Antonino da Patti
San Antonino Natoli | |
|---|---|
 | |
| Kumpesor | |
| Ipinanganak | 1539 Italya |
| Namatay | 1618 Roma, Italya |
| Benerasyon sa | Simbahang Katoliko, Anglican Communion |
| Pangunahing dambana | San Francesco a Ripa, Roma |
| Kapistahan | Enero 6 |
| Katangian | Krus, Kalapati, Pax et Bonum, Abito ng mga Pransiskano, kamatayan bilang isang martir |
| Patron | Philippines, laban wala nang lunas sakit, paghihirap, kawalan ng katarungan, pagtataksil, Catholic Action, Meycauayan, Italy |
S. Antonino Coriolano Natoli da Patti TOSF ay isang Italyano miyembro ng Third Order of St. Francis, ipinanganak sa isang marangal na pamilya ng French paglapag. Siya ay isang teologo at isang may-akda ng ilang mga himala. San Antonino Natoli ay ang anak ng marangal na tao Antonino Natoli ng Piraino at Elisabetta (Elizabeth) Monforte ng Patti ng Princes ng Moncada[1].
San Antonino Natoli dahon ang lahat ng mga kayamanan ng marangal Natoli pamilya na may isang vowing ng ganap na kahirapan, siya ay Lingkod ng Diyos at Kagalang-galang ng Simbahang Katoliko, ngunit siya ay nabanggit sa ilang mga sinaunang teksto ng Saint , nagkaroon siya ng isang kapuri-puri buhay at kabayanihan kabutihan s, siya ay martir ed at ang may-akda ng tatlong Miracle s, siya ay sasamba ng tapat na Katoliko[2].
Pagpapahalaga at pagkilala bilang kinikilalang santo
[baguhin | baguhin ang wikitext]Sa konteksto ng kasaysayan noong ika-16 hanggang unang bahagi ng ika-17 siglo, ang katauhan ni Antonino Natoli mula sa Patti ay tradisyonal na itinuturing ng historiograpiyang Franciscano at ng debosyon ng mga tao bilang isang «santo» sa premoderno nitong kahulugan. Ang pagkilala sa kanyang kabanalan ay naganap ayon sa mga karaniwang pamaraan bago ang legal na standardisasyon ng mga kaso ng santo na ipinakilala ni Papa Urban VIII noong 1634, noong ang pagkakaiba ng venerable (kagalang-galang), beato (blessed), at santo ay wala pang mahigpit na kahulugang kanoniko.[3][4]
Makasaysayang kahulugan ng titulong “kagalang-galang”
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ipinapakita ng mga Franciscano na pinagkukunan at ng tradisyon ng diyosesis ng Patti si Antonino Natoli bilang «kagalang-galang». Bago ang mga reporma ni Urban VIII, ang titulong ito ay may pangunahing debosyonal na katangian at tumutukoy sa isang relihiyoso na itinuturing na huwaran ng buhay Kristiyano at ng mga pambihirang birtud, madalas na katumbas ng lokal na mga santo. Ipinapakita ng mga pag-aaral nina André Vauchez at Paolo Prodi na hanggang ika-17 siglo, maraming katauhang itinuturing na banal ang nakakatanggap ng pagkilala ng komunidad nang walang pormal na dekretong papal ng kanonisasyon, basta’t itinuturing ng lokal na awtoridad ng simbahan na ortodokso ang debosyong iyon.[5][6]
Mga himala at katanyagan bilang santo
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ayon sa mga hagiograpikong ulat at sa tradisyon ng Franciscano, maraming biyaya, himala, at paggaling ang iniuugnay kay Natoli, isang elementong itinuturing na mahalaga sa proseso ng pagkilala sa kabanalan bago ang modernong legal na regulasyon. Iniulat ng diyosesis ng Patti at ng iba't ibang lokal na kasaysayang relihiyoso na mabilis na kumalat ang kanyang katanyagan bilang santo matapos ang kanyang kamatayan, at ang mga tao ay nanawagan sa kanya bilang tagapamagitan.[7]
Lokal na debosyon
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ang debosyon kay Antonino Natoli ay kusang umusbong sa mga mananampalataya ng lungsod ng Patti at sa mga pamayanang Franciscano, kasunod ng isang karaniwang gawi sa Simbahan mula Gitnang Panahon hanggang sa Bagong Panahon: ang pagkilala ng komunidad sa mga katauhang itinuturing na santo dahil sa huwarang buhay, pambihirang birtud, at mga inaakalang himala. Malawakang naidokumento ng historiograpiya na hanggang sa reporma ng 1634, karamihan sa mga santo ay kinikilala ng popular na konsenso at tahimik o hayagang pahintulot ng obispo, nang walang kinakailangang pormal na akto mula sa Banal na Sede.[8][9]
Makabagong interpretasyon
[baguhin | baguhin ang wikitext]Ayon sa mga pamantayan ng kabanalan noong kanyang panahon, itinuturing ng ilang mananaliksik si Natoli bilang halimbawa ng «lokal na santo» o «santo bago ang urbanong kanonisasyon», isang katauhang nakatanggap ng pagkilala ng komunidad sa kabanalan nang walang pormal na kanonisasyon ng papa. Ang katayuang ito, na malawakang tinatanggap sa tradisyon ng Franciscano at sa relihiyosong alaala ng diyosesis, ay nagbibigay ng makasaysayang batayan para sa mga posibleng kontemporaryong pag-aaral sa kanyang katauhan sa konteksto ng modernong mga proseso kanoniko.[10][11]
Lathalain ng S. Antonino Natoli da Patti
[baguhin | baguhin ang wikitext]- "Considerationi et espositioni sopra tutti li precetti regola della de 'Frati", na naka-print sa Venice sa pamamagitan Guerigli sa 1615 at muling inilimbag sa 1617 sa Venice
- "Viridarium concionatorum", na naka-print sa Venice sa 1617
- "La pamamagitan Sicura al cielo", Venice
- "Apud Ioannem Guerilium", Giovanni Guerigli Editore, 1617, Venice
- "Il Giardino dei Predicatori, Sermoni sul Purgatorio, l'impyerno e sulla Gerusalemme trionfante", 1617, Venice
- "Entrata magaan e Sicura nel Paradiso", nakalimbag sa Lione sa 1644
Tatlong mga himala ng mga San Antonino Natoli
[baguhin | baguhin ang wikitext]Upang Ama San Antonino Natoli ay katangian ng maraming mga Miracle at marami "Grazie", ayon sa Katoliko tradisyon, parehong sa lungsod ng Patti at sa Roma sa una ay hindi pinansin para sa matagal na panahon sa pamamagitan ng iba pang mga Franciscans, ngunit pagkatapos ay maging mas at higit sa katanyagan ng Kanyang kabanalan at ang pinag isang mahabang pamamagitan ng prayle Antonino Randazzo.
