus at ang Black Sea, ay nagmadali sa Kiev.

Sa kabila ng mga reinforcements na pinamunuan ng bayaw ni Yaroslav na si Hari Anund Jacob ng Sweden (bilang Yakun - "bulag at nakasuot ng gintong suit" o "gwapo at nakasuot ng gintong suit") Mstislav ay nagdulot ng matinding pagkatalo kay Yaroslav noong 1024. Yaroslav at pagkatapos ay hinati ni Mstislav ang Kievan Rus' sa pagitan nila: ang lugar na nakaunat sa silangan mula sa Dnieper River, kasama ang kabisera sa Chernigov, ay ibinigay kay Mstislav hanggang sa kanyang kamatayan noong 1036.

Mga kaalyado sa baybayin ng Baltic[baguhin | baguhin ang wikitext]

Sa kanyang patakarang panlabas, umasa si Yaroslav sa isang alyansa ng Scandinavian at sinubukang pahinain ang impluwensya ng Byzantine sa Kiev. Ayon kay Heimskringla, si Olaf the Swede ay nakipag-alyansa kay Yaroslav, kahit na ang alyansa ay hindi nagustuhan sa Sweden, upang magdeklara ng digmaan laban kay Olaf II ng Norway. Ito ay tinatakan noong 1019 nang pinakasalan ni Haring Olof ng Sweden ang kanyang anak kay Yaroslav sa halip na ang haring Norwegian. Nagdulot iyon ng mga protesta sa Sweden dahil gusto ng mga Swedes na ibalik ang kontrol sa kanilang mga nawalang teritoryo sa silangan at magdala ng parangal mula kay Kievan Rus', tulad ng ginawa ng kanyang ama na si Eric the Victorious, ngunit pagkatapos ng mga taon ng digmaan laban sa Norway, wala nang kapangyarihan ang Sweden na mangolekta ng mga regular na pagkilala mula sa Kievan Rus', ayon kay Heimskringla. Noong 1022, pinatalsik si Olaf at pinilit na bigyan ng kapangyarihan ang kanyang anak na si Anund Jakob.

Matapang niyang ipinagtanggol ang mga bansa sa Silangan mula sa mga mananakop, na tinitiyak ang mga interes ng militar ng Sweden.

Sa isang matagumpay na pagsalakay ng militar noong 1030, nakuha niya ang Tartu, Estonia at pinangalanan itong Yuryev [6] (pinangalanan pagkatapos ng Yury, ang patron saint ni Yaroslav) at pinilit ang nakapalibot na County ng Ugandi na magbayad ng taunang pagkilala.

Noong 1031, nasakop niya ang mga lungsod ng Cherven mula sa mga Polo na sinundan ng pagtatayo ng Sutiejsk upang bantayan ang mga bagong nakuhang lupain. Noong c.1034 si Yaroslav ay nagtapos ng isang alyansa sa Polish na si Haring Casimir I na Tagapagbalik, na tinatakan ng kasal ng huli sa kapatid ni Yaroslav, si Maria.

Ang panganay na anak ni Yaroslav, si Vladimir, ay namuno sa Novgorod mula 1034 at pinangangasiwaan ang mga relasyon sa hilaga.

Nang maglaon sa paghahari ni Yaroslav, mga c.1035, si Ingvar the Far-Travelled, Anund Jakob's jarl, ay nagpadala ng mga sundalong Swedish sa Kievan Rus dahil sa anak ni Olof na gustong tumulong sa kaalyado ng kanyang ama na si Yaroslav sa kanyang mga digmaan laban sa Pechenegs at Byzantines. Nang maglaon, noong c.1041 sinubukan ni Anund Jakob na muling itatag ang kontrol ng Swedish sa mga ruta ng kalakalan sa Silangan at muling buksan ang mga ito. [7] Ang Georgian annals ay nag-uulat ng 1000 lalaki na papasok sa Georgia ngunit ang orihinal na puwersa ay malamang na mas malaki, humigit-kumulang 3,000 lalaki. [8]

