Platon

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
(Idinirekta mula sa Plato (pilosopo))
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Plato

Plato: kopya ng bustong nililok ni Silanion
Ipinanganak c. 428–427 BC[1]
Athens
Namatay c. 348–347 BC (may edad na c. 80)
Athens
Nasyonalidad Griyego
Panahon Sinaunang pilosopiya
Rehiyon Pilosopiya ng Kanluran
Eskwela ng pilosopiya Platonismo
Mga pangunahing interes Retorika, sining, panitikan, epistemolohiya, katarungan, pagpapahalaga, politika, edukasyon, pamilya, militarismo
Mga kilalang ideya Teoriya ng mga Porma, ideyalismong Platoniko, realismong Platoniko, hiperuranion, metaxy, khôra

Si Plato o Platon (play /ˈplt/; Griyego: Πλάτων, Plátōn, "malawak", "malapad", "maluwang", "pangkalahatan";[2] 424/423 BCE[a] – 348/347 BCE) ay isang klasikong Griyegong pilosopo, matematiko, estudyante ni Socrates, manunulat ng mga pilosopikal na dialogo, at tagapagtatag ng Akademyang Platoniko sa Atenas na unang institusyon ng mas mataas na pagkatuto sa Kanluraning daigdig. Kasama ng kanyang tagapagturong si Socrates, at kanyang estudyanteng si Aristotle, si Plato ay tumulong sa paglalagay ng mga pundasyon ng pilosopiyang Kanluranin at agham.[3][4] Ang sopistikasyon ni Plato bilang isang manunulat ay ebidente sa kanyang mga dialogong Sokratiko: 36 mga dialogo at 13 mga lihan na itinuro sa kanya. [5] Ang mga dialogo ni Plato ay ginamit upang ituro ang isang saklaw ng mga paksa kabilang ang pilosopiya, lohika, retorika, at matematika. Si Plato ang isa sa pinakamahalagang tagapagtatag na pigura ng pilosopiyang Kanluranin.

Mga sanggunian[baguhin]

  1. St-Andrews.ac.uk, St. Andrews University
  2. Diogenes Laertius 3.4; p. 21, David Sedley, Plato's Cratylus, Cambridge University Press 2003; Seneca, Epistulae, VI, 58, 30: illi nomen latitudo pectoris fecerat.
  3. "Plato". Encyclopaedia Britannica. (2002).
  4. A. N. Whitehead:

    The safest general characterization of the European philosophical tradition is that it consists of a series of footnotes to Plato. I do not mean the systematic scheme of thought which scholars have doubtfully extracted from his writings. I allude to the wealth of general ideas scattered through them. Process and Reality p. 39

  5. Irwin, T. H., "The Platonic Corpus" in Fine, G. (ed.), The Oxford Handbook of Plato (Oxford University Press, 2011), pp. 63–64 and 68–70.