Pinto

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Para sa ibang gamit, tingnan ang Pinto (paglilinaw).
Pinto

Ang pinto o pintuan ay bahagi ng isang bahay o gusali.[1] Nakakabit ito sa isang bisagra o naililipat na halang na pinapahintulot ang pagpasok o paglabas sa isang kulong o nakalakip na lugar. Tinatawag na tumbol ang hawakan na ginagamit sa pagbukas o pagsara ng pinto. Ang pinakakaraniwang klase ng tumbol ay ang hawakang pantikwas at hawakang iniikot. Maraming mga pintuan ang mayroong mekanismong pagkandado upang matiyak na iilan tao lamang ang makakapagbukas nito sa pamamagitan ng isang gamit pambukas tulad ng susi.

Sa Tanakh ng Hudaismo at sa Lumang Tipan ng Bibliya ng Kristyanismo, isang larawan ng kapangyarihan ang pintuan.[2] Isang pinto na nasa 5,000 taon ang tanda ang nagtagpuan ng mga arkeologo sa Switzerland.[3]

Mga sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. "Pinto, pintuan". English, Leo James. Tagalog-English Dictionary (Talahulugang Tagalog-Ingles). 1990.
  2. Abriol, Jose C. (2000). "Pintuan". Ang Banal na Biblia, Natatanging Edisyon, Jubileo A.D. Paulines Publishing House/Daughters of St. Paul (Lungsod ng Pasay) ISBN 9715901077., pahina 38.
  3. Jordans, Frank (October 20, 2010). "Swiss archaeologists find 5,000-year-old door". Tinago mula orihinal hanggang November 8, 2010 – sa pamamagitan ni/ng The Boston Globe.