Heike Kamerlingh Onnes

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Tumalon sa: nabigasyon, hanapin
Heike Kamerlingh Onnes

Kapanganakan Heike Kamerlingh Onnes
21 Setyembre 1853(1853-09-21)
Groningen, Netherlands
Kamatayan 21 Pebrero 1926 (edad 72)
Leiden, Netherlands
Kabansaan Netherlands
Larangan Physics
Institusyon University of Leiden
TU Delft
Alma mater Heidelberg University
University of Groningen
Tagapayo sa pagkaduktor Rudolf Adriaan Mees
Iba pang mga tagapayong pang-akademiya Robert Bunsen
Gustav Kirchhoff
Johannes Bosscha
Mga estudyante sa pagkaduktor Jacob Clay
Claude Crommelin
Wander de Haas
Gilles Holst
Johannes Kuenen
Remmelt Sissingh
Ewoud van Everdingen
Jules Verschaffelt
Pieter Zeeman
Kinikilala dahil sa Onnes-effect
Superfluidity
Superconductivity
Virial Equation of State
Natatanging mga gantimpala Nobel Prize in Physics (1913)

Si Heike Kamerlingh Onnes (21 Setyembre 1853 – 21 Pebrero 1926) ay isang pisikong Dutch. Kanyang pinasimulan ang mga pamamaraan ng repriherasyon at gumamit sa mga ito upang siyasatin kung paanong ang mga materyal ay umaasal kapag pinalamig sa halos absolutong sero. Siya ang unang naglikido sa helium. Ang kanyang produksiyon ng sukdulang mga temperaturang kriyoheniko ay humantong sa kanyang pagkakatuklas ng superkonduktibidad noong 1911: para sa ilang mga materyal, ang electrical resistance ay biglaang naglalaho sa napakababang mga temperatura.[1]

Mga sanggunian[baguhin]

  1. Dirk van Delft, Freezing physics, Heike Kamerlingh Onnes and the quest for cold, edited by Edita KNAW, Amsterdam, 2007.