Epiko
Ang epiko[1] ay uri ng panitikan na tumatalakay sa mga kabayanihan at pakikipagtunggali ng isang tao o mga tao laban sa mga kaaway na halos hindi mapaniwalaan dahil may mga tagpuang makababalaghan at di-kapani-paniwala. Kuwento ito ng kabayanihan na punung-puno ng mga kagila-gilalas na mga pangyayari. Bawat pangkatin ng mga Pilipino ay may maipagmamalaking epiko.
Sa mahigpit na kahulugang pampanitikan, ang epiko (may titik o sa huli, isang pandiwa)[1] ay isang paglalahad na makabayani o bumabayani, samantalang ang epika (may titik a sa huli, isang pangngalan) [1] ay tulang-bayani, paglalahad na patula hinggil sa bayani.
May mga epikong binibigkas at mayroong inaawit.
Mga kawing panlabas [baguhin]
- Karagdagang Impormasyon at Halimbawa ng Epiko, mula sa PinoyBlogero.com
wews Ang salitang epiko ay mula sa salitang griyegong "epos" na ang ibig sabihin ay salawikain o awit. Ito ay mahabang salaysay na anyong patula na maaring awitin o bigkasin.Ito ay nagsasaad ng kabayanihan at mahiwagang pangyayari sa buhay ng pangunahing tauhan na karaniwang nagtataglay ng lakas na nakakahigit sa karaniwang tao. Ito ay hindi kapanikapniwala at nagtataglay ng maraming kababalaghan.
Mga sanggunian [baguhin]
- ↑ 1.0 1.1 1.2 "Epiko, epika". English, Leo James. Tagalog-English Dictionary (Talahulugang Tagalog-Ingles). (1990).
Ang lathalaing ito ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
