Mga istasyon ng espasyo

Mula sa Wikipediang Tagalog, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Ang modular International Space Station, ang pinakamalaking bagay na natipon sa Earth orbit

Ang isang istasyon ng espasyo, na kilala rin bilang isang istasyon ng orbital o isang istasyon ng orbital space, ay isang spacecraft na may kakayahang suportahan ang isang tauhan ng tao sa orbit para sa isang pinalawig na tagal ng oras na walang pangunahing propulsion o landing system. Ang mga istasyon ay dapat magkaroon ng pantalan ng pantalan upang payagan ang iba pang spacecraft na maglipat ng mga tauhan at mga gamit.

Ang layunin ng pagpapanatili ng isang orbital outpost ay nag-iiba depende sa programa. Ang mga istasyon ng espasyo ay madalas na inilunsad para sa mga layuning pang-agham, ngunit nangyari rin ang paglulunsad ng militar. Hanggang sa 2019, ang isang ganap na pagpapatakbo at permanenteng pinaninirahan na istasyon ng espasyo ay nasa mababang orbit ng Earth: ang International Space Station (ISS), na ginagamit upang pag-aralan ang mga epekto ng pangmatagalang paglipad sa espasyo sa katawan ng tao pati na rin upang magbigay ng isang lokasyon upang magsagawa ng isang mas malaking bilang at haba ng mga pag-aaral na pang-agham kaysa sa posible sa iba pang mga sasakyang pang-espasyo. Ang Tsina, India, Rusya, at ang Estados Unidos, pati na rin ang Bigelow Aerospace at Axiom Space, lahat ay nagpaplano ng iba pang mga istasyon para sa darating na mga dekada.