Abdullah Öcalan

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Abdullah Öcalan
Abdullah Öcalan.png
Öcalan noong 1997
Kapanganakan (1949-04-04) 4 Abril 1949 (edad 73)[1]
Ömerli, Turkiya
NasyonalidadKurdo[2][3][4][5][6][7]
MamamayanTurkiya
EdukasyonPamantasan ng Ankara, Faculdad ng Agham Pampoltika[8]
TrabahoTagapagtatag at pinuno ng militanteng organisasyon PKK,[9] political activist, writer, political theorist
OrganisasyonPartido ng mga Manggagawa ng Kurdistan (PKK), Unyon ng mga Pamayanan ng Kurdistan (KCK)
AsawaKesire Yıldırım (k. 1978)
Kamag-anak

Si Abdullah Öcalan ( /ˈəlɑːn/ OH-jə-lahn;[10] Turko: [œdʒaɫan]; ipinanganak noong Abril 4, 1949), kilala rin bilang Apo[10][11] (maikli para sa Abdullah at "tiyuhin" sa Kurdo),[12][13] ay isang Kurdong bilanggong politikal[14][15] at kasaping tagapagtatag ng ang militanteng Partido ng mga Manggagawa ng Kurdistan (PKK).[16][17][18][19]

Si Öcalan ay nakabase sa Syria mula 1979 hanggang 1998.[20] Tumulong siya sa pagtatag ng PKK noong 1978, at pinamunuan ito sa tunggaliang Kurdo-Turko noong 1984. Para sa karamihan ng kaniyang pamumuno, nakabase siya sa Syria, na nagbigay ng santuwaryo sa PKK hanggang sa huling bahagi ng dekada 1990.

Matapos mapilitang umalis sa Syria, si Öcalan ay dinukot sa Nairobi noong 1999 ng Pambansang Organisasyong Pangkaalaman ng Turkiya (sa tulong ng USA) at dinala sa Turkiya,[21] kung saan pagkatapos ng paglilitis ay hinatulan siya ng kamatayan sa ilalim ng Artikulo 125 ng Kodigo Penal ng Turkiya, na may kinalaman sa pagbuo ng mga armadong organisasyon.[22] Ang sentensiya ay binago sa pinalubhang habambuhay na pagkakakulong nang binuwag ng Turkiya ang parusang pangkamatayan. Mula 1999 hanggang 2009, siya ang nag-iisang bilanggo[23] sa bilangguan ng İmralı sa Dagat ng Marmara, kung saan siya nakakulong pa rin.[24][25]

Si Öcalan ay nagtaguyod ng isang pampulitikang solusyon sa tunggalian mula noong tigil-putukan ng Partido ng mga Manggagaw ang Kurdistan noong 1993.[26][27] Ang panahon ng pagkakabilanggo ni Öcalan ay umikot sa pagitan ng mahabang panahon ng paghihiwalay kung saan siya ay hindi pinapayagang makipag-ugnayan sa labas ng mundo, at mga panahon kung kailan siya ay pinahihintulutang tumanggap ng mga bumisita.[28] Kasangkot din siya sa mga negosasyon sa gobyerno ng Turkiya na humantong sa isang pansamantalang prosesong pangkapayapaan ng Kurdo–Turko noong 2013.[29]

Mula sa bilangguan, naglathala si Öcalan ng ilang mga libro. Ang Hineolohiya, na kilala rin bilang agham ng kababaihan, ay isang anyo ng feminismong itinaguyod ni Öcalan[30] at pagkatapos ay isang pangunahing prinsipyo ng Unyon ng mga Pamayanan ng Kurdistan (KCK).[31] Ang pilosopiya ni Öcalan ng demokratikong confederalism ay isang malakas na impluwensiya sa mga estrukturang pampolitika ng Nagsasariling Pampangasiwaan ng Hilaga at Silangang Syria, isang nagsasariling na polity na binuo sa Syria noong 2012.

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

 