Ang kapalaran ni Ingvar ay hindi alam, ngunit malamang na siya ay nahuli sa labanan sa panahon ng mga kampanyang Byzantine o napatay, diumano noong 1041. Isang barko lamang ang bumalik sa Sweden, ayon sa alamat. [9]

Kampanya laban sa Byzantium[baguhin | baguhin ang wikitext]

Iniharap ni Yaroslav ang kanyang pangalawang direktang hamon sa Constantinople noong 1043, nang ang isang flotilla ng Rus na pinamumunuan ng isa sa kanyang mga anak ay lumitaw malapit sa Constantinople at humingi ng pera, na nagbabanta na aatakehin ang lungsod kung hindi man. Anuman ang dahilan, tumanggi ang mga Griyego na magbayad at mas piniling lumaban. Natalo ng Rus' flotilla ang Byzantine fleet ngunit halos nawasak ng bagyo at bumalik sa Kiev na walang dala. [10]

11th-century fresco ng Saint Sophia's Cathedral, Kiev, na kumakatawan sa mga anak na babae ni Yaroslav I, kung saan malamang si Anne ang bunso. Ang iba pang mga anak na babae ay sina Anastasia, asawa ni Andrew I ng Hungary ; Elizabeth, asawa ni Harald Hardrada ; at posibleng si Agatha, asawa ni Edward the Exile .

Pagprotekta sa mga naninirahan sa Dnieper mula sa Pechenegs[baguhin | baguhin ang wikitext]

Upang ipagtanggol ang kanyang estado mula sa mga Pecheneg at iba pang mga nomadic na tribo na nagbabanta dito mula sa timog, nagtayo siya ng isang linya ng mga kuta, na binubuo ng Yuriev, Bohuslav, Kaniv, Korsun, at Pereyaslavl. Upang ipagdiwang ang kanyang mapagpasyang tagumpay laban sa Pechenegs noong 1036, na pagkatapos noon ay hindi naging banta sa Kiev, itinaguyod niya ang pagtatayo ng Saint Sophia Cathedral noong 1037. [11]

Noong 1037, itinayo ang mga monasteryo ng Saint George at Saint Irene, na pinangalanan sa mga patron santo ni Yaroslav at ng kanyang asawa. Ang ilang nabanggit at iba pang mga bantog na monumento ng kanyang paghahari tulad ng Golden Gate ng Kiev ay nawasak sa panahon ng pagsalakay ng Mongol sa Rus', ngunit kalaunan ay naibalik.

Pagtatatag ng batas[baguhin | baguhin ang wikitext]

Si Yaroslav ay isang kilalang patron ng kultura at pag-aaral ng panitikan. Noong 1051, mayroon siyang isang Slavic na monghe, si Hilarion ng Kiev, na nagpahayag ng metropolitan na obispo ng Kiev, kaya hinahamon ang tradisyon ng Byzantine ng paglalagay ng mga Griyego sa mga episcopal seees. Ang diskurso ni Hilarion kay Yaroslav at sa kanyang ama na si Vladimir ay madalas na binabanggit bilang ang unang akda ng panitikang Old East Slavic.

Buhay ng pamilya at angkan[baguhin | baguhin ang wikitext]

Noong 1019, pinakasalan ni Yaroslav si Ingegerd Olofsdotter, anak ni Olof Skötkonung, ang hari ng Sweden. [12]Maling banggit (Nawawala ang pangsara na </ref> para sa <ref> tag); $2

Tatlong iba pang anak na lalaki—sina Iziaslav I, Sviatoslav II, at Vsevolod I—ay sunod-sunod na naghari sa Kiev. Ang mga bunsong anak ni Yaroslav ay sina Igor Yaroslavich (1036–1060) ng Volhynia at Vyacheslav Yaroslavich (1036–1057) ng Principality of Smolensk. Halos walang impormasyon tungkol kay Vyacheslav. Ang ilang mga dokumento ay nagpapahiwatig ng katotohanan ng pagkakaroon niya ng isang anak na lalaki, si Boris Vyacheslavich, na hinamon ang Vsevolod I noong 1077–1078.

