Guanine

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Guanine
Guanin.svg
Guanine-3D-balls.png
Guanine-3D-vdW.png

Mga pangkilala (panturing)

Bilang ng CAS [73-40-5]
DrugBank DB02377
KEGG C00242
ChEBI CHEBI:16235
RTECS number MF8260000
Larawang 3D ng Jmol Unang Larawan
Mga pag-aaring katangian
Pormulang Tipik C5H5N5O
Bigat pangmolar 151.13 g/mol
Ayos White amorphous solid.
Densidad 2.2 g/cm3 (calculated)
Puntong natutunaw

360 °C (633.15 K) decomp.

Puntong kumukulo

Sublimes

Solubilidad sa tubig Insoluble.
Acidity (pKa) 3.3 (amide), 9.2 (secondary), 12.3 (primary)[1]
Mga panganib
Pangunahing hasard Irritant.
NFPA 704
NFPA 704.svg
1
1
0
Flash point Non-flammable.
Related compounds
Related compounds Cytosine; Adenine; Thymine; Uracil
 Y (ano ba ito?)  (patunayan)
Maliban na lamang kung itinala ang kabaligtaran, ibinigay ang datos para sa mga materyal sa kanilang pamantayang estado (sa 25 °C, 100 kPa)
Infobox references

Ang Guanine (G) ay isa sa apat na pangunahing mga nucleobase na matatagpuan sa mga asidong nukleiko na DNA at RNA na ang iba ang adenine, cytosine, at thymine(uracil sa RNA). Sa DNA, ang guanine ay kapares ng cytosine. Sa pormulang C5H5N5O, ang guanine ay isang deribatibo ng purine na binubuyo ng magkasanib(fused) na singsing na sitemang pyrimidine-imidazole ring na may magkadugtong na mga dobleng bigkis. Sa pagiging hindi saturado, ang bisikliko ay planar. Ang guanine nucleoside ay tinatawag na guanosine.

Sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Dawson, R.M.C., et al., Data for Biochemical Research, Oxford, Clarendon Press, 1959.