  1. "International Initiative: Celebrate Öcalan's birthday with us". ANFNews. ANFNews. Kinuha noong 18 April 2020.
  2. Türkmen, Gülay (2020), "Religion in Turkey's Kurdish Conflict", sa Djupe, Paul A.; Rozell, Mark J.; Jelen, Ted G. (mga pat.), The Oxford Encyclopedia of Politics and Religion, Oxford University Press, doi:10.1093/acref/9780190614379.001.0001, ISBN 9780190614386
  3. "Profile: Abdullah Ocalan ( Greyer and tempered by long isolation, PKK leader is braving the scepticism of many Turks, and some of his own fighters)". Al Jazeera.
  4. R. McHugh, 'Ocalan, Abdullah (1948—)
  5. Özcan, Ali Kemal. Turkey's Kurds: A Theoretical Analysis of the PKK and Abdullah Öcalan. London: Routledge, 2005.
  6. Phillips, David L. (2017). The Kurdish Spring: A New Map of the Middle East (sa Ingles). Routledge. ISBN 9781351480369.
  7. Butler, Daren (21 March 2013). "Kurdish rebel chief Ocalan dons mantle of peacemaker". UK Reuters (sa Ingles).
  8. Öcalan, Abdullah (2015). Capitalism: The Age of Unmasked Gods and Naked Kings. New Compass. pa. 115.
  9. Paul J. White, Primitive rebels or revolutionary modernizers?: The Kurdish national movement in Turkey, Zed Books, 2000, "Professor Robert Olson, University of Kentucky"
  10. 10.0 10.1 Political Violence against Americans 1999. Bureau of Diplomatic Security. December 2000. pa. 123. ISBN 978-1-4289-6562-1.
  11. "Kurdistan Workers' Party (PKK)". Encyclopædia Britannica. Kinuha noong 25 July 2013.
  12. Mango, Andrew (2005). Turkey and the War on Terror: 'For Forty Years We Fought Alone'. Routledge: London. pa. 32. ISBN 978-0-203-68718-5. The most ruthless among them was Abdullah Öcalan, known as Apo (a diminutive for Abdullah; the word also means 'uncle' in Kurdish).
  13. Jongerden, Joost (2007). The Settlement Issue in Turkey and the Kurds: An Analysis of Spatical Policies, Modernity and War. Leiden, the Netherlands: Brill. pa. 57. ISBN 9789004155572. In 1975 the group settled on a name, the Kurdistan Revolutionaries (Kurdistan Devrimcileri), but others knew them as Apocu, followers of Apo, the nickname of Abdullah Öcalan (apo is also Kurdish for uncle).
  14. "Locked in a fateful embrace: Turkey's PM and his Kurdish prisoner". The Guardian. 2 March 2013. Kinuha noong 17 February 2021.
  15. "Turkey slams honorary citizenship for Ocalan". ANSA.it. 6 March 2020. Kinuha noong 17 February 2021.
  16. "Chapter 6—Terrorist Groups". Country Reports on Terrorism. United States Department of State. 27 April 2005. Kinuha noong 23 July 2008.
  17. Powell, Colin (5 October 2001). "2001 Report on Foreign Terrorist Organizations". Foreign Terrorist Organizations. Washington, DC: Bureau of Public Affairs, U.S. State Department. Kinuha noong 24 June 2017.
  18. Traynor, Ian; Istanbul, Constanze Letsch (2013-03-01). "Locked in a fateful embrace: Turkey's PM and his Kurdish prisoner". The Guardian (sa Ingles). ISSN 0261-3077. Kinuha noong 2020-05-21. "We have to manage public opinion. Öcalan is a political prisoner who still has influence over his organisation." - Hüseyin Çelik
  19. "AMs criticise Kurdish leader's treatment". BBC News (sa Ingles). 2019-03-20. Kinuha noong 2020-05-21.
  20. "Jailed PKK leader Abdullah Ocalan granted rare family visit". Rudaw. 3 March 2020. Kinuha noong 30 September 2020.
  21. Weiner, Tim (1999-02-20). "U.S. Helped Turkey Find and Capture Kurd Rebel (Published 1999)". The New York Times (sa Ingles). ISSN 0362-4331. Kinuha noong 2021-01-07.
  22. "Öcalan v Turkey (App no 46221/99) ECHR 12 May 2005 | Human Rights and Drugs". www.hr-dp.org. Kinuha noong 2021-01-07.
  23. "Prison island trial for Ocalan". BBC News. 24 March 1999.
  24. Marlies Casier, Joost Jongerden, Nationalisms and Politics in Turkey: Political Islam, Kemalism and the Kurdish Issue, Taylor & Francis, 2010, p. 146.
  25. Council of Europe, Parliamentary Assembly Documents 1999 Ordinary Session (fourth part, September 1999), Volume VII, Council of Europe, 1999, p. 18
  26. Özcan, Ali Kemal (2006). Turkey's Kurds: A Theoretical Analysis of the PKK and Abdullah Ocalan (sa Ingles). Routledge. pa. 205. ISBN 9780415366878.
  27. Mag. Katharina Kirchmayer, The Case of the Isolation Regime of Abdullah Öcalan: A Violation of European Human Rights Law and Standards?, GRIN Verlag, 2010, p. 37
  28. "Jailed PKK leader visit ban lifted, Turkish minister says". Reuters. 16 May 2019.
  29. "What kind of peace? The case of the Turkish and Kurdish peace process". openDemocracy (sa Ingles). Kinuha noong 2021-01-07.
  30. Argentieri, Benedetta (3 February 2015). "One group battling Islamic State has a secret weapon – female fighters". Reuters. Tinago mula orihinal hanggang 22 August 2019. Kinuha noong 24 November 2016.
  31. Lau, Anna; Baran, Erdelan; Sirinathsingh, Melanie (18 November 2016). "A Kurdish response to climate change". openDemocracy. Tinago mula orihinal hanggang 12 Nobiyembre 2017. Kinuha noong 24 November 2016. {{cite web}}: Pakitingnan ang mga petsa sa: |archive-date= (help)