Giambattista Vico

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search

Si Giambattista Vico (ipinanganak bilang Giovan Battista Vico /ˈvk/; Italyano: [ˈViko]; Hunyo 23, 1668 – Enero 23, 1744) ay isang pilosoping Italyano, retoriko, mananalaysay, at huristang nasa Italyanong Pagkamulat. Pinuna niya ang pagpapalawak at pag-unlad ng modernong rasyonalismo, siya ay isang apologist para sa klasikal na sinaunang panahon at mga humanidades ng Renasimiyento, na itinuring na ang pagsusuring Cartesiano at iba pang uri ng reduksiyonismo bilang impraktikal sa buhay ng tao, at siyang unang naglalantad ng mga batayan ng agham panlipunan at ng semyotika. Kinikilala siya bilang isa sa mga unang persoanlidad ng Kontra-Pagkamulat sa kasaysayan.

Mga tala[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  •  Chisholm, Hugh, pat. (1911). "Vico, Giovanni Battista" . Encyclopædia Britannica. 28 (ika-11th (na) edisyon). Cambridge University Press.
  • Fabiani, Paolo. "Ang Pilosopiya ng Imahinasyon sa Vico at Malebranche". FUP (Florence UP), edisyon ng Italyano 2002, edisyon ng Ingles 2009.
  • Goetsch, James. Vico's Axioms: Ang Geometry ng Daigdig ng Tao. . New Haven: Yale UP, 1995.
  • Mooney, Michael. Vico sa Tradisyon ng Retorika . New Jersey: Princeton UP, 1985.
  • Pompa, Leon. Vico: Isang Pag-aaral ng Bagong Agham . Cambridge: Cambridge UP, 1990.
  • Padron:SEP