Kathy Bates

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Kathy Bates
Kathy Bates 2006.jpg
KapanganakanKathleen Doyle Bates
(1948-06-28) Hunyo 28, 1948 (edad 72)
Memphis, Tennessee, Estados Unidos
PinaninirahanLos Angeles, California, U.S.[1]
HanapbuhayAktres, direktor
Mga taon ng kasiglahan1971–kasalukuyan
AsawaTony Campisi (k. 1991–97); nakadiborsyo
Pook-sapot
mskathybates.com

Si Kathleen Doyle Bates (ipinanganak noong Hunyo 28, 1948)[2] ay isang Amerikanong artista at direktor. Siya ang tatanggap ng maraming mga accolade, kabilang ang isang Academy Award, dalawang Primetime Emmy Awards, at dalawang Golden Globe Awards .

Ipinanganak sa Memphis, Tennessee, nag-aral siya ng teatro sa Southern Methodist University bago lumipat sa New York City upang ituloy ang isang karera sa pag-arte. Dumaan siya sa mga ginagawang tungkulin sa maliit na yugto bago siya pinasimulan sa unang papel sa screen sa Taking Off (1971). Ang kanyang unang pagganap ng yugto ng Off-Broadway ay sa paggawa ng mga Vanities noong 1976 . Sa buong 1970s at unang bahagi ng 1980s, nagpatuloy siyang gumanap sa screen at sa entablado, at nakakuha ng isang nominasyon na Tony Award para sa Best Lead Actress sa isang Play noong 1983 para sa kanyang pagganap sa 'gabi, Ina, at nanalo ng isang Obie Award noong 1988 para sa kanya pagganap sa Frankie at Johnny sa Clair de Lune .

Ang pagganap ng Bates bilang Annie Wilkes sa horror film na Misery (1990), ay minarkahan ang kanyang pambihirang tagumpay sa Hollywood, na nanalo sa kanya ng Academy Award para sa Pinakamagaling na Aktres . Ang karagdagang pag-anunsyo ay dumating para sa kanyang pag-starring role sa Dolores Claiborne (1995), The Waterboy (1998), at pagsuporta sa mga tungkulin sa Fried Green Tomatoes (1991) at Titanic (1997); ang huli, kung saan inilalarawan niya si Molly Brown, ay naging pinakamataas na grossing film hanggang sa puntong iyon. Ang mga Bates ay tumanggap ng mga nominasyon para sa Academy Award para sa Best Supporting Actress para sa kanyang trabaho sa Primary Colors (1998), About Schmidt (2002), at Richard Jewell (2019).

Talambuhay[baguhin | baguhin ang batayan]

Ipinanganak si Bates sa Memphis, Tennessee, ang bunso sa tatlong anak na babae ng mechanical engineer na si Langdon Doyle Bates (Hulyo 28, 1900 - Marso 6, 1989) at homemaker na si Bertye Kathleen ( née Talbert; Enero 26, 1907 - Pebrero 15, 1997)[2]. Ang kanyang lolo sa ama ay abogado at may-akda na si Finis L. Bates . Ang kanyang apo sa tuhod ay isang imigrante ng Ireland sa New Orleans, Louisiana, na nagsilbing doktor ni Pangulong Andrew Jackson[3]. Siya ay nagtapos ng maaga mula sa White Station High School (1965) at mula sa Southern Methodist University (1969), kung saan siya-aral ng teatro at naging isang miyembro ng Alpha Delta Pi sorority .[4] Lumipat siya sa New York City noong 1970 upang ituloy ang isang karera sa pag-arte. [5]

Personal na buhay[baguhin | baguhin ang batayan]

Bilang isang tinedyer, isinulat ni Bates ang sarili na inilarawan ang "malungkot na mga kanta" at nagpupumiglas sa mga depresyon .[6]

Si Bates ay ikinasal kay Tony Campisi sa loob ng anim na taon, mula 1991 hanggang sa kanilang diborsyo noong 1997.[7]

