Imprimatur

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Isang imprimi potest, nihil obstat at imprimatur (ni Richard Cushing) sa isang aklat na inilathala ng Random House noong 1953. Ang aklat na tinutukoy ay ang salin sa Ingles ni Louis J. Gallagher, S.J. ng De Christiana expeditione apud Sinas ni Matteo Ricci, S.J. at Nicolas Trigault, S.J.

Ang imprimatur (mula sa Latin na "hayaang mailimbag") ay, sa tamang paggamit, isang deklarasyon na nagpapahintulot sa pagpapalimbag ng isang libro. Madalas na rin itong ginagamit bilang tandâ ng pagsang-ayon o pag-endorso.

Simbahang Katoliko[baguhin | baguhin ang batayan]

Sa Simbahang Katoliko ay imprimatur ay isang opisyal na deklarasyon ng isang kinauukulan ng Simbahan na ang isang libro o iba pang tekstong ipalilimbag ay maari nang mailathala.[1][2] Ginagamit lamang ito sa mga aklat na patungkol sa mga paksang panrelihiyon na may Katolikong pananaw.

Ang paggawad ng imprimatur ay karaniwang kasunod ng isang deklarasyon ng pagsang-ayon (tinatawag na nihil obstat)[3] ng isang taong may kaalaman, ortodoksiya at hinahong kailangan upang magbigay ng kapasiyahan tungkol sa kawalan sa ilalathala ng ano mang "makasisira ng tamang pananampalataya o kabutihang asal."[4] Sa Batas Canon, ang taong ito ay kilalá bilang sensura[5] o minsa'y tinutukoy na censor librorum (Latin ng "sensura ng mga aklat"). Sa kontekstong ito, ang salitang "sensura" ay walang negatibong kahulugan na nagbabawal, sa halip tumutukoy ito sa katungkuluan ng isang tao na magsuri—positibo man o negatibo—ng nilalamang doktrina ng ipalalathala.[6] Ang kumperensiyang episkopal ay maaaring maglabás ng talaan ng mga indibidwal na maaaring manungkuluan bilang sensura o kaya'y magbuo ng isang komisyon na mahihingan ng payò, subalit ang bawat ordinaryo ay maaaring mamimilì ng gaganap na sensura.[7]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]