Libingan[baguhin | baguhin ang wikitext]

Ang sarcophagus ni Yaroslav the Wise.

Kasunod ng kanyang kamatayan, ang katawan ni Yaroslav the Wise ay inilibing sa isang puting marmol na sarcophagus sa loob ng Saint Sophia's Cathedral. Noong 1936, binuksan ang sarcophagus at natagpuang naglalaman ng mga labi ng kalansay ng dalawang indibidwal, isang lalaki at isang babae. Ang lalaki ay determinado na maging Yaroslav. Ang pagkakakilanlan ng babae ay hindi kailanman naitatag. Ang sarcophagus ay muling binuksan noong 1939 at ang mga labi ay inalis para sa pagsasaliksik, na hindi naidokumento bilang ibinalik hanggang 1964.[13][14]

Noong 2009, ang sarcophagus ay binuksan at nakakagulat na natagpuan na naglalaman lamang ng isang balangkas, iyon ng isang babae. Tila ang mga dokumento na nagdedetalye ng 1964 reinterment ng mga labi ay huwad para itago ang katotohanan na ang mga labi ni Yaroslav ay nawala. Ang kasunod na pagtatanong sa mga indibidwal na kasangkot sa pagsasaliksik at muling pagkulong ng mga labi ay tila tumutukoy sa ideya na ang mga labi ni Yaroslav ay sadyang itinago bago ang pananakop ng mga Aleman sa Ukraine at pagkatapos ay tuluyang nawala o ninakaw at dinala sa Estados Unidos, kung saan maraming sinaunang relihiyon. Ang mga artifact ay inilagay upang maiwasan ang "maltrato" ng mga komunista.

Legasiya[baguhin | baguhin ang wikitext]

Apat na bayan sa apat na bansa ang ipinangalan kay Yaroslav, tatlo sa mga ito ay itinatag din niya: Yaroslavl (sa Russia ngayon), Jarosław sa Poland, Yuryev (ngayon Bila Tserkva, Ukraine), at isa pang Yuryev kapalit ng nasakop na Tarbatu (ngayon ay Tartu) sa pagitan 1030 at 1061 sa Estonia. Kasunod ng kaugaliang Ruso sa pagbibigay ng pangalan sa mga bagay na militar tulad ng mga tangke at eroplano ayon sa mga makasaysayang numero, ang helmet na isinusuot ng maraming sundalong Ruso noong Digmaang Crimean ay tinawag na "Helmet of Yaroslav the Wise". Ito ang kauna-unahang pointed helmet na ginamit ng modernong hukbo, bago pa man magsuot ng pointed helmet ang mga tropang Aleman.

Noong 2008, nauna si Yaroslav (na may 40% ng mga boto) sa kanilang pagraranggo ng "aming pinakadakilang mga kababayan" ng mga manonood ng palabas sa TV na Velyki Ukraintsi. Pagkatapos, sinabi ng isa sa mga producer ng The Greatest Ukrainians na nanalo lamang si Yaroslav dahil sa manipulasyon ng boto at na (kung napigilan iyon) ang tunay na unang puwesto ay iginawad kay Stepan Bandera.[15]


Noong 2003, isang monumento kay Yaroslav the Wise ang itinayo sa Kyiv, Ukraine. Ang mga tagalikha ng monumento ay sina Boris Krylov at Oles Sydoruk. Mayroon ding Yaroslavska Street sa Kiev, at may iba't ibang kalye na ipinangalan sa kanya sa mga lungsod sa buong Ukraine.

Ang Yaroslav Mudryi National Law University sa Kharkiv ay ipinangalan sa kanya.

Ang Iron Lord ay isang tampok na pelikula noong 2010 batay sa maagang buhay ni Yaroslav bilang isang prinsipe ng rehiyon sa hangganan.

