Émile Zola

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Si Émile Zola.

Si Émile François Zola (IPA: [emil zɔˈla]) (2 Abril 1840 – 29 Setyembre 1902)[1] ay isang pangunahing manunulat ng Pransiya at ang pinaka mahalagang manunulat na naturalista. Bukod sa pagiging pinaka mahalagang huwaran sa pampanitikang paaralan ng naturalismo, si Zola ay isa ring mahalagang tagapag-ambag sa kaunlaran ng naturalismong pangteatro. Isa siyang pangunahing pigura sa liberalisasyong pampulitika ng Pransiya, at gayon din sa eksonerasyon o pagpapalaya kay Alfred Dreyfus, isang opisyal ng hukbong-katihan na nakatanggap ng maling pagbibintang at nahatulan ng hukuman na mabilanggo, na ipinahayag sa kilalang ulo ng balita na pampahayagan na J'Accuse.

Mga akda ni Émile Zola[baguhin]

  • Contes á Ninon, (1864)
  • La Confession de Claude (1865)
  • Thérèse Raquin (1867)
  • Madeleine Férat (1868)
  • Le Roman Experimental (1880)
  • Les Rougon-Macquart
    • La Fortune des Rougon (1871)
    • La Curée (1871–72)
    • Le Ventre de Paris (1873)
    • La Conquête de Plassans (1874)
    • La Faute de l'Abbé Mouret (1875)
    • Son Excellence Eugène Rougon (1876)
    • L'Assommoir (1877)
    • Une Page d'amour (1878)
    • Nana (1880)
    • Pot-Bouille (1882)
    • Au Bonheur des Dames (1883)
    • La Joie de vivre (1884)
    • Germinal (1885)
    • L'Œuvre (1886)
    • La Terre (1887)
    • Le Rêve (1888)
    • La Bête humaine (1890)
    • L'Argent (1891)
    • La Débâcle (1892)
    • Le Docteur Pascal (1893)
  • Les Trois Villes
    • Lourdes (1894)
    • Rome (1896)
    • Paris (1898)
  • Les Quatre Evangiles
    • Fécondité (1899)
    • Travail (1901)
    • Vérité (1903, published posthumously)
    • Justice (unfinished)

Mga sanggunian[baguhin]

Mga kawing na panlabas[baguhin]



TalambuhayPransiya Ang lathalaing ito na tungkol sa Talambuhay at Pransiya ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.