Pormula ni Mollweide

Mula sa Wikipedia, ang malayang ensiklopedya
Jump to navigation Jump to search
Larawan 1 - Isang tatsulok. Ang mga anggulong α, β, at γ ay naayon sa mga gilid a, b, at c na katapat ng mga ito .

Sa trigonometriya, ang pormula ni Mollweide, na minsan ay tinutukoy sa mga mas lumang teksto bilang mga ekwasyon ni Mollweide, [1] pinangalan mula kay Karl Mollweide, ay isang pagpapangkat ng dalawang mga ugnayan sa pagitan ng mga gilid at mga anggulo ng isang tatsulok. [2] Maaari itong gamitin upang suriin ang pagkakaisa at pagkakaayon ng mga solusyon ng tatsulok . [3]

Hayaan ang a, b, at c na maging haba ng tatlong gilid ng isang tatsulok. Hayaan ang α, β, at γ na maging mga sukat ng mga anggulo katapat ng tatlong gilid na naayon sa pagkakabanggit. Ang pormula ni Mollweide ay nagsasaad na

at

Ang bawat isang tumbasan dito ay gumagamit ng lahat ng anim na mga bahagi ng tatsulok - ang tatlong mga anggulo at ang haba ng tatlong mga gilid.

Tingnan din[baguhin | baguhin ang batayan]

Mga Sanggunian[baguhin | baguhin ang batayan]

  1. Ernest Julius Wilczynski, Plane Trigonometry and Applications, Allyn and Bacon, 1914, page 102
  2. Michael Sullivan, Trigonometry, Dellen Publishing Company, 1988, page 243.
  3. Ernest Julius Wilczynski, Plane Trigonometry and Applications, Allyn and Bacon, 1914, page 105

Karagdagang pagbabasa[baguhin | baguhin ang batayan]

  • H. Arthur De Kleine, "Proof Without Words: Mollweide's Equation", Mathematics Magazine, bolyum 61, bilang 5, pahina 281, Disyembre, 1988.