Aktibismo[baguhin | baguhin ang batayan]

Noong Hunyo 2016, naglabas ang Human Rights Campaign ng isang video bilang parangal sa mga biktima ng 2016 Orlando gay nightclub shooting ; sa video, sinabi ni Bates at iba pa ang mga kwento ng mga taong pinatay doon. [8][9]

Mga isyu sa kalusugan[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang Bates ay matagumpay na nakipaglaban sa ovarian cancer mula pa sa kanyang diagnosis sa 2003. Noong Setyembre 2012, ipinahayag niya sa pamamagitan ng Twitter na siya ay nasuri na may kanser sa suso dalawang buwan bago nito at sumailalim sa isang dobleng mastectomy.[10][11] Noong 2014, sa New York Walk for Lymphedema & Lymphatic Diseases, inihayag ng Bates sa pamamagitan ng pre-record na audio na, dahil sa dobleng mastectomy, mayroon siyang lymphedema sa parehong mga braso. Sa taong iyon, si Bates ay naging isang pambansang tagapagsalita para sa lymphedema at tagapangulo para sa honorary board ng Lymphatic Education & Research Network's (LE&RN). [12][13]

Noong Mayo 11, 2018, pinangunahan ni Bates ang mga tagapagtaguyod sa isang Capitol Hill Lobby Day upang makakuha ng suporta ng kongreso para sa karagdagang pondo sa pananaliksik. Kinabukasan, Mayo 12, binanggit ni Bates ang mga tagasuporta sa kauna-unahan na DC / VA Walk to Fight Lymphedema & Lymphatic Diseases sa Lincoln Memorial . Siya ay iginawad sa 2018 WebMD Health Heroes "Game Changer" Award para sa kanyang papel sa pagpapataas ng kamalayan sa talamak na lymphatic disease na ito . [14]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Virtual Globetrotting. "Kathy Bates' House in Los Angeles, CA (Google Maps)". Nakuha noong 2019-11-16.
  2. 2.0 2.1 "Kathy Bates Biography". FilmReference.com. Nakuha noong August 4, 2010.
  3. "Public Interview with Kathy Bates". ScottsMovies.com. Scott's Movie Comments. Nakuha noong August 12, 2015.
  4. "University of Washington Panhellenic Association – Alpha Delta Pi". Nakuha noong 2015-08-12.
  5. "Kathy Bates Biography". Nakuha noong 2015-08-12.
  6. Sacks, David (1991-01-27). "'I Never Was an Ingenue'". The New York Times (sa Ingles). ISSN 0362-4331. Nakuha noong 2019-05-27.
  7. "Married Oscar Winners Who Didn't Give Thanks and Later Split". The Hollywood Reporter (sa Ingles). Nakuha noong August 10, 2017.
  8. "49 Celebrities Honor 49 Victims of Orlando Tragedy". Hrc.org. Nakuha noong June 30, 2016.
  9. Rothaus, Steve (June 12, 2016). "Pulse Orlando shooting scene a popular LGBT club where employees, patrons 'like family'". The Miami Herald. Nakuha noong June 15, 2016.
  10. "Kathy Bates reveals she is battling breast cancer". Nakuha noong September 13, 2012.
  11. Celizic, Mike (January 9, 2009). "Kathy Bates reveals her triumph over ovarian cancer". MSN. Sininop mula sa ang orihinal noong March 2, 2011. Nakuha noong January 17, 2011.
  12. "Lymphatic Education and Research Network, Lymphedema Lymphatic Disease – Lymphatic Education & Research Network". lymphaticnetwork.org. Nakuha noong March 23, 2019.
  13. "Honorary Board – Lymphatic Education & Research Network". lymphaticnetwork.org. Nakuha noong March 23, 2019.
  14. "WebMD Recognizes Seven Cancer Innovators With Its Health Heroes Award – The ASCO Post". www.ascopost.com. Nakuha noong 2019-04-10.