Pitong bundok ng Roma

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Mapa na nagpapakita ng pitong bundok ng Roma

Ang pitong bundok ng Roma (Latin: Septem colles/montes Romae, Italyano: Sette colli di Roma [ˈsɛtte ˈkɔlli di ˈroːma]) sa silangan ng Ilog Tiber ay bumubuo sa heograpikal na puso lungsod ng Roma.

Ang pitong bundok ng Roma[baguhin | baguhin ang batayan]

Ang pitong bundok ng Roma ang sumusunod:[1]

Ang Bundok Vatican (Latin Collis Vaticanus) na nasa hilagang kanluran ng Ilog Tiber, ang Bundok Pincian (Mons Pincius), na nasa hilaga, ang bundok Janiculan (Latin Janiculum), na nasa kanluran, at ang Bundok Sacred (Latin Mons Sacer) na nasa hilagang silangan ay kabilang sa pitong bundok ng Sinaunang Roma.[2] Ito ay minsang ikinalilito na kasama sa pitong bundok ng Roma.'

Kasaysayan[baguhin | baguhin ang batayan]

Ayon sa tradisyon, sina Romulus and Remus ang nagtatag ng orihinal na bundok Palatino noong Abril 21, 753 BCE at ang pitong bundok ay unang sinakop ng isang maliit ngunit pangkat.

  1. Heiken, Grant; Funiciello, Renato; de Rita, Donatella (Oct 24, 2013). "Chapter 11: Field Trips in and Around Rome". The Seven Hills of Rome: A Geological Tour of the Eternal City. Princeton University Press. pa. 174. ISBN 9780691130385. Kinuha noong 14 February 2019.
  2. Classical Philology. University of Chicago Press. 1906. pa. 71–.