Marcela Agoncillo
Mula sa Tagalog na Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
| Marcela Mariño de Agoncillo | |
 |
|
| Kapanganakan | Marcela Mariño Hunyo 24, 1860 Taal, Batangas |
|---|---|
| Kamatayan | Mayo 30, 1946 Maynila |
| Libingan | Pantiyon ng La Loma |
| Pinaninirahan | Taal Batangas (kabahayan ng ninuno) at Malate, Maynila (family) |
| Kabansaan | Pilipino |
| Iba pang pangalan | Doña Marcela, Lola Celay |
| Kilala para sa | Kaniyang pagiging pangunahing mananahi ng una at opisyal na watawat ng Pilipinas |
| Asawa | Don Felipe Agoncillo |
| Anak | Lorenza, Gregoria, Eugenia, Marcela, Adela at Maria |
| Mga magulang | Francisco Mariño at Eugenia Coronel |
Si Marcela Mariño de Agoncillo ipinanganak sa Taal, Batangas noong Hunyo 24, 1860 kina Franciso Marino at Eugenia Coronel. Siya ang tinaguriang ina ng watawat ng Pilipinas. Sinasabing kung ano raw ang ganda nang watawat ng Pilipinas, iyon din ang gandang bibighani sa iyo kapag masilayan mo ang may katha. Tapat na may bahay ni Don Felipe Agoncillo. Sa Araw ng Asunción, Mayo 30, 1946; pinanawan ng buhay si Marcela Agoncillo, sa gulang na 86.
Ang lathalaing ito na tungkol sa Pilipinas ay isang usbong. Makatutulong ka sa Wikipedia sa pagpapalawig nito.
