Puso (anatomiya)

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Puso ng tao.
Ang anatomiya ng puso ng tao: 1. superior vena cava, 2. arteryong pulmonaryo, 3. benang pulmonaryo, 4.balbulang mitral, 5. balbulang ayortiko, 6. kaliwang bentrikulo, 7. kanang bentrikulo, 8. kaliwang atriyum, 9. kanang atriyum, 10. ayorta, 11. balbulang pulmonaryo, 12. balbulang trikuspid, and 13. inferior vena cava.
Ang anatomiya ng puso ng isang aso: 1. kaliwang bentrikulo, 2. paraconal interventricular groove, 3. kanang bentrikulo, 4. arterial cone, 5. pulmonal trunc, 6. ligamantong artyeral, 7. arkong ayortiko, 8. brachiocephalic trunc, 9. kaliwang arteryong subclavian artery, 10 kanang awrikulo, 11. kaliwang awrikulo, 12 coronal groove, at 13. mga benang pulmonal.
Apikal4D.gif

Ang puso ay isang organong muskular na may tungkuling mag-bomba ng dugo palagos sa mga daluyang ugat sa pamamagitan ng paulit-ulit at maindayog na mga pintig, o kahalintulad na mga kayarian sa mga annelid, mollusk, at arthropod.[1] Ang salitang cardiac (Ingles) (tulad halimbawa ng cardiology, na mula rin sa wikang Ingles) ay nangangahulugang "may kaugnayan sa puso" at nagmula sa wikang Griyegong καρδία, kardia, o puso. Binubuo ang puso ng mga masel na pampuso, isang tisyu ng masel na kusang gumagalaw na mag-isa na natatagpuan lamang sa loob ng kasangkapang ito ng katawan.[2] Pipintig nang may humigit-kumulat sa 2.5 bilyong beses sa kahabaan ng buhay na may 66 taon ang karaniwang puso ng tao.

Tingnan din[baguhin | baguhin ang batayan]

Talasanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

Wikipedia-logo-en.png
Tingnan ang katumbas na artikulo sa English Wikipedia para sa mas malawak na pagtalakay ng paksang ito.