Ang kanyang mga himala, kaya marami, na humantong sa kanya upang isaalang-alang ay buhay "thaumaturgy" para sa kanyang kakayahan upang pagalingin ang sicks. "Ang Chronicles ng Order Roman Catholic Order of Friars Minor", sabihin, sa Bahagi II ng Book VI, Kabanata 36: Naganap ang dokumentado himala sa Doctor Pietro Cinere, anak ng sekretarya ng bayan ng Patti, habang siya ay nasa libingan panganib ng buhay, siya ang naging inspirasyon upang tumawag sa tulong ng namamagitan ng Ama Antonino Natoli, na kung saan ay kilala maraming mga karanasan ng mga himala, at ginawa niya ang isang panata sa mga Lingkod ng Diyos, at nangako sa kanya na kung pinagaling niya mula sa sakit siya makasagot, ang tradisyunal na Katoliko panalangin, "Panalangin Panginoon" at "Aba Ginoong Maria" araw-araw ng kanyang buhay, sa lalong madaling siya iminungkahi, siya agad na natagpuan] ang kanyang sarili malusog, sa pagtataka ng lahat ng mga doktor. Ang pangalawang himala ay ginawa ng Don Pietro Fortunato, mula sa parehong bayan ng Patti, anak ng President Fortunato, paghahanap ng kanyang sarili malubha na may matinding kirot sa kanyang tagiliran at ang pagmamahal ng podgara, na humantong sa kanya upang mapahiyaw ang lahat ng mga gabi, siya tumawag sa Ama Francesco da Patti, na humihingi para sa namamagitan ng San Antonino Natoli, at siya nagdala sa kanya ng bendahe ng tissue na kabilang sa prayle Antonino Natoli na nakalagay sa ibabaw ng pasyente agad na ilagay ang isang dulo sa lahat ng mga paghihirap.
Mga sanggunian
[baguhin | baguhin ang wikitext]- ↑ Legendario francescano, istorie de Santi, Beati, Venerabili ed altri Uomini ... , Benedetto Mazzara
- ↑ Carolina Miceli, Biblioteca francescana di Palermo “Dizionario universale delle scienze ecclesiastiche”, Francescanesimo e cultura nelle province di Caltanissetta ed Enna, p.300, n. 13
- ↑ Vauchez, André. La santità nel Medioevo, Bologna, Il Mulino, 1989.
- ↑ Martina, Giacomo. Storia della Chiesa, vol. III, Roma, Città Nuova, 1990.
- ↑ Vauchez, André. Sainthood in the Later Middle Ages, Cambridge University Press, 1997.
- ↑ Prodi, Paolo. Il sacramento del potere. Il giuramento politico nella storia costituzionale dell’Occidente, Bologna, Il Mulino, 1992.
- ↑ Diocesi di Patti, La santità nella Diocesi di Patti, Archivio Diocesano (consultable in sede).
- ↑ Boutry, Philippe. Santi, culti e canonizzazioni prima del Concilio di Trento, Roma, Viella, 2002.
- ↑ Goodich, Michael. Miracles and Wonders: The Development of the Concept of Miracle, 1150–1350, Ashgate, 2007.
- ↑ Schmitt, Jean-Claude. Les saints et les morts, Paris, Gallimard, 1976.
- ↑ Boutry, Philippe. Religion et société dans l’Italie moderne, Roma, École Française de Rome, 1994.
Bibliyograpiya
[baguhin | baguhin ang wikitext]- Pietro Antonio di Venezia, Vite de santi, beati, e venerabili servi di Dio del terz'ordine di S.Francesco
- Pietro Tognoletto, Paradiso Serafico (mukhang anghel Paradise)
- Benedetto Mazzara, Leggendario francescano, ed istorie de Santi, Beati, Venerabili altri Uomini
- Sigismondo da Venezia, Biografia Serafica degli uomini illustri che fiorirono nel francescano
- Vincenzo Criscuolo, I Cappuccini e la Congregazione romana dei Vescovi e Regolari , III, 1606, idokumento 12, Istituto storico dei Capuccini, Roma, 1991
- Filippo Bernardi da Firenze, Fondazione del convento di Nicosia
- Antonino da Randazzo, Allegati alla vita et miracoli
- Lucas Uvandingo, Mga Titik
- Rocco Pirri, Antonino Mongitore, Vito Maria Amico, Sicilia sacra disquisitionibus, et notitiis illustrata , Vol. 1