Teoriya ng relatibidad

Mula sa Tagalog na Wikipedia, ang malayang ensiklopedya

Dalawang-dimensyunal na proyeksyon ng isang tatlong-dimensyunal na paghahambing ng pagkakabaluktot ng espasyo-oras sa Pangkalahatang relatibidad.

Tungkol ang pahinang ito sa konseptong pang-agham na relatibidad, para sa pang-pilosopiya o pang-sosyolohiyang teoriya tungkol sa relatibidad, tingnan Relatibismo.

Ang teoriya ng relatibidad, o pinapayak bilang relatibidad, ay pangkalahatang tumutukoy sa dalawang hinuha ni Albert Einstein: natatanging relatibidad at pangkalahatang relatibidad. Bagaman, kadalasang tumutukoy ang "relatibidad" sa inbariyansa ni Galileo.

Unang ginamit ni Max Planck ang katawagang "teoriya ng relatibidad" noong 1908 upang bigyan diin kung papaano ginagamit ng natatanging relatibidad (at kalaunan, pangkalahatang relatibidad) ang prinsipyo ng relatibidad.

May karagdagang midiya ang Wikimedia Commons na may kaugnayan sa/kay:

Teoriya ng relatibidad

Ang lathalaing ito na tungkol sa Pisika ay isang usbong. Makakatulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.