Noong Disyembre 12, 2022, sa Araw ng Konstitusyon ng Russian Federation, isang monumento kay Yaroslav the Wise ang ipinakita sa site malapit sa Novgorod Technical School. Ang may-akda ng monumento ay iskultor Sergey Gaev.[16]

Pagpupuri[baguhin | baguhin ang wikitext]

 Si Yaroslav ay pinakaunang pinangalanang santo ni Adam ng Bremen sa kanyang "Deeds of Bishops of the Hamburg Church" noong 1075, ngunit hindi siya pormal na na-canonized. [kailangan ng banggit] Noong 9 Marso 2004, sa kanyang ika-950 na anibersaryo ng kamatayan ay isinama siya sa kalendaryo ng mga santo ng Ukrainian Orthodox Church (Moscow Patriarchate). [kailangan ng banggit] Noong 8 Disyembre 2005, idinagdag ni Patriarch Alexy II ng Moscow ang kanyang pangalan sa Menologium bilang isang lokal na santo. Noong 3 Pebrero 2016, ang Konseho ng mga Obispo ng Russian Orthodox Church na ginanap sa Moscow ay nagtatag ng pagsamba sa buong simbahan kay Yaroslav bilang isang lokal na santo.

Mga Sanggunian[baguhin | baguhin ang wikitext]

  1. Olafr svænski gifti siðan Ingigierði dottor sina Iarizleifi kononge syni Valldamars konongs i Holmgarðe (Fagrskinna ch. 27). Also known as Jarisleif I. See Google books
  2. Raffensperger, Christian; Pevny, Olenka (1 Hunyo 2021). "Revising Kyivan Rus' for the Twenty-First Century. Christian Raffensperger and Olenka Pevny". PostgraduateKMA. Nakuha noong 13 Marso 2024.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (link) (1:13:10)
  3. "Yaroslav I (prince of Kiev) - Britannica Online Encyclopedia". Britannica.com. Nakuha noong 2012-04-07.{{cite ensiklopedya}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  4. Yaroslav the Wise in Norse Tradition, Samuel Hazzard Cross, Speculum, Vol. 4, No. 2 (Apr., 1929), 177.
  5. "Princes Boris and Gleb". 2008-10-07. Inarkibo mula sa ang orihinal noong 2008-10-07. Nakuha noong 2020-06-12.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  6. Tvauri, Andres (2012). The Migration Period, Pre-Viking Age, and Viking Age in Estonia. pp. 33, 59, 60. Nakuha noong 27 Disyembre 2016.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  7. "Vittfarne expedition - Viking-Nevo".
  8. "Vikings… in Georgia?".
  9. "Yngvars saga víðförla".
  10. Plokhy (Disyembre 2015). The gates of Europe : a history of Ukraine. Basic Books. pp. 37–38. ISBN 978-0-465-05091-8.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  11. "Saint Sophia's Cathedral: Sarcophagus of Prince Yaroslav the Wise", Atlas Obscura, nakuha noong 10 Disyembre 2022{{citation}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  12. Winroth, Anders (2016). The age of the Vikings. Princeton. p. 50. ISBN 978-0-691-16929-3. OCLC 919479468.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (link) CS1 maint: location missing publisher (link)
  13. "Таємниці саркофагу Ярослава Мудрого". istpravda.com.ua. Nakuha noong 31 Marso 2018.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  14. Plokhy, S. (30 Mayo 2017). "Chapter 5: Keys to Kyiv". The Gates of Europe: A History of Ukraine. Basic Books.{{cite book}}: CS1 maint: date auto-translated (link)
  15. BBC dragged into Ukraine TV furore, BBC News (5 June 2008)
  16. "В Великом Новгороде открыли памятник Ярославу Мудрому". tass.ru. 2022-12-12.{{cite web}}: CS1 maint: date auto-translated (link)

Mga panlabas na link[baguhin | baguhin ang wikitext]

Yaroslav I the Wise
Kapanganakan: 978 Kamatayan: 1054
Mga Pangmaharlikang Pamagat
Bagong katawagan Prince of Rostov
996–1010
Susunod:
{{{after}}}
Sinundan:
{{{before}}}
Prince of Novgorod
1010–1034
Susunod:
{{{after}}}
Sinundan:
{{{before}}}
Grand Prince of Kiev
1019–1054
Susunod:
{{{after}}}

Padron:National symbols of